ଯତ୍ରାଣ୍ଵପି ନରୈର୍ଦ୍ଦତ୍ତଂ ଜପ୍ତଂ ଵା ସୁମହଦ୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ କିଛି ଦେଇଥିବେ କିମ୍ବା ଜପ କରିଥିବେ, ସେଥିରେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ ପାଂଡଵ ତେ ଵଚ୍ମି ରହସ୍ଯଂ ଦେଵନିର୍ମିତମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଶୁଣ, ପାଣ୍ଡବ, ମୁଁ ତୋତେ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମିତ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି।
ଵୈଶାଖମାସସ୍ଯ ତୁ ଯା ତୃତୀଯା ନଵମ୍ଯସୌ କାର୍ତିକଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟ ଦିନ ଓ କାର୍ତିକ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ—
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୃତୀଯା ତୁ ସମା କୃତଯୁତେନ ତୁ
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟ ଦିନ କୃତୟୁଗର ଦଶ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ସମାନ।
ତ୍ରଯୋଦଶୀ ନଭସ୍ଯେ ତୁ ଦ୍ଵାପରେଣ ସମାଗତା
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଛି।
ଏତାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯୁଗାନାଂ ପ୍ରଭଵାଦ୍ଯଥା
ଏହି ଚାରିଟି, ରାଜା, ଯୁଗମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଭଳି ଘୋଷିତ।
ଉପଵାସସ୍ତପୋ ଦାନଂ ଜପହୋମକ୍ରିଯାସ୍ତଥା
ଉପବାସ, ତପ, ଦାନ, ଜପ ଓ ହୋମ ଦିଆଯାଉଥିବା କ୍ରିୟାମାନେ—
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୃତୀଯାଯାଂ ଶ୍ରୀସମେତଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରସଂଭାରୈନୈଵେଦ୍ଯୈ ର୍ଵିଵିଧୈସ୍ତଥା
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟ ଦିନରେ, ଶ୍ରୀ ସହିତ ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଳଙ୍କାର, ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକାଳି ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଧେନୁର୍ଲଵଣସ୍ଯାଢକେନ ତୁ 4.101.
ତାପରେ, ସେଠି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ଏକ ମାପ ଲୁଣ ରଖିବାକୁ ପଡିବ।
ଅଵିଚର୍ମୋପରି ସ୍ଥାପ୍ଯ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଅଉ ଏହି ଗାଈକୁ ଅସ୍ତର ଚମଡ଼ ଉପରେ ରଖି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସଜାଇବାକୁ ହେବ।
ଶ୍ରୀଧରଃ ଶ୍ରୀପତିଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଛ୍ରୀଶଃ ସଂପ୍ରୀଯତାମିତି ଗୋସହସ୍ରଂ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
‘ଶ୍ରୀଧର, ଶ୍ରୀପତି, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଶ୍ରୀଶ ଖୁସି ହେଉନ୍’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।
ତଥୈଵ କାର୍ତିକେ ମାସି ନଵମ୍ଯାଂ ନକ୍ତଭୁଙ୍ନରଃ
ଏହିପରି, କାର୍ତିକ ମାସର ନବମୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ରାତିରେ ଖାଏ—
ଉମାସହାଯଂ ଵରଦଂ ନୀଲକଂଠମଥାର୍ଚଯେତ୍
ସେ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ଦୟାଳୁ ନୀଳକଣ୍ଠ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଧେନୁଂ ତିଲମଯୀଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପୁରାଣୋ କ୍ତଵିଧାନତଃ
ପୁରାଣ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ତିଳରେ ତିଆରି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯତେ ପୁଣ୍ଯଂ ପାର୍ଥ ତତ୍କେନ ଵର୍ଣ୍ଯତେ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏଠାରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ, ତାହା କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବ?
ତ୍ରଯୋଦଶୀ ନଭସି ଯା କୃଷ୍ଣମସ୍ଯାଂ ସମର୍ଚଯେତ୍ ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାନ୍
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦାତଵ୍ଯା ସଵତ୍ସା କାଂସ୍ଯଦୋହନୀ
ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, ଏକ ଛେନା ସହିତ ଗାଈ ଓ କାଂସର ଦୁଧ ଦେବା ପାତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତା ପିତାମହଶ୍ଚୈଵ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହଃ
ପିତା, ପିତାମହ ଏବଂ ଏହିପରି ପ୍ରପିତାମହ—
କୃତେନାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନୃଭିଃ 4.101.
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି—
ପୁତ୍ରାନ୍ପୌତ୍ରାନ୍ପ୍ରପୌତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଧନଂ ଚ ମହଦୀପ୍ସିତମ୍
ସେମାନେ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର, ପ୍ରପୌତ୍ର ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବଡ଼ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଚ ମାଘସ୍ଯ ପୂଜଯିତ୍ଵା ପିତାମହମ୍
ମାଘ ମାସର ପଂଚଦଶୀ ତିଥିରେ, ପିତାମହଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ନଵନୀତମଯୀଂ ଧେନୁଂ ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଯୁତାମ୍ କୀର୍ତଯେତ୍ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ପଦ୍ମଯୋନିଃ ପିତାମହଃ
ନବନୀତରେ ତିଆରି ଗାଈ, ବିଭିନ୍ନ ଫଳରେ ସଜାଇ, ପଦ୍ମଯୋନି ପିତାମହ ଏଠାରେ ଖୁସି ହେଉନ୍ ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଯଚ୍ଚ ପାତାଲେ ଯଚ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯେ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସ୍ୱର୍ଗରେ, ପାତାଳରେ କିମ୍ବା ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ—
ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ଦାନାନି ଦତ୍ତାନି ସୁବହୂନ୍ଯପି
ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଯେଉଁଠି ଦିଆଯାଇଛି, ଯଦିଓ ଅନେକ—
ଅଲ୍ପମଲ୍ପଂ ହି ଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ନିର୍ଦ୍ଧନୋପି ସନ୍
ଯଦି କେହି କମ୍ କିମ୍ବା ବହୁତ କମ୍ ଦେଇଥାଏ, ଦରିଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ଵିତ୍ତାନୁସାରଂ ସ୍ଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵିତ୍ତଵାନ୍ପାର୍ଥିଵୋପି ଵା
ସେ ନିଜ ଅବସ୍ଥା ଜାଣି, ଧନୀ କିମ୍ବା ରାଜା ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଭୂର୍ହିରଣ୍ଯଂ ଗୃହଂ ଵାସଃ ଶଯନାନ୍ଯାସନାନି ଚ
ପୃଥିବୀ, ସୁନା, ଘର, ବାସସ୍ଥାନ, ଶୟନ, ଓ ଆସନ—
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନପି
ଏପରି ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇ, ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇ,
ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମାନସଂ ପାପଂ କାଯିକଂ ଵାଚିକଂ ତଥା 4.101.
ମନ, ଶରୀର ଓ କଥାରେ ଯେଉଁ ପାପ ଥାଏ,
ଉଦ୍ଗୀଯମାନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସ୍ତୂଯମାନଃ ସୁରାସୁରୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାବେଳେ,