ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭୁଵି କାଯେନ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରାପୁରାଦରାତ୍
ସେମାନେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ପ୍ରସାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରଚଚାର ତତୋ ଲୋକେ ସତ୍ଯନାରାଯଣାର୍ଚନମ୍
ତାପରେ, ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପ୍ରଜାପାଲନତତ୍ପରଃ
ସେ 'ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଜନମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଶାଂତୋ ମଧୁରଵାଗ୍ଧୀରୋ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ସେ ଶାନ୍ତ, ମୃଦୁ ଭାଷୀ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତୈରଵଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମତିପ୍ରବଲଦାରୁଣୈଃ
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡସ୍ଯ ମହତୀ ସେନା ଯମପୁରେ ଗତା
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କ ମହାନ ସେନା ଯମପୁରୀକୁ ଚଲିଗଲା।
ପତ୍ତଯଃ ପଂଚସାହସ୍ରା ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଦାତି ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଗଲେ।
ଆକ୍ରାଂତଃ ସ ମହାଭାଗସ୍ତୈର୍ମ୍ଲେଚ୍ଛୈର୍ଦଂଭଯୋଧିଭିଃ
ସେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସେଇ ଚତୁର ଏବଂ ଧୂର୍ତ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତୀର୍ଥଵ୍ଯାଜେନ ସ ନୃପଃ ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ସମାଗତଃ
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଉପଲକ୍ଷେ ରାଜା କାଶୀନଗରକୁ ଆସିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ନଗରୀଂ ଚୈଵ ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚଂଦ୍ରଚୂଡଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଭାରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦାନଂଦଂ ସତ୍ଯଦେଵପ୍ରପୂଜକମ୍ 3.2.26.
ସେ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଦ୍ଵିଜରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସଦାନଂଦ ମହାମତେ
ଦ୍ୱିଜରାଜ ସଦାନନ୍ଦ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଆପଣ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଯଥା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି,
ସୌଭାଗ୍ଯସଂତତିକରଂ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯପ୍ରଦମ୍
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ବିଜୟ ଦାନ କରନ୍ତି।
ସତ୍ଯନାରାଯଣଵ୍ରତଂ ଶ୍ରୀପତେସ୍ତୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ତୋରଣାଦି ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ କଦଲୀସ୍ତଂଭମଂଡିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଥାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତୋରଣ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଵେଦିକାଂ ରମ୍ଯାଂ କାରଯେତ୍ସ ଵ୍ରତୀ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଗଂଧାଦିଭିଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରେମଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ କାଶ୍ଯାଂ ଦେଵମପୂଜଯତ୍
ଏପରି ଶୁଣି ରାଜା କାଶୀରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶତ୍ରୁପକ୍ଷକ୍ଷଯକରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଖଙ୍ଗଂ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଶକ୍ତି ଥିବା ତଳୱାର ପାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ।
ହତ୍ଵା ଦସ୍ଯୂନ୍ଷଷ୍ଟିଶତାଂସ୍ତେଷାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମହଦ୍ଧନମ୍ 3.2.26.
ଷଷ୍ଟି ଦଳ ଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ ବହୁତ ଧନ ଲାଗିଲେ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଵିଧାନେନ ମାସିମାସି ନୃପୋତ୍ତମଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ପ୍ରତିମାସ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେନ ଲକ୍ଷଗ୍ରାମାଧିପୋଽଭଵତ୍
ସେଇ ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଂଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡୋଦ୍ଧାରୋନାମ ଷଡୂଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହରେ, 'ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଉଦ୍ଧାର' ନାମକ ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଵିଚରଂତୋ ଵନେ ନିତ୍ଯଂ ନିଷାଦାଃ କାଷ୍ଠଵାହିନଃ
ନିଷାଦମାନେ ସବୁବେଳେ କାଠ ବୋହି, ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଵନାତ୍କାଷ୍ଠାନି ଵିକ୍ରେତୁଂ ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ଯଯୁଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେମାନେ କେବେ କେବେ ଜଙ୍ଗଲରୁ କାଠ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ କାଶୀ ସହରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଵିପୁଲୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ସେଵିତଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୈର୍ହରିମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଯୋ ଦୃଷ୍ଟୋଽକିଂଚନୋ ଵିପ୍ରୋ ଦୃଶ୍ଯତେଽଦ୍ଯ ମହାଧନଃ
ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଜି ବହୁତ ଧନୀ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ତେ କୁତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦୁର୍ଗତିସ୍ତେ କୁତୋ ଗତା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ଏତେ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା? ତୁମର ଦୁଃଖ କେଉଁଠି ଗଲା?