ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚଂଦ୍ରଚୂଡଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଭାରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦାନଂଦଂ ସତ୍ଯଦେଵପ୍ରପୂଜକମ୍ 3.2.26.
ସେ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଦ୍ଵିଜରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସଦାନଂଦ ମହାମତେ
ଦ୍ୱିଜରାଜ ସଦାନନ୍ଦ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଆପଣ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଯଥା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି,
ସୌଭାଗ୍ଯସଂତତିକରଂ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯପ୍ରଦମ୍
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ବିଜୟ ଦାନ କରନ୍ତି।
ସତ୍ଯନାରାଯଣଵ୍ରତଂ ଶ୍ରୀପତେସ୍ତୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ତୋରଣାଦି ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ କଦଲୀସ୍ତଂଭମଂଡିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଥାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତୋରଣ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଵେଦିକାଂ ରମ୍ଯାଂ କାରଯେତ୍ସ ଵ୍ରତୀ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଗଂଧାଦିଭିଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରେମଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ କାଶ୍ଯାଂ ଦେଵମପୂଜଯତ୍
ଏପରି ଶୁଣି ରାଜା କାଶୀରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶତ୍ରୁପକ୍ଷକ୍ଷଯକରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଖଙ୍ଗଂ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଶକ୍ତି ଥିବା ତଳୱାର ପାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ।
ହତ୍ଵା ଦସ୍ଯୂନ୍ଷଷ୍ଟିଶତାଂସ୍ତେଷାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମହଦ୍ଧନମ୍ 3.2.26.
ଷଷ୍ଟି ଦଳ ଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ ବହୁତ ଧନ ଲାଗିଲେ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଵିଧାନେନ ମାସିମାସି ନୃପୋତ୍ତମଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ପ୍ରତିମାସ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେନ ଲକ୍ଷଗ୍ରାମାଧିପୋଽଭଵତ୍
ସେଇ ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଂଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡୋଦ୍ଧାରୋନାମ ଷଡୂଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହରେ, 'ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଉଦ୍ଧାର' ନାମକ ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଵିଚରଂତୋ ଵନେ ନିତ୍ଯଂ ନିଷାଦାଃ କାଷ୍ଠଵାହିନଃ
ନିଷାଦମାନେ ସବୁବେଳେ କାଠ ବୋହି, ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଵନାତ୍କାଷ୍ଠାନି ଵିକ୍ରେତୁଂ ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ଯଯୁଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେମାନେ କେବେ କେବେ ଜଙ୍ଗଲରୁ କାଠ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ କାଶୀ ସହରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଵିପୁଲୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ସେଵିତଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୈର୍ହରିମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଯୋ ଦୃଷ୍ଟୋଽକିଂଚନୋ ଵିପ୍ରୋ ଦୃଶ୍ଯତେଽଦ୍ଯ ମହାଧନଃ
ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଜି ବହୁତ ଧନୀ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ତେ କୁତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦୁର୍ଗତିସ୍ତେ କୁତୋ ଗତା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ଏତେ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା? ତୁମର ଦୁଃଖ କେଉଁଠି ଗଲା?
ନ କିଂଚିତ୍ସୁଖମାପ୍ନୋତି ଵିନା ତସ୍ଯାନୁକଂପଯା
ତାଙ୍କର କୃପା ଛାଡ଼ି କେହି ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଇପାରେ ନାହିଁ।
ଵିଧାନଂ ସୋପଚାରଂ ଚ ହ୍ଯୁପଦେଷ୍ଟୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ତୁମେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିଧିବିଧାନ ସହିତ ଠିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବୁଝାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସାଧୂନାଂ ସମଚିତ୍ତାନାମୁପକାରଵତାଂ ସତାମ୍
ଯେଉଁ ସଜ୍ଜନମାନେ ସମଚିତ୍ତ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଉପକାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଧିଂ ଵକ୍ତୁମିତିହାସମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ପଚାରାଯିବା ପରେ, ସେ ବିଧି ଓ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମମାଶ୍ରମଂ ସମାଯାତଃ ସତ୍ଯନାରାଯଣାର୍ଚନେ 3.2.27.
ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ସେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ମଯା ଯତ୍କଥିତଂତସ୍ମୈ ତନ୍ନିବୋଧ ନିଷାଦଜ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲି, ନିଷାଦପୁତ୍ର, ଏହା ଶୁଣ।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଂ ପାଦାର୍ଧଂ ସେଟକାଦ୍ଯୈଃ ସୁଚୂର୍ଣକମ୍
ଅଧା ପ୍ରମାଣ ଗହୁଁ ଚୂଣା, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଭଲ ମିଶା।
ପଂଚାମୃତେନ ସଂସ୍ନାପ୍ଯ ଚନ୍ଦନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍
ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କର।
ଉଚ୍ଚାଵଚଃ ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପଦୀପୈମର୍ନୋରମୈଃ
ବଡ଼ ଛୋଟ ଫଳ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ନ ତୁଷ୍ଯେଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଭାରୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା କେଵଲଯା ଯଥା
କେବଳ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ତିନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ ନୁହେଁ।