ଏତତ୍ପଂଚଘଟଂ ନାମ ଵ୍ରତଂ ପୁଷ୍ଟିପ୍ରଦାଯକମ୍
ଏହିକୁ ପଞ୍ଚଘଟ ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ପୁଷ୍ଟି ଦେଇଥାଏ।
ପୁଷ୍ପତ୍ରଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ଶକ୍ତ୍ଯାଥ କାଞ୍ଚନମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନି ଦିନରେ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ତିନି ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଓ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ଶିରଃସୌଗନ୍ଧଜନନଂ ସଦାନନ୍ଦକରଂ ନୃଣାମ୍
ଏହା ମୁଣ୍ଡକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ କରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଫାଲ୍ଗୁନାଦିତୃତୀଯାଯାଂ ଲଵଣଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଫାଲ୍ଗୁନି ଆରମ୍ଭରୁ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ଲୁଣ ବିରତ କରାଯାଏ—
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଭଵାନୀ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରି, 'ଭବାନୀ ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ସଂଧ୍ଯାମୌନଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ସମାପ୍ତେ ଘୃତକୁଂଭଦଃ
ସାନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମୌନ ରହି, ଶେଷରେ ଏକ ଘୀର କୁମ୍ଭ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାରସ୍ଵତଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ସାରସ୍ୱତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇବା ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମଧ୍ଯେଽଥ ପଞ୍ଚମ୍ଯାମୁପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନରଃ ।। 4.121.
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜନ୍ମଜନ୍ମନି
ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ସଙ୍ଗେ ରହନ୍ତି।
ଯା ତୁ ନାରୀ ପିବେତ୍ତୋଯଂ ଜଲଧାରାଂ ପ୍ରପାତଯେତ୍
ଯେ କୌଣସି ନାରୀ ଏହି ପାଣି ପିଇ ଜଳଧାରା ଢାଳନ୍ତି—
ଏତଦ୍ଧାରାଵ୍ରତଂ ନାମ ସର୍ଵରୋଗହରଂ ପରମ୍
ଏହି ଧାରାବ୍ରତ ନାମକ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରିବାରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଗୌରୀସମନ୍ଵିତଂ ରୁଦ୍ରଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସହ ଜନାର୍ଦନମ୍
ଗୌରୀ ସହିତ ରୁଦ୍ର, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ—
ଧୂପାକ୍ଷେପେଣସହିତାଂ ସୁଘଂଟାଂ ପାତ୍ରସଂଯୁତାମ୍
ଧୂପ, ଭଲ ଘଣ୍ଟି ଏବଂ ପାତ୍ର ସହିତ—
ଦକ୍ଷିଣାସହିତାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଶିର ନମାଇ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵୋପଲେପନଂ ଶଂଭୋରଗ୍ରତଃ କେଶଵସ୍ଯ ଚ
ଶମ୍ଭୁ ଓ କେଶବଙ୍କ ଆଗରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ—
ଜନ୍ମାଯୁତଂ ସ ରାଜା ସ୍ଯାତ୍ତତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵସେତ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ହୁଏ, ତାପରେ ଶିବପୁରରେ ବାସ କରେ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଭାସ୍କରଂ ଗଂଗାଂ ପ୍ରଣମ୍ଯୈଵ ଚ ଵାଗ୍ଯତଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଙ୍ଗାକୁ ଶାନ୍ତ ମନେ ଶିର ନମାଇ—
ଵୃକ୍ଷଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସୋଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ।। 4.121.
ସେ ସୁନାର ଗଛ ଦାନ କରି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଦିଵି ଦିଵ୍ଯଵିମାନସ୍ଥଃ ସେଵ୍ଯତେଽପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେଠାରେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଘୃତେନ ସ୍ନପନଂ କୃତ୍ଵା ଶଂଭୋର୍ଵା କେଶଵସ୍ଯ ଚ
ଘୀରେ ଶମ୍ଭୁ କିମ୍ବା କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ—
ଅକ୍ଷତୈସ୍ତୁ ସମଂ କୁର୍ଯାତ୍ପଦ୍ମଂ ଗୋମଯମଣ୍ଡଲେ
ଅଭିଚ୍ଛିନ୍ନ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଗୋମୟ ମଣ୍ଡଳରେ ପଦ୍ମ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧମଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଲଂ ଦଯାଚ୍ଛିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ହେଲେ, ଶିବଲୋକରେ ସେ ମହିମା ପାଏ।
ନଵମ୍ଯାମେକଭୁକ୍ତଂ ତୁ କୃତ୍ଵା କନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶକ୍ତିତଃ
ନବମୀ ତିଥିରେ ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ କନ୍ୟାମାନେଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ୍।
ହୈମଂ ଚ ସିଂହଂ ଵିପ୍ରାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସୁନାର ସିଂହ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇ, ପରେ ଶିବଙ୍କ ନଗରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।
ଏତଦ୍ଵୀରଵ୍ରତଂ ନାମ ନାରୀଣାଂ ଚ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଏହି ପୂଜାକୁ ବୀରବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ନାରୀମାନେଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ସମାପ୍ତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦଯଦ୍ଗାଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ପଯସ୍ଵିନୀଃ
ଏହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପାଞ୍ଚଟି ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦୟାଭାବରେ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ପିତୄଣାଂ ତାରଯେଚ୍ଛତମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶତଜନ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ତାଂବୂଲଂ ସମଯେ ନିତ୍ଯଂ ଗୌରୀପୁତ୍ରଂ ଦଦାତି ଯା 4.121.
ଯିଏ ସମୟରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଗୌରୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଇଥାଏ—
ଵର୍ଷସ୍ଯାଂତେ ତୁ ସୌଵର୍ଣଂ କାରଯିତ୍ଵା ଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଫଳ ସହିତ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ତାହା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ସା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ନ ଦୌର୍ଗନ୍ଧ୍ଯଂ ମୁଖସ୍ଯ ଚ
ସେ କେବେ ଅଭାଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ମୁଁହରୁ ମନ୍ଦ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।