ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵିଷଂ ଲଗ୍ନଂ କିଞ୍ଚିଚ୍ଛେଷଂ ଦ୍ରୁମାଦିଷୁ
ସେ ସମୟରେ, ବାକି ଥିବା କିଛି ବିଷ ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷରେ ଲାଗିଗଲା।
ତଦ୍ଵିଷଂ ଚୂର୍ଣିତଂ ତେନ କ୍ଷଣାତ୍ସଂକୋଚିତଂ ତଥା
ସେ ବିଷ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସଂକୁଚିତ ହେଲା।
ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ତୁ ଜାଯଂତେ ରୋଗା ନାନାଵିଧା ଭୁଵି
ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଵୃଷସଂକ୍ରାତିମାରଭ୍ଯ ସିଂହାଂତେ ଶାମ୍ଯତେ ଵିଷମ୍
ବୃଷ ରାଶିରୁ ସିଂହ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବିଷ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଏଵଂ କାଲେନ ମହତା ନୀରୁଜେ ଵ୍ଯାଧିଵର୍ଜିତେ
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ, ରୋଗ ଓ ବ୍ୟାଧି ରହିଲା ନାହିଁ।
ନିରଂତରେ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ଊର୍ଧ୍ଵବାହୁ ପ୍ରସାରିଣି
ଏଭଳି ଭାବେ, ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ ଲଗାତାର ଉପରକୁ ବାହୁ ପସାରି ରହିଲେ।
ପ୍ରଜା ଵ୍ଯାପାଦଯନ୍କାଲାଦାଜଗାମ ମହାମୁନେଃ
ଲୋକମାନେ କାଳର ପ୍ରଭାବରେ ନଶିଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ମହାମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଭସ୍ମୀବଭୂଵ ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁଖକାରଣାତ୍ 4.118.
ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ସେ ଛାର ହୋଇଗଲେ।
ତଥାନ୍ଯୋ ଦଂଡକାରଣ୍ଯେ ଶ୍ଵେତୋ ନାମ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ଏହିପରି, ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟରେ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ।
ଭଗଵତ୍ସର୍ଵମେଵାନ୍ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ରାଜ୍ଯମଦାନ୍ମଯା
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଓ ଦାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଦେଇଛି, ଅନ୍ୟ ସବୁ କିଛି ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେଇଛି।
ତତୋଽଗସ୍ତ୍ଯଃ କାରୁଣ୍ଯା ରତ୍ନୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମକଲ୍ପଯତ୍
ତାପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି କରୁଣାବଶତଃ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମଂ ସ୍ଥାନମଗସ୍ତ୍ଯର୍ଷେଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନିଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କସ୍ମାନ୍ମେରୁମିଵାସୌ ମାଂ ନ କରୋତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ମେରୁ ପର୍ବତ ଯେପରି ଘୂର୍ଣ୍ଣା କରେ, ସେମାନେ ମୋତେ କାହିଁକି ପରିକ୍ରମା କରୁନାହାନ୍ତି?
ଏକୀଭୂଯାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦେବମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଵିଂଧ୍ଯଂ ନିଵାରଯ ସ୍ଵୈନଂ ସ୍ଥିତୌ ସ୍ଥାପଯ ପର୍ଵତମ୍
ତୁମେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ରୋକିଦିଅ, ତୁମର ପର୍ବତକୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ରଖ।
ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାଂ ଵିଦ୍ଧି ମାମଚଲୋତ୍ତମ
ହେ ପର୍ବତମାନ୍ୟ, ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯାଉଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସଂପ୍ରଯାତୋ ନାଦ୍ଯାପି ଵିନିଵର୍ତତେ
ଏଭଳି କହି ସେ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରିଆସିନାହାନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵଂଦ୍ଯଚରଣୋ ଲୋପାମୁଦ୍ରାସହାଯଵାନ୍ 4.118.
ତାଙ୍କର ପାଦ ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ, ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସହିତ ସେ ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଶ୍ରମସ୍ଥଲିକାଯାମୃତୁକାଲେ ହ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସେଠାରେ ଆଶ୍ରମ ମଝିରେ ଋତୁ ଆସିଥିଲାବେଳେ,
ଭଵେଦ୍ଯଦି ଗୃହଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍
ଯଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ଘର ଥାଏ,
ଦୁକୂଲପଟ୍ଟନେତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଲାସୈର୍ଲଲିତୈର୍ମୁନେ
ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର, ପଟ୍ଟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆଳଙ୍କାରିକ ଦୃଶ୍ୟରେ, ହେ ମୁନି,
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ମୁନିହୃର୍ଷ୍ଟଃ ପ୍ରାହ୍ଵଯଦ୍ଧନଦଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହା ଶୁଣି ମୁନି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଧନଦାକୁ ଡାକିଲେ।
ତତ୍ର ରେମେ ସ ଭଗଵାନଗସ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ଵାଶ୍ରମେ ସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ।
ଆସ୍ତିକ୍ଯବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଧନଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ପାଂଡଵ
ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଧନ ଲାଭ କରିପାରିବ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
କନ୍ଯାଯାଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ସୂର୍ଯେ ଯଃ ସନ୍ନିଵର୍ତତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିୟମ ଓ ସଂଯମ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନଂ ଶୁକ୍ଲତିଲୈସ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଛୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାମ୍ବରୋ ଗୃହୀ
ଶୁଭ୍ର ତିଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଏହିପରି ଶୁଭ୍ର ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତଂ ଘୃତପାତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍
ପାଞ୍ଚଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଲାଗିଥିବା ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର ନେଇବା ଉଚିତ।
କାଞ୍ଚନଂ କାରଯିତ୍ଵା ତୁ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସୁଶୋଭନମ୍ 4.118.
ସ୍ୱଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଯେତେ ସୁନ୍ଦର ହେବ, ଏକ ସୁନାର ଜିନିଷ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କମଣ୍ଡଲୁକରଂ ଶିଷ୍ଯୈର୍ମୃଗୈଶ୍ଚ ପରିଧାରିତମ୍
ଶିଷ୍ୟମାନେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା ସହିତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ରମେ ସମାଲଗ୍ନଂ ଚନ୍ଦନେନ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏହି କ୍ରମରେ, ସେଥିରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।