ନ କିଂଚିତ୍ସୁଖମାପ୍ନୋତି ଵିନା ତସ୍ଯାନୁକଂପଯା
ତାଙ୍କର କୃପା ଛାଡ଼ି କେହି ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଇପାରେ ନାହିଁ।
ଵିଧାନଂ ସୋପଚାରଂ ଚ ହ୍ଯୁପଦେଷ୍ଟୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ତୁମେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିଧିବିଧାନ ସହିତ ଠିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବୁଝାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସାଧୂନାଂ ସମଚିତ୍ତାନାମୁପକାରଵତାଂ ସତାମ୍
ଯେଉଁ ସଜ୍ଜନମାନେ ସମଚିତ୍ତ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଉପକାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଧିଂ ଵକ୍ତୁମିତିହାସମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ପଚାରାଯିବା ପରେ, ସେ ବିଧି ଓ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମମାଶ୍ରମଂ ସମାଯାତଃ ସତ୍ଯନାରାଯଣାର୍ଚନେ 3.2.27.
ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ସେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ମଯା ଯତ୍କଥିତଂତସ୍ମୈ ତନ୍ନିବୋଧ ନିଷାଦଜ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲି, ନିଷାଦପୁତ୍ର, ଏହା ଶୁଣ।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଂ ପାଦାର୍ଧଂ ସେଟକାଦ୍ଯୈଃ ସୁଚୂର୍ଣକମ୍
ଅଧା ପ୍ରମାଣ ଗହୁଁ ଚୂଣା, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଭଲ ମିଶା।
ପଂଚାମୃତେନ ସଂସ୍ନାପ୍ଯ ଚନ୍ଦନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍
ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କର।
ଉଚ୍ଚାଵଚଃ ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପଦୀପୈମର୍ନୋରମୈଃ
ବଡ଼ ଛୋଟ ଫଳ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ନ ତୁଷ୍ଯେଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଭାରୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା କେଵଲଯା ଯଥା
କେବଳ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ତିନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ ନୁହେଁ।
ଦୁର୍ଯୋଧନକୃତାଂ ତ୍ଯତ୍କ୍ଵା ରାଜପୂଜାଂ ଜନାର୍ଦନଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେବାକୁ ଥିବା ରାଜସମ୍ମାନକୁ ଜନାର୍ଦନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ,
ସୁଦାମ୍ନସ୍ତଂଡୁଲକଣାଞ୍ଜଗ୍ଧ୍ଵା ମାନୁଷ୍ଯଦୁର୍ଲଭାଃ
ସୁଦାମା ମାନବମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଚାଉଳ ଦାଣା ଭୋଜନ କରିଥିଲେ,
ଗୋପୋ ଗୃଧ୍ରୋ ଵଣିଗ୍ଵ୍ଯାଧୋ ହନୁମାନ୍ସଵିଭୀଷଣଃ
ଗୋପ, ଗୃଧ୍ର, ବଣିକ, ବ୍ୟାଧ, ହନୁମାନ ଏବଂ ବିଭୀଷଣ,
ନାରାଯଣାନ୍ତିକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦଂତେଽଦ୍ଯାପି ଯଦ୍ଵଶାଃ
ନାରାୟଣଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।
କୃତଵାନ୍ସ ଧନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମୋଦତେ ନର୍ମଦାତଟେ 3.2.27.
ସେ ଧନ ଲାଭ କରି, ନର୍ମଦା ତଟରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଥିଲେ।
ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାନ୍ତେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସୁଖ ପାଇ, ଶେଷରେ ତାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ସ୍ଵଗଣାନାହ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ହରିସେଵନେ
ସେ ଗିଏ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେଙ୍କୁ ହରିଙ୍କ ସେବାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ସତ୍ଯନାରାଯଣେ ପୂଜାଂ କାଷ୍ଠଲବ୍ଧେନ ଯାଵତା
ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କ ପୂଜାରେ, କାଠି ବିକ୍ରୟରୁ ଯେଉଁ ଟିକିଏ ମିଳିଥିଲା, ତାହା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା କାଷ୍ଠଂ ଵିକ୍ରୀଯ ଲେଭିରେ
ଏପରି ଭାବି, ସେମାନେ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, କାଠି ବିକ୍ରି କରି ଏହା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ।
ମୁଦା ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯସ୍ସମାଚଖ୍ଯୁର୍ଵୃତ୍ତାଂତଂ ସର୍ଵମାଦିତଃ
ଖୁସି ହୋଇ, ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭରୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଦେଲେ।
କଥାନ୍ତେ ପ୍ରଣମନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରସାଦଂ ଜଗୃହୁସ୍ତତଃ
କଥାର ଶେଷରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ ପ୍ରସାଦ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ପୂଜାପ୍ରଭାଵତୋ ଭିଲ୍ଲାଃ ପୁତ୍ରଦାରାଦିଭିର୍ଯୁତାଃ
ପୂଜାର ପ୍ରଭାବରେ, ଭିଲ୍ଲମାନେ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଝିଅ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ,
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥେଷ୍ଟନ୍ତେ ଦରିଦ୍ରାନ୍ଧା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅନ୍ଧମାନେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ନୃପୋପଦେଶତଃ ସାଧୁଃ କୃତାର୍ଥୋଽଭୂଦ୍ଵଣିଗ୍ଯଥା
ରାଜାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ସେ ସାଧୁ ମନେ ଯେପରି ବଣିକ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ସେପରି ସଫଳ ହେଲେ।
ମଣିପୂରପତୀ ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡୋ ମହାଯଶାଃ
ମଣିପୁରର ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅଥ ରତ୍ନପୁରସ୍ଥାଯୀ ସାଧୁର୍ଲକ୍ଷପତିର୍ଵଣିକ୍
ତାପରେ, ରତ୍ନପୁରରେ ଏକ ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀ ବଣିକ ଥିଲେ, ସେ ଲକ୍ଷପତି ଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ବହୁଲଂ ଲୋକଂ ନାନାଗ୍ରାମଵିଲାସିନମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରାମରେ ବିହାର କରୁଥିବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ଵେଦଵାଦାଂଶ୍ଚ ଶୁଶ୍ରାଵ ଗୀତଵାଦିତ୍ରସଂଗତାନ୍
ସେ ବେଦ ଉପଦେଶ ଶୁଣିଥିଲେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ମିଳିତ ସଭା ଦେଖିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ରାମଯାତ୍ର ତରଣୀରିତି ପଶ୍ଯାମି କୌତୁକମ୍
ଆସ, ଏଠି ଆମେ କିଛି ବିଶ୍ରାମ କରିବା। ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ନୌକା ଦେଖୁଛି, ଏହାକୁ ଦେଖି ମୋର ଅନେକ ଉତ୍ସୁକତା ହେଉଛି।
ତଟସୀମ୍ନଃ ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ମଲ୍ଲଲୀଲାଵିଲାସିନଃ
ତଟକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପହଳି ଖେଳରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର କୌଶଳ ଦେଖାଇଲେ।