ନକ୍ଷତ୍ରମାଲାସହିତଂ ଚାମରାପୀଡଧାରିଣମ୍
ତାରାମାଳା ପହିନିଥିବା ଏବଂ ଚାମର ମୁଣ୍ଡା ପରିଧାନ କରିଥିବା।
ତାମ୍ରପାତ୍ର୍ଯାଂ କୁଣ୍ଡକଂ ଵା କୃତଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଗ୍ରମୋଦକମ୍
ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ କୁଣ୍ଡାକ ରଖି, ତାହାର ଶିରା ଉପରେ ମିଠା ଦେଇ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିବା।
କଂଠପ୍ରମାଣମାଵିଶ୍ଯ ଜଲଂ ମଲଵିଵର୍ଜିତଃ
ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିମାଣରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଅପବିତ୍ରତା ହୀନ ଜଳ ରଖିଥିବା।
କାଂତାରକାରିଦୁର୍ଗେଷୁ ଵାରଯତ୍ଯପି ଦୁଷ୍କୃତୀନ୍
ପ୍ରିୟ ତାରାମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ଦୁର୍ଗରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇପାରେ।
ଯେ କୁର୍ଵଂତି ଦିନେ ପୁଣ୍ଯେ ଵ୍ରତଂ ପୌରଂଦରଂ ନରାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ପୌରଣ୍ଡର ବ୍ରତ କରନ୍ତି।
ପଯୋଵ୍ରତସ୍ତୁ ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନାଗଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ ଦୁଧ ବ୍ରତ କରି, ଦ୍ବିଜକୁ ନାଗ ଦେଇଥିବା।
ସିତାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସୋପଵାସୋ ଵୃଷଭଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି 4.121.
ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ କରି, ଯେଉଁ ଲୋକେ ବୃଷଭ ଦେଇଥିବା।
ଶିଵଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ତତୋ ରାଜା ଭଵେଦିହ
ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ଏକ କାଳ ରହିଥିବା, ପରେ ଏଠାରେ ରାଜା ହେବେ।
ଉତ୍ତରେ ତ୍ଵଯନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଘୃତପ୍ରସ୍ଥେନ ଯୋ ହରିମ୍
ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ଘୃତ ପ୍ରସ୍ଥ ଦେଇ ହରିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ସ ସର୍ଵକାମସଂଯୁକ୍ତଃ ପୁତ୍ରଭ୍ରାତୃସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା, ପୁଅ ଓ ଭାଇ ସହିତ ରହିଥିବା।
ସକୃନ୍ନଵମ୍ଯାଂ ଭକ୍ତେନ ପୂଜଯେଦ୍ଵିନ୍ଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍
ନବମୀରେ ଏକଥର ଭକ୍ତି ସହିତ ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୈମଂ ଵିପ୍ରାଯ ଶାଂତାଯ ସ ଵାଗ୍ମୀ ଜାଯତେ ନରଃ
ଶାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ସୁନା ଦେଇ, ସେ ଲୋକ ଶୁଭ କଥା କହିପାରିବା।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଗୁହ୍ଯକାନାଂ ଚ ପଲଲୈକ୍ଷଵସଂଯୁତମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ପାଇଁ ଜଉ ଓ ଇଖ ମିଶାଇ ଦେଇଥିବା।
ଵିଷ୍କମ୍ଭାଦିଷୁ ଯୋଗେଷୁ ଏକମୁକ୍ତରତୋ ନରଃ
ବିଷ୍କମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଯୋଗରେ ଏକ ମୁକ୍ତିରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକ।
ଯୋ ଦଦାତି କ୍ରମାଦେଷୁ ଘୃତତୈଲଫଲୈକ୍ଷଵମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଘୃତ, ତେଲ, ଫଳ ଓ ଇଖ ଦେଇଥିବା।
ଲଵଣଂ ଦଧି ଦୁଗ୍ଧଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରଂ କନକମେଵ ଚ
ଲୁଣ, ଦହି, ଦୁଧ, ପୋଶାକ ଓ ସୁନା ଦେଇଥିବା।
କର୍ପୂରଂ କୁଂକୁମଂ ଚୈଵ ଚଂଦନଂ କୁସୁମାନି ଚ 4.121.
କର୍ପୁର, କୁଙ୍କୁମ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲ ଦେଇଥିବା।
ସ୍ନାତଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଧିଵତ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ନକ୍ତଭୁଗ୍ଦଦ୍ଯାନ୍ମେଷଂ ମାର୍ଗଶିରେ ଵୃଷମ୍
କାର୍ତିକ ମାସରେ ରାତିରେ ଉପବାସ କରି ଏକ ମେଷ ଦେବା ଉଚିତ, ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ ଏକ ବୃଷ ଦେବା ଉଚିତ।
କ୍ରମେଣ ରାଶଯଃ ସର୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯୈର୍ଵିଭୂଷିତାଃ
ଅନୁକ୍ରମରେ ସମସ୍ତ ରାଶିଗୁଡ଼ିକୁ ପୋଷାକ ଓ ମାଳାରେ ସଜାଯାଏ।
ଏତଦ୍ରାଶିଵ୍ରତଂ ନାମ ସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍
ଏହାକୁ ରାଶିବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ଦୂର କରେ।
ପଞ୍ଚାଶୀତିର୍ଵ୍ରତାନାଂ ତେ କଥିତା ପାଂଡୁନଂଦନ
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ପଞ୍ଚାଶୀଟି ବ୍ରତ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ମୁଚ୍ଯତେ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ପାତକୈଃ ସୋପପାତକୈଃ
ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ପାପ ଓ ତାହା ସହିତ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପଂଚାଧିକା ତଵ ମଯା କଥିତା ଵ୍ରତାନାଂ ରାଜନ୍ନଶୀତିରତିସୌଖ୍ଯଧନପ୍ରଦାନାମ୍
ହେ ରାଜା, ଆଉ ପାଞ୍ଚଟି ବ୍ରତ କହିଛି, ଏହିପରି ମୋଟ ଅଶୀଟି ବ୍ରତ ହେବା, ଯାହା ବଡ଼ ସୁଖ ଓ ଧନ ଦେଇଥାଏ।
ମାଘସ୍ନାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଵୈଶ୍ଯଂ ଦ୍ଵାପରମିତ୍ଯାହୁଃ ଶୂଦ୍ରଂ କଲିଯୁଗଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବୈଶ୍ୟକୁ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଶୂଦ୍ରକୁ କଳିଯୁଗ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
କଲୌ ରାଜନ୍ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଶୈଥିଲ୍ଯଂ ସ୍ନାନକର୍ମଣି
ହେ ରାଜା, କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାରେ ଅଳସ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ହସ୍ତୌ ଚ ପାଦୌ ଚ ଵାଙ୍ମନସ୍ତୁ ସୁସଂଯତମ୍
ଯାହାର ହାତ, ପାଉ, କଥା ଓ ମନ ଭଲ ଭାବରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଅଛି—
ଅଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଃ ପାପାତ୍ମା ନାସ୍ତିକୋଽଚ୍ଛିନ୍ନସଂଶଯଃ
ଯିଏ ଅନାସ୍ଥାବାନ, ପାପୀ, ନାସ୍ତିକ ଓ ଯାହାର ସନ୍ଦେହ ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ—
ପ୍ରଯାଗଂ ପୁଷ୍କରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରମଥାପି ଵା
ପ୍ରୟାଗ, ପୁଷ୍କର କିମ୍ବା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚି—
ତ୍ରିରାତ୍ରଫଲଦା ନଦ୍ଯୋ ଯାଃ କାଶ୍ଚିଦସମୁଦ୍ରଗାଃ
ଯେଉଁ ନଦୀଗୁଡ଼ିକି ଶମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତିନି ରାତିର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।