ତତଶ୍ଚାଵାହଯେଦ୍ଦେଵଂ ଵରୁଣଂ ସରିତାଂ ପତିମ୍
ତାପରେ, ସେ ଦେବତା ବରୁଣଙ୍କୁ, ନଦୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତେନୈଵ ତୁ ଵସ୍ତ୍ରେଣ ଶିରୋଵେଷ୍ଟଂ ତୁ କାରଯେତ୍ 4.127.
ସେ ମୁଣ୍ଡକୁ ସଫେଦ କପଡ଼ାରେ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଅପ୍ରମାଣଂ ଜଲଂ ଗତ୍ଵା ଵରୁଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଅପରିମିତ ଜଳକୁ ଗଲାପରେ, ସେ ଏହାକୁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦ୍ଵସ୍ତ୍ରବୀଜାନି ତତ୍ସର୍ଵଂ ମଜ୍ଜଯେଜ୍ଜଲେ
ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ କପଡ଼ା କିମ୍ବା ବୀଜ ଅଛି, ସେ ସବୁକୁ ଜଳରେ ବିଲିନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଶିରୋଵେଷ୍ଟନଂ କୁର୍ଯାତ୍ସତି ଵସ୍ତ୍ରେ ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ଯଦି କପଡ଼ା ଥାଏ, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାଈର ମୁଣ୍ଡ ଢାକିବା ପାଇଁ କପଡ଼ା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଞାତିଭିଃ ସହିତଃ କର୍ତା ସଭାର୍ଯଶ୍ଚାଵଗାହଯେତ୍ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାଦେଵଂ ଵିପ୍ରାନ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ସେ ନିଜ ଜ୍ଞାତିମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଏକାଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦାନ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ସାମାନ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯୋ ମଯା ଦତ୍ତମିଦଂ ଜଲମ୍
ମୁଁ ଏହି ଜଳକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଦେଇଛି।
ତୋଷ୍ଯାଃ କର୍ମକରାଃ ସର୍ଵେ କୁଦ୍ଦାଲାନି ଚ ପୂଜଯେତ୍
ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ; କୁଦାଳମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାହଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ନ କାରଯେତ୍
ଏକ ଦିନ ପାଇଁ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଧନ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ଚତୁରାଇ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶତମର୍ଧଶତଂ ଵାପି ପଞ୍ଚଵିଂଶତିମେଵ ଚ
ଶତ, ପଚାଶ କିମ୍ବା ପଚିଶ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ଏଷ ରାଜଂସ୍ତଡାଗସ୍ଯ ଵିଧିସ୍ତେ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ହେ ରାଜା, ଏହି ହେଉଛି ତାଳାବ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା।
କୁଣ୍ଡମଣ୍ଡପସଂଭାରଭୂଷଣାଚ୍ଛାଦନାଦିକମ୍ 4.127.
କୁଣ୍ଡ, ମଣ୍ଡପ, ଭୂଷଣ, ଢାକଣା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ।
ଅକାଲମୂଲାନ୍କଲଶାନ୍ଵାପୀକୋଣେଷୁ ଦାପଯେତ୍
ଅସମୟ ମୂଳ ଭର୍ତ୍ତି କଳଶମାନେ ତାଳାବର କୋଣକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସିତଵାସୋଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନାନ୍ସମାଲ୍ଯାନ୍ରତ୍ନଗର୍ଭିଣଃ
ସେମାନେ ଦୁଇଟି ସଫେଦ କପଡ଼ାରେ ଢାକି, ମାଳା ଓ ରତ୍ନ ଭରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚତସ୍ର ଆହୁତୀର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵରିତି କ୍ରମାତ୍
ସେ ଚାରିଟି ହୋମ ଦେବା ଉଚିତ, ଏକ ପରେ ଏକ 'ଭୂଃ', 'ଭୁଵଃ', ଏବଂ 'ସ୍ୱଃ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ଵରୁଣାଯ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାଲ୍ଲୋକପାଲେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ
ସେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେଙ୍କୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵେଦୀମଧ୍ଯେ ମଂଡଲଂ ଚ ପଦ୍ମମତ୍ର ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗୋଲାକାର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ପଦ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ।
ମତ୍ସ୍ଯକମଠମଣ୍ଡୂକାନ୍ଵେଦ୍ଯା ମଧ୍ଯେଽଧିଵାସଯେତ୍
ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ମାଛ, କଚ୍ଛପ ଏବଂ ବେଙ୍ଗର ଆକୃତି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵୈଦ୍ଯୋ ରୋଗାଭିଭୂତାନାଂ ଶରଣ୍ଯଃ ଶରଣାର୍ଥିନାମ୍
ଡାକ୍ତର ରୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ।
ଆଦୌ ଚାଵାହଯେଦ୍ଦେଵମନେନୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ପ୍ରଥମେ, ଏହି ଭଳି ଭାବରେ ବିଶେଷ ମନୋଯୋଗ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ସମୁଦ୍ରେ ଯଦ୍ଵଦତ୍ର ଵୈ
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମୁଦ୍ରରେ ଯେପରି ଉପସ୍ଥିତ, ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଗୌଃ ସ୍ଥାପକାଯ ଦାତଵ୍ଯା ଭୋଜନଂ ଚାନିଵାରିତମ୍ 4.127.
ସ୍ଥାପନା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଗୋ ଦେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଭୋଜନ ବାଞ୍ଚିତ କରିବା ଯିଏଁ ନୁହେଁ।
ଶରାଯା ଆଗତଂ ତୋଯଂ ସାମୁଦ୍ରଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶରରେ ଆସିଥିବା ପାଣିକୁ ପ୍ରଥମ ସାଗରୀୟ ଜଳ ଭାବେ ମନାଯାଏ।
ଵାପୀକୂପତଡାଗେ ଵା ସ୍ଥିତଂ ତୁ ପ୍ରଥମଂ ଜଲମ୍
ବାପୀ, କୂଆଁ କିମ୍ବା ତାଳାବରେ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଜଳକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଜଳ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ସମୁଦ୍ରୋଽପି ହି କୌଂତେଯ ଦେଵଯୋନିରପାଂପତିଃ
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଜଳର ସ୍ୱାମୀ।
ଅଗ୍ନିଶ୍ଚ ତେଜୋ ମୃଡଯାଥ ଦେହେ ରେତୋଧା ଵିଷ୍ଣୁରମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି, ହେ ମୃଡ଼, ଶରୀରରେ ବୀଜଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଅମୃତର ନାଭି।
ଵୈଷ୍ଣଵେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଵାରୁଣେ ତଥା
ବୈଷ୍ଣବ ମାସ ଆସିଲେ କିମ୍ବା ବାରୁଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ହେଲେ,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସାଗରେ ତୁ ସମାହିତଃ
ବିଧିମତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରି, ସମୁଦ୍ରକୂଳରେ ଏକାଗ୍ର ହେବା ଉଚିତ।
ଅପି ଜନ୍ମସହସ୍ରଂ ତୁ ଯତ୍ପାପଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ଏକ ଲୋକ ହଜାର ଜନ୍ମ ଧରି ଯେପରି ଅପରାଧ କରିଥାଏ,
ଵିଧିଜ୍ଞେନ ତୁ କର୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଯଥାଵିଧି
ଯିଏ ବିଧି ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।