ତତୋଽଗସ୍ତ୍ଯଃ କାରୁଣ୍ଯା ରତ୍ନୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମକଲ୍ପଯତ୍
ତାପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି କରୁଣାବଶତଃ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମଂ ସ୍ଥାନମଗସ୍ତ୍ଯର୍ଷେଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନିଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କସ୍ମାନ୍ମେରୁମିଵାସୌ ମାଂ ନ କରୋତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ମେରୁ ପର୍ବତ ଯେପରି ଘୂର୍ଣ୍ଣା କରେ, ସେମାନେ ମୋତେ କାହିଁକି ପରିକ୍ରମା କରୁନାହାନ୍ତି?
ଏକୀଭୂଯାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦେବମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଵିଂଧ୍ଯଂ ନିଵାରଯ ସ୍ଵୈନଂ ସ୍ଥିତୌ ସ୍ଥାପଯ ପର୍ଵତମ୍
ତୁମେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ରୋକିଦିଅ, ତୁମର ପର୍ବତକୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ରଖ।
ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାଂ ଵିଦ୍ଧି ମାମଚଲୋତ୍ତମ
ହେ ପର୍ବତମାନ୍ୟ, ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯାଉଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସଂପ୍ରଯାତୋ ନାଦ୍ଯାପି ଵିନିଵର୍ତତେ
ଏଭଳି କହି ସେ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରିଆସିନାହାନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵଂଦ୍ଯଚରଣୋ ଲୋପାମୁଦ୍ରାସହାଯଵାନ୍ 4.118.
ତାଙ୍କର ପାଦ ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ, ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସହିତ ସେ ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଶ୍ରମସ୍ଥଲିକାଯାମୃତୁକାଲେ ହ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସେଠାରେ ଆଶ୍ରମ ମଝିରେ ଋତୁ ଆସିଥିଲାବେଳେ,
ଭଵେଦ୍ଯଦି ଗୃହଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍
ଯଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ଘର ଥାଏ,
ଦୁକୂଲପଟ୍ଟନେତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଲାସୈର୍ଲଲିତୈର୍ମୁନେ
ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର, ପଟ୍ଟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆଳଙ୍କାରିକ ଦୃଶ୍ୟରେ, ହେ ମୁନି,
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ମୁନିହୃର୍ଷ୍ଟଃ ପ୍ରାହ୍ଵଯଦ୍ଧନଦଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହା ଶୁଣି ମୁନି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଧନଦାକୁ ଡାକିଲେ।
ତତ୍ର ରେମେ ସ ଭଗଵାନଗସ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ଵାଶ୍ରମେ ସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ।
ଆସ୍ତିକ୍ଯବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଧନଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ପାଂଡଵ
ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଧନ ଲାଭ କରିପାରିବ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
କନ୍ଯାଯାଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ସୂର୍ଯେ ଯଃ ସନ୍ନିଵର୍ତତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିୟମ ଓ ସଂଯମ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନଂ ଶୁକ୍ଲତିଲୈସ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଛୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାମ୍ବରୋ ଗୃହୀ
ଶୁଭ୍ର ତିଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଏହିପରି ଶୁଭ୍ର ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତଂ ଘୃତପାତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍
ପାଞ୍ଚଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଲାଗିଥିବା ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର ନେଇବା ଉଚିତ।
କାଞ୍ଚନଂ କାରଯିତ୍ଵା ତୁ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସୁଶୋଭନମ୍ 4.118.
ସ୍ୱଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଯେତେ ସୁନ୍ଦର ହେବ, ଏକ ସୁନାର ଜିନିଷ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କମଣ୍ଡଲୁକରଂ ଶିଷ୍ଯୈର୍ମୃଗୈଶ୍ଚ ପରିଧାରିତମ୍
ଶିଷ୍ୟମାନେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା ସହିତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ରମେ ସମାଲଗ୍ନଂ ଚନ୍ଦନେନ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏହି କ୍ରମରେ, ସେଥିରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ପୂଜିତଂ ଚାପି କୁସୁମୈର୍ହୃଦ୍ଯୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ଧୂପିତମ୍
ମନକୁ ଭଲଲାଗେ ଏମିତି ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଓ ଧୂପ ଦେଇ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଖର୍ଜୂରୈର୍ନାଲିକେରୈଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଂଡୈସ୍ତ୍ରପୁଷୈରପି
ଖଜୁରି, ନାଡ଼ିଆ, କୁଁଦୁ ଓ ଟିନ୍ ଭାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃଂତାକୈର୍ଦାଡିମୈଶ୍ଚୈଵ ନାରଂଗୈଃ କଦଲୀଫଲୈଃ
ବେଗୁନ, ଦାନା, କମଳା ଓ କଦଳୀ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ନାନାପ୍ରକାରୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଗୋଭିର୍ଵସ୍ତ୍ରୈ ରସୈଃ ଶୁଭୈଃ
ନାନାପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଭ ରସ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣରୌପ୍ଯପାତ୍ରେଣ ତାମ୍ରଵଂଶମଯେନ ଚ
ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ବାଁସ ଭାଣ୍ଡାରେ ଏହି ସମଗ୍ରୀ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ହ୍ଯର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକଂ ଚ ଯତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ଜିନିଷ ଦେବା ଉଚିତ।
କାଶପୁଷ୍ପପ୍ରତୀକାଶ ଅଗ୍ନିମାରୁତସଂଭଵ ୬୫. ରକ୍ତୋ ଵଲ୍ଲଭଦେଵର୍ଷେ ଲଂକାଵାସ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ।। 4.118.
କାଶ ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଋଷି, ଲଙ୍କାର ବାସିନ୍ଦା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଵାତାପିର୍ଭକ୍ଷିତୋ ଯେନ ସମୁଦ୍ରାଃ ଶୋଷିତାଃ ପୁରା
ଯିଏ ବାତାପିଙ୍କୁ ଖାଇଥିଲେ ଓ ପୂର୍ବେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଇଥିଲେ,
ଯେନୋଦିତେନ ପାପାନି ପ୍ରଲଯଂ ଯାଂତି ଵ୍ଯାଧଯଃ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଋଚଯା ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଯାହାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ପାପ ଓ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭେଦ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଖନମାନଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ବଲିମିଚ୍ଛମାନଃ ' ଦତ୍ତ୍ଵୈଵମର୍ଘ୍ଯଂ କୌଂତେଯ ପ୍ରତିପୂଜ୍ଯ ଚ ପୁଷ୍ପକୈଃ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି, ସଦା ଖୋଦିବା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବଳି ଚାହିଁଥିବା, ଏପରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।