ପୂଜିତଂ ଚାପି କୁସୁମୈର୍ହୃଦ୍ଯୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ଧୂପିତମ୍
ମନକୁ ଭଲଲାଗେ ଏମିତି ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଓ ଧୂପ ଦେଇ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଖର୍ଜୂରୈର୍ନାଲିକେରୈଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଂଡୈସ୍ତ୍ରପୁଷୈରପି
ଖଜୁରି, ନାଡ଼ିଆ, କୁଁଦୁ ଓ ଟିନ୍ ଭାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃଂତାକୈର୍ଦାଡିମୈଶ୍ଚୈଵ ନାରଂଗୈଃ କଦଲୀଫଲୈଃ
ବେଗୁନ, ଦାନା, କମଳା ଓ କଦଳୀ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ନାନାପ୍ରକାରୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଗୋଭିର୍ଵସ୍ତ୍ରୈ ରସୈଃ ଶୁଭୈଃ
ନାନାପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଭ ରସ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣରୌପ୍ଯପାତ୍ରେଣ ତାମ୍ରଵଂଶମଯେନ ଚ
ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ବାଁସ ଭାଣ୍ଡାରେ ଏହି ସମଗ୍ରୀ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ହ୍ଯର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକଂ ଚ ଯତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ଜିନିଷ ଦେବା ଉଚିତ।
କାଶପୁଷ୍ପପ୍ରତୀକାଶ ଅଗ୍ନିମାରୁତସଂଭଵ ୬୫. ରକ୍ତୋ ଵଲ୍ଲଭଦେଵର୍ଷେ ଲଂକାଵାସ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ।। 4.118.
କାଶ ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଋଷି, ଲଙ୍କାର ବାସିନ୍ଦା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଵାତାପିର୍ଭକ୍ଷିତୋ ଯେନ ସମୁଦ୍ରାଃ ଶୋଷିତାଃ ପୁରା
ଯିଏ ବାତାପିଙ୍କୁ ଖାଇଥିଲେ ଓ ପୂର୍ବେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଇଥିଲେ,
ଯେନୋଦିତେନ ପାପାନି ପ୍ରଲଯଂ ଯାଂତି ଵ୍ଯାଧଯଃ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଋଚଯା ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଯାହାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ପାପ ଓ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭେଦ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଖନମାନଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ବଲିମିଚ୍ଛମାନଃ ' ଦତ୍ତ୍ଵୈଵମର୍ଘ୍ଯଂ କୌଂତେଯ ପ୍ରତିପୂଜ୍ଯ ଚ ପୁଷ୍ପକୈଃ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି, ସଦା ଖୋଦିବା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବଳି ଚାହିଁଥିବା, ଏପରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଦୈଵଜ୍ଞଵ୍ଯାସରୂପାଯ ଵେଦଵେଦାଂଗଵାଦିନେ ଫଲମେକଂ ତଥା ଧାନ୍ଯଂ କୋପଂ ଵାସଂ ପରିତ୍ଯଜେତ୍
ଦେବଜ୍ଞ ବ୍ୟାସଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଶିଖାଇଥିବା, ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏକ ଫଳ, କିଛି ଧାନ୍ୟ ଦେଇ, କ୍ରୋଧ ଓ ବସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂର୍ଣେ ଚ ତତୋ ଵର୍ଷେ ପୁନର ନ୍ଯଦୁପକ୍ରମେତ୍ ପୁମାନ୍ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ତଦେକାଗ୍ରମନାଃ ଶୃଣୁ
ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପୁଣି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଏହା କରେ, ସେ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ପାଏ। ଶୁଣ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚତୁରୋ ଵେଦାନ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରିଟି ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷତା ରଖନ୍ତି—
ଵୈଶ୍ଯୋଽପ୍ଯାଯୁଷ୍ଯମାପ୍ନୋତି ଗୋଧନଂ ଚାପି ନଂଦତି
ଏହିପରି ଏକ ବୈଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଜାଯଂତେ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଵୃଦ୍ଧିଋଦ୍ଧିମତ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
କନ୍ଯା ଭର୍ତାରମାପ୍ନୋତି ଵ୍ଯାଧେର୍ମୁଚ୍ଯେତ ଦୁଃଖିତଃ
ଏକ କନ୍ୟା ସ୍ୱାମୀ ପାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ଏହାରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯେଷୁ ଦେଶେଷ୍ଵଗସ୍ତ୍ଯର୍ଷେଃ ପୂଜନଂ କ୍ରିଯତେ ଜନୈଃ 4.118.
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଲୋକମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଈତଯଃ ପ୍ରଶମଂ ଯାଂତି ନଶ୍ଯଂତି ଵ୍ଯାଧ ଯସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ରୋଗ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୟ ହୁଏ।
ତେ ସର୍ଵେ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚିରଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମହୀତଲେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ରୁହନ୍ତି।
ମର୍ତ୍ଯୋ ଯଦୀଚ୍ଛତି ଗୃହଂ ପରମର୍ଦ୍ଧିଯୁକ୍ତଂ ଭୋଗଶରୀରମରୁଜଂ ପଶୁପୁତ୍ରପୁଷ୍ଟିମ୍
ଯଦି କେହି ମହାସମୃଦ୍ଧି, ନିରୋଗ ଶରୀର, ଏବଂ ଗୋପଶୁ ଓ ସନ୍ତାନର ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଘର ଚାହାଁନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଽଗସ୍ତ୍ଯାର୍ଘ୍ଯଵିଧିଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟାଦଶୋତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କର ସଂବାଦରେ, 'ଅଗସ୍ତ୍ୟାର୍ଘ୍ୟବ୍ରତ ବିବରଣ' ନାମକ ଏକଶଏ ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅଭିନଵଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଘ୍ଯଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଶୃଣୁଷ୍ଵାଭିନଵସ୍ଯେଂଦୋରୁଦଯେଽର୍ଘ୍ଯଵିଧିଂ ପରମ୍
ଏବେ ନୂଆ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ସମୟରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି ଶୁଣ।
ରଵିର୍ଦ୍ଵାଦଶଭିର୍ଭାଗୈର୍ଵାରୁଣ୍ଯାଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଦି
ଯଦି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବାରୁଣ ରାଶିରେ ବାରଟି ଭାଗରେ ଦେଖାଯାଏ—
ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ସିତେ ପକ୍ଷେ ସଂଧ୍ଯାକାଲେ ହ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥିରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ—
ଗୋମଯଂ ମଂଡଲଂ କୃତ୍ଵା ଚଂଦନେନ ସୁଶୋଭିତମ୍
ଗୋମୟରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ବନେଇ, ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଧୂପୈଶ୍ଚ ଦୀପାକ୍ଷତଜଲୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ, ଧୂପ, ଶୁଭ ଦୀପ, ଅକ୍ଷତ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା—
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କ୍ଷତ୍ରିଯଃ ସପୁରୋହିତଃ ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵ ସମେତ୍ଵେଵଂ ସୋମରାଜ ନମୋନମଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ, ରାଜା, କ୍ଷତ୍ରିୟ ତାଙ୍କ ପୁରୋହିତ ସହିତ କହିବେ: 'ହେ ସୋମ ରାଜା, ଆପଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।'
ଅନେନଵିଧିନାଚାର୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହି ବିଧି ଦ୍ୱାରା, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ମିଳେ।
ସ କୀର୍ତ୍ଯା ଯଶସା କାଂତ୍ଯା ଧନ୍ଯଶ୍ଚ ଭୁଵି ମାନଵଃ
ଏହିପରି ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ କୀର୍ତି, ଯଶ, ତେଜ ଓ ଧନ୍ୟତା ଲାଭ କରେ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵର୍ଷଶତଂ ମର୍ତ୍ଯେ ତତଃ ସୋମପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସହାତ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେ ମଣିଷ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ରୁହି, ପରେ ସୋମଲୋକକୁ ଯାଇ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ରହିଛି।