ସ୍ଵଯମୁତ୍ତୀର୍ଯ ସାମାତ୍ଯୋ ଲୋକାନ୍ପପ୍ରଚ୍ଛ ସାଦରମ୍
ସେ ନିଜେ ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପଚାରିଲେ।
କିମତ୍ର କ୍ରିଯତେ ସଭ୍ଯା ଭଵଦ୍ଭିର୍ଲୋକପୂଜିତୈଃ
ମାନ୍ୟବର ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ଲୋକମାନେ, ଏଠି କଣ କାମ ହେଉଛି?
ପୂଜ୍ଯତେ ବଂଧୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ରାଜ୍ଞା ଲୋକାନୁକଂପିନା 3.2.28.
ରାଜା ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ, ଲୋକଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବେ, ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ସୁତମୁତ୍ତମମ୍
ଧନ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଧନ ପାଉଛନ୍ତି, ପୁଅ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଉଛନ୍ତି।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ନରଃ ସତ୍ଯସୁରାର୍ଚ ନାତ୍
ଯିଏ ସତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ।
ଦଂଡଵତ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯାହ କାମଂ ସଭ୍ଯାନମୋଦଯତ୍
ସେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସଭାରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା କୁହିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ଵା ଯଦି ଵା କନ୍ଯାଂ ଲଭେଯଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ମୁଁ ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅ ପାଇପାରିବି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଭ୍ଯା ଅବ୍ରୁଵଂସ୍ତେ କାମନାସିଦ୍ଧିରସ୍ତୁ ତେ
ଏହା ଶୁଣି, ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ କହିଲେ: ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।
ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ସାଧୁର୍ମନସା ଚିଂତଯନ୍ହରିମ୍
ସେ ସଜ୍ଜନ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ, ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ମଂଗଲାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଯଥୋଚିତମକାରଯନ୍
ସେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବିଭିନ୍ନ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଋତୁସ୍ନାତା ସତୀ ଲୀଲାଵତୀ ପର୍ଯଚରତ୍ପତିମ୍
ଋତୁସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଲୀଳାବତୀ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
କନ୍ଯାଂ କମଲଲୋଲାକ୍ଷୀଂ ବାଂଧଵାମୋଦକାରିଣୀମ୍
ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର କମଳପତ୍ର ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ଵିପ୍ରାନାହୂଯ ଵେଦଜ୍ଞାନ୍କାରଯାମାସ ମଂଗଲମ୍ 3.2.28.
ସେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋକୁ ଡାକି, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ।
କଲାନିଧିକଲେ ଵାସୌ ଵଵୃଧେ ସା କଲାଵତୀ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରେ, ସେ କଳାବତୀ ନାମକ ଝିଅ ବଡ଼ ହେଲେ।
ଦଶଵର୍ଷା ଭଵେତ୍କନ୍ଯା ତତଃ ପ୍ରୌଢା ରଜସ୍ଵଲା
ଝିଅ ଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚି, ପ୍ରାଉଡ଼ା ହେଲେ ଏବଂ ଋତୁମତୀ ହେଲେ।
ନଗରେ କାଂଚନପୁରେ ଵଣିକ୍ଛଂଖପତିଃ ଶ୍ରୁତଃ
କାଞ୍ଚନପୁର ନଗରରେ, ଶଂଖପତି ନାମକ ବଣିକ୍ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଵରଯାମାସ ତଂ ସାଧୁର୍ଦୁହିତୁଃ ସଦୃଶଂ ଵରମ୍
ସେ ସାଧୁଜଣେ ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଯେଉଁଠିକ୍ ବର ମିଳିଲେ, ସେଉଁଠିକୁ ବର୍ଚ୍ଛନ୍ତି।
ଵେଦଵାଦିତ୍ରନିନଦୈର୍ଦଦୌ କନ୍ଯାଂ ଯଥାଵିଧି
ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଦେଲେ।
ମହାମୋଦମନାଃ ସାଧୁର୍ମଂଗଲାର୍ଥଂ ଦଦୌ ଚ ହ
ସେ ସାଧୁଜଣ ମନରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ନେଇ, ମଙ୍ଗଳ ହେବା ପାଇଁ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଦେଲେ।
ତଂ ମେନେ ପୁତ୍ରଵତ୍ସାଧୁଃ ସ ଚ ତଂ ପିତୃଵତ୍ସୁଧୀଃ
ସେ ସାଧୁ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ପରି ଭାବିଲେ, ଏବଂ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସେଇ ସାଧୁଙ୍କୁ ବାପା ପରି ମାନିଲେ।
ଵିସ୍ମୃତ୍ଯ ସହ ଜାମାତ୍ରା ଵାଣିଜ୍ଯାଯ ଯଯୌ ପୁନଃ ସୂତ ଉଵାଚ ଅଥ ସାଧୁଃ ସମାଦାଯ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ଜାମାତା ସହିତ ସବୁ କିଛି ଭୁଲିଯାଇ, ପୁଣି ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହିବେଳେ ସୂତା କହିଲେ— ସେ ସାଧୁ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିକ୍ୟ ଏକଠା କଲେ।
ନୌକାଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସ ଯଯୌ ଦେଶାଦ୍ଦେଶାନ୍ତରଂ ପ୍ରତି
ସେ ନୌକାଗୁଡ଼ିକୁ ତୟାରି କରି ଏକ ଦେଶରୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଉଥିଲେ।
କୁର୍ଵନ୍କ୍ରଯଂ ଵିକ୍ରଯଂ ଚ ଚିରଂ ତସ୍ଥୌ ମହାମନାଃ 3.2.28.
କିଣିବା ବେଚିବା କାମ କରି, ସେ ବଡ଼ ମନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଗଲେ।
ତତଃ କର୍ମଵିପାକେନ ତାପମାପାଚିରାଦ୍ଵଣିକ୍
ତାପରେ କର୍ମର ଫଳରେ, ସେ ବ୍ୟବସାୟୀ ଶୀଘ୍ର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନିଦ୍ରାଗତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ହୃତଂ ଚୌରୈର୍ମହାଧନମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତେ ଘୁମେ ଥିବାବେଳେ ଚୋରମାନେ ବଡ଼ ଧନ ଚୋରାଇନେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରାତଃକୃତ୍ଯଂ ନୃପଃ କୃତ୍ଵା ସଦଃ ସଂପ୍ରାଵିଶଚ୍ଚ ସଃ
ସେ ସକାଳର କାମ ସାରି, ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଵାଚ ସ ତଦା ଵାକ୍ଯଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଧରା ପତେ
ତାଁପରେ ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଧରାପତି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ମୁମୁଷୁଶ୍ଚୌରା ଗତାସ୍ସର୍ଵେ ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ନୃପ
'ସମସ୍ତ ଚୋର ପଳାଇଗଲେ; ରାଜା, ଆମେ କିଛି ଜାଣୁନାହିଁ।'
ଉଵାଚ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷୋ ଯୂଯଂ ସଂଯାତ ମା ଚିରମ୍
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ୍ ଆଖି କରି ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଏଇଁ।'
ନୋ ଚେଦ୍ଧନିଷ୍ଯେ ସଗଣାନିତି ଦୂତାନ୍ସମାଦିଶତ୍
'ନ ଆସିଲେ, ମୁଁ ତୁମେମାନେ ସହ ତୁମର ସାଥୀମାନେକୁ ମାରିଦେବି,' ବୋଲି ଦୂତମାନେକୁ ଆଦେଶ କଲେ।