ମିତ୍ରାଣ୍ଯମିତ୍ରାନ୍ମଧ୍ଯସ୍ଥାନ୍ପରାନ୍ସ୍ଵାଂଶ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ପରିବାର, ପୁଅ, ଜନାନୀ, ଜମି, ଧାନ, ଧନ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି ମଧ୍ୟରେ,
ତତଶ୍ଚ ପ୍ରଯତଃ କୁର୍ଯାଦୁତ୍ସର୍ଗଂ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍
ମିତ୍ର, ଶତ୍ରୁ, ଉପେକ୍ଷକ, ଅଜଣା ଲୋକ ଓ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ପୁନି ପୁନି,
ପରିତ୍ଯଜାମ୍ଯହଂ ଭୋଗାଂସ୍ତ୍ଯଜାମି ସୁହୃଦୋଽଖିଲାନ୍
ତାପରେ ଏକାଗ୍ରତାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ରଗ୍ଭୂଷଣାଦିକଂ ଗେଯଂ ଦାନମାସନମେଵ ଚ 4.126.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଭୋଗବିଳାସକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେକୁ ଛାଡିଦେଇଛି।
ନୈମିତ୍ତିକାସ୍ତଥା କାମ୍ଯାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଧର୍ମାଦଯୋଜ୍ଝିତାଃ
ମାଳା, ଗହନା, ଗୀତ, ଦାନ, ଆସନ ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ କରାଭ୍ଯାଂ ଵିହରନ୍କୁର୍ଵାଣଃ କର୍ମ ଚୋଦ୍ଵହନ୍
ଅବସର ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ କର୍ମମାନେ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ନଭସି ପ୍ରାଣିନୋ ଯେ ଚ ଯେ ଜଲେ ଯେ ଚ ଭୂତଲେ
ଆକାଶରେ, ପାଣିରେ ଓ ଭୂମିରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ,
ଧାନ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ଵସ୍ତ୍ରେଷୁ ଶଯନେଷ୍ଵାସନେଷୁ ଚ
ଧାନ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟା ଓ ବସିବା ଆସନ ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ,
ନ ମେଽସ୍ତି ବାଂଧଵଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍
ମୋ ପାଖରେ ଜଗତର ଗୁରୁ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଛଡ଼ା କୌଣସି ନିଜ ଜଣେ ଆତ୍ମୀୟ ନାହିଁ।
ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ମୂର୍ଧ୍ନି ହୃଦଯେ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଚୈଵ ଚକ୍ଷୁଷୋଃ
ପାର୍ଶ୍ୱ, ମୁଣ୍ଡ, ହୃଦୟ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଧରିଛି।
ଇତି ସର୍ଵଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଧୃତ୍ଵା ସର୍ଵେଶମଚ୍ଯୁତମ୍
ଏପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଧରି ରହିଛି।
ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରେଷୁ ଦର୍ଭେଷୁ ଶେତେ ଵୈ ପ୍ରାକ୍ଛିରାସ୍ତଥା
ଦକ୍ଷିଣ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଦର୍ଭା ରଖି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁଣ୍ଡ କରି ଶୋଇ ରହିଛି।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜିଷ୍ଣୁଂ ହୃଷୀକେଶଂ କେଶଵଂ ମଧୁସୂଦନମ୍
ବିଷ୍ଣୁ, ବିଜୟୀ, ହୃଷୀକେଶ, କେଶବ ଓ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ (ମୁଁ) ସ୍ମରଣ କରେ।
ଵାରାହଂ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷଂ ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷମଚ୍ଯୁତମ୍ 4.126.
ବାରାହ, ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ, ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ (ମୁଁ) ଭାବି ଦେଖେ।
ପଦ୍ମନାଭମଜଂ ଶ୍ରୀଶଂ ଦାମୋଦରମଧୋକ୍ଷଜମ୍
ପଦ୍ମନାଭ, ଅଜ, ଶ୍ରୀଶ, ଦାମୋଦର ଓ ଅଧୋକ୍ଷଜଙ୍କୁ (ମୁଁ) ଚିନ୍ତା କରେ।
ଚକ୍ରିଣଂ ଗଦିନଂ ଶାଂତଂ ଶଂଖିନଂ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍
ଯିଏ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗଦା ଧରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ଶଂଖ ଧରନ୍ତି ଓ ଗରୁଡ଼ ଝଣ୍ଡା ଉଠାନ୍ତି।
ଅହମସ୍ମି ଜଗନ୍ନାଥ ମଯି ଵାସଂ କୁରୁ ଦ୍ରୁତମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ; ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ମୋ ଭିତରେ ବାସ କର।
ଅଯଂ ଵିଷ୍ଣୁରଯଂ ଶୌରିରଯଂ କୃଷ୍ଣଃ ପୁରୋ ମମ
ଏହିଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହିଁ ଶୌରି, ଏହିଁ କୃଷ୍ଣ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏଷ ପଶ୍ଯତୁ ମାମୀଶଃ ପଶ୍ଯାମ୍ଯହମଧୋକ୍ଷଜମ୍
ଏହି ଈଶ୍ୱର ମୋତେ ଦେଖୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଅଧୋକ୍ଷଜଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
ଆସୀତ ସୁଖଦୁଃଖେଷୁ ସମୋ ମିତ୍ରାହିତେଷୁ ଚ
ସେ ସୁଖ ଦୁଃଖରେ ସମଭାବ ରଖୁନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ସମାନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଥାଯଥା ଭଵେତ୍କାମସ୍ତଥା ତନ୍ନାମକୀର୍ତଯେତ୍
ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ, ସେପରି ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରସନ୍ନନେତ୍ରଭ୍ରୂଚକ୍ରଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ପ୍ରସନ୍ନ ନୟନ ଓ ଭୃକୁଟି ସହିତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା।
ପୀତାଂବରଧରଂ କୃଷ୍ଣଂ ଚାରୁକେଯୂରଧାରିଣମ୍
ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, କୃଷ୍ଣ, ଚିତ୍ର କେୟୂର ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଯାଦୃଶେ ଵା ମନଃ ସ୍ଥୈର୍ଯଂ ରୂପେ ବଧ୍ନାତି ଚକ୍ରିଣଃ 4.126.
ମନ କେଉଁ ରୂପରେ ନିଶ୍ଚଳ ହୁଏ, ସେଇ ରୂପରେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଧର।
ଇତ୍ଥଂ ଜପନ୍ସ୍ମରନ୍ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵରୂପଂ ପରମାତ୍ମନଃ
ଏଭଳି ଜପ କରି ଏବଂ ସଦା ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରି।
ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ପୁରୁଷଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ଯଥାଗ୍ନିସ୍ତୃଣ ଜାତାନି ଦହତ୍ଯନିଲସଂଗତଃ
ଯେପରି ଅଗ୍ନି ବାୟୁ ସହିତ ମିଶି ଉଗୁରିଥିବା ଘାସକୁ ଜଳାଇ ଦେଇଥାଏ,
ଜରାଵ୍ଯାଧିଵିହୀନାନାଂ କିମୁତ ଵ୍ଯାଧିଦୋଷିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ରୋଗ ଓ ଦୋଷରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କଣ?
ଅତ୍ଯଂତଵଯସା ଦଗ୍ଧୋ ଵ୍ଯାଧିନା ଚୋପପୀଡିତଃ
ଅତ୍ୟଧିକ ବୟସରେ ଦଗ୍ଧ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ,
କିମପ୍ଯନ୍ଯୋପ୍ଯୁପାଯୋଽସ୍ତି ନ ଵାନଶନକର୍ମଣି
କର୍ମ ନାଶ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପାୟ ଅଛି କି, କିମ୍ବା ନାହିଁ?