ସୋମୋ ନକ୍ଷତ୍ରରାଜଶ୍ଚ ମାସଃ ସଂଵତ୍ସରଂ ତଥା
ଚନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ତାରାମଣ୍ଡଳର ରାଜା, ଏହିପରି ମାସ ଓ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଦେଵଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
କର୍ଣାଂଗୁଲୈଃ ପଵିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶାଂତଂ ଦାଂତଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ପବିତ୍ର କାନ୍ ଓ ଆଙ୍ଗୁଠି ସହିତ, ଶାନ୍ତ, ସଂଯମୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ।
ତସ୍ମୈ ଦେଯଂ ସମସ୍ତଂ ତଦନନ୍ତଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ସେଠିପାଇଁ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହାଫଳରେ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ପାର୍ଥ ଵ୍ରତଂ ଚୈତତ୍ସମାପ୍ଯତେ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ପ୍ରକାରେ ଏହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥିଭିର୍ଵିତ୍ତକାମୈର୍ଭୃତ୍ଯଦାରାନଭୀପ୍ସୁଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁଅ ଚାହାନ୍ତି, ଧନ ଆଶା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହି ବ୍ରତ କରିପାରନ୍ତି ।
ଏତଦ୍ଵ୍ରତଂ ମହାଭାଗେ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନପ୍ରଦମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ବ୍ରତ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।
ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵୈଵ ଦେଵି ତ୍ଵଂ ଵ୍ରତଂ ଶୀଲଧନେ ପରମ୍ 4.106.
ତେଣୁ ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୀଳ ଓ ଆଚରଣର ବ୍ରତ କର ।
ଚକାରୈତଦ୍ଵ୍ରତଵରଂ ସା ଵିଷ୍ଣ୍ଵାହିତମାନସା
ସେ ନାରୀ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମନ ଲଗାଇ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କଲେ ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥିନ୍ଯାସ୍ତତସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରତେନାନେନ ସୁଵ୍ରତ
ତେଣୁ, ହେ ସୁବ୍ରତା, ପୁଅ ଆଶା କରୁଥିବା ନାରୀ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ ଫଳଦାୟକ ।
ତସ୍ଯ ଵୈ ଜାତମାତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଵଵୌ ଚାନିଲଃ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା ।
ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ପପାତ ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଢୋଳ ବଜିଲା ଓ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡିଲା ।
ଧର୍ମେ ମନଃ ସମସ୍ତସ୍ଯ ପାର୍ଥ ଲୋକସ୍ଯ ଚାଭଵତ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଓ ସମଗ୍ର ଲୋକର ମନ ଧର୍ମରେ ଲାଗିଗଲା ।
କୃତଵୀର୍ଯସୁତତ୍ଵାଚ୍ଚ କାର୍ତଵୀର୍ଯୋ ବଭୂଵ ସଃ ଆରାଧିତୋଽତିମହତା ତପସା ପାର୍ଥ ଭୂଭୃତା
କୃତବୀର୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ହେବାରୁ ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ହେଲେ, ଯିଏ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ମହାତ୍ମ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।
ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗନ୍ନାଥଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତିତ୍ଵମୁତ୍ତମମ୍ ସ ଵଵ୍ରେ ଚ ଵଧୋ ଦେଵ ମମ ତ୍ଵତ୍ତୋ ଭଵେଦିତି
ତାଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ; ସେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, 'ହେ ଦେବ, ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ତୁମ ପାଖରୁ ହେଉ ।'
ପରଂ ତୁ ସ୍ମରଣଂ ଜ୍ଞାନଂ ଭୀତାନାମାର୍ତିନାଶନମ୍
କିନ୍ତୁ ସ୍ମରଣ ଓ ଜ୍ଞାନ ଭୟ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ ।
ତମାହ ଦେଵଦେଵେଶଃ ପୁଣ୍ଡରୀକନିଭେକ୍ଷଣଃ
ପଦ୍ମ ଦଳ ସମାନ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଯଶ୍ଚ ପ୍ରଭାତେ ରାତ୍ରୌ ଚ ତ୍ଵାଂ ନରଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯତି ତିଲପ୍ରସ୍ଥପ୍ରଦାନସ୍ଯ ନରଃ ପୁଣ୍ଯମଵାପ୍ସ୍ଯତି ।। 4.106.
ଯିଏ ପ୍ରଭାତ କିମ୍ବା ରାତିରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି କରିବ, ସେ ତିଳ ଦାନ କରିବାର ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବ ।
ଅନଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯତା ଚୈଵ ତଵ ନାମାନୁକୀର୍ତନେ
ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ କେବେ ଧନର କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସ ଚାପି ଵରମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରସନ୍ନାଦ୍ଗରୁଡଧ୍ଵଜାତ୍
ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କର କୃପାରୁ ବର ପାଇଥିଲେ ସେ।
ତେନେଷ୍ଟଂ ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈଃ ସମାପ୍ତଵରଦକ୍ଷିଣୈଃ
ସେ ବାଞ୍ଛିତ ଦାନ ସହ ବିଭିନ୍ନ ்ଯଜ୍ଞ କରି ଭଲଭାବେ ପୂଜା କଲେ।
ଅନଂତଵ୍ରତମାହାତ୍ମ୍ଯାଦାସାଦ୍ଯ ତନଯଂ ଚ ତମ୍
ଅନନ୍ତ ବ୍ରତର ମହିମାରୁ ଏହି ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ଏଵମେତତ୍ସମାଖ୍ଯାତମନଂତାଖ୍ଯଂ ଵ୍ରତଂ ତଵ
ଏହିପରି ତୁମର 'ଅନନ୍ତ' ନାମକ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।
ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାଜ୍ଜନ୍ମ କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ମାନଵଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟର ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣେ,
ଐଶ୍ଵର୍ଯମପ୍ରତିହତଂ ପରମଂ ଵିଵେକଂ ପୁତ୍ରାନମିତ୍ରହୃଦଯାର୍ତିକରାନ୍ବହୂଂଶ୍ଚ
ସେ ଅବିରତ ସମୃଦ୍ଧି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବେକ, ପୁଅ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ, ହୃଦୟର କଷ୍ଟ ଦୂରିକରଣ ଓ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥାଏ।
ସାଂଭରାଯଣୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଯଥା ମନୋରଥୈଃ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ନାନାଦୁଃଖଂ ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ସାମ୍ଭରାୟଣୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ଯେପରି ଲୋକେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ରହିଲେ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ,
ଯଥା ମନୋରଥୈର୍ଲବ୍ଧୈର୍ନ ସ୍ଯାଦ୍ଦୁଃଖଭଯଂ ନୃଣାମ୍
ଏବଂ ଯେପରି ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଓ ଭୟ ନାହିଁ,
ଅଭୀଷ୍ଟାଦନ୍ଯତୋ ଵାପି ଯଦାଘେନ ଵିନିଷ୍କୃତିମ୍ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଭଗଵନ୍ଯେନ ନାଭ୍ଯେତି ଵିଚ୍ଯୁତିମ୍
ହେ ଭଗବନ୍, ଯେଉଁପରି ଚାହିଦା କିମ୍ବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ, ଏମିତି କୌଣସି ଉପାୟ କହ, ଯାହାଦ୍ୱାରା କେହି ଅଧୋପତନରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସତ୍ଯମେତନ୍ମହାଭାଗ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏହା ସତ୍ୟ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଃଖ ଆସେ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯୋଦଯଚିତ୍ତସ୍ଯ ବଂଧୁଵର୍ଗସୁଖସ୍ଯ ଚ
ଯାହାଙ୍କ ମନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ପରିବାରର ସୁଖ ଉପରେ ଲଗିଥାଏ,