ଅନ୍ତେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ ତେ ମଯା ସହ
ଶେଷରେ, ସମ୍ନିଧି ପାଇଁ, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିପ୍ରୋପି ସୁଖମାପ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି କହି, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ପାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଭୈକ୍ଷ୍ଯେଣ ଲଭ୍ଯେନ ପୂଜ୍ଯୋ ନାରାଯଣୋ ମଯା
ଆଜି ଭିକ୍ଷାରେ ଯେତେକି ମିଳିଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜିଛି।
ଵିନା ଦେହୀତି ଵଚନଂ ଲବ୍ଧା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ଦେହ ଚାହିଁବା ଛାଡ଼ି, ସେ ବହୁ ଧନ ଲାଗିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସାନ୍ଵମୋଦତ
ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଘରବାଳି ସେ ସହିତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଆହୂଯ ବନ୍ଧୁମିତ୍ରାଣି ତଥା ସାନ୍ନିଧ୍ଯଵର୍ତିନଃ
ସେ ନିଜ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ ଓ ପଡ଼ୋଶୀମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁତୋଷ ଭଗଵାନ୍ସତ୍ଯନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ, ଭଗବାନ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଵଵ୍ରେ ଵିପ୍ରୋଽଭିଲଷିତମିହାମୁତ୍ର ସୁଖପ୍ରଦମ୍ 3.2.25.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଲେ।
ରଥଂ କୁଞ୍ଜରଂ ମଂଜୁଲଂ ମନ୍ଦିରଂ ଚ ହଯଂ ଚାରୁ ଚାମୀ କରାଲଂ କୃତଂ ଚ
ଏକ ରଥ, ଶୋଭାମୟ ହାତୀ, ସୁନ୍ଦର ଘର, ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନାର ହାର ଦିଆଯାଇଲା।
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ହରିଃ ପ୍ରାହ ତତଶ୍ଚାଂତର୍ଦଧେ ପ୍ରଭୁଃ
ହରି କହିଲେ, 'ତଥାସ୍ତୁ', ଏବଂ ପରେ ପ୍ରଭୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭୁଵି କାଯେନ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରାପୁରାଦରାତ୍
ସେମାନେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ପ୍ରସାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରଚଚାର ତତୋ ଲୋକେ ସତ୍ଯନାରାଯଣାର୍ଚନମ୍
ତାପରେ, ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପ୍ରଜାପାଲନତତ୍ପରଃ
ସେ 'ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଜନମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଶାଂତୋ ମଧୁରଵାଗ୍ଧୀରୋ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ସେ ଶାନ୍ତ, ମୃଦୁ ଭାଷୀ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତୈରଵଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମତିପ୍ରବଲଦାରୁଣୈଃ
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡସ୍ଯ ମହତୀ ସେନା ଯମପୁରେ ଗତା
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କ ମହାନ ସେନା ଯମପୁରୀକୁ ଚଲିଗଲା।
ପତ୍ତଯଃ ପଂଚସାହସ୍ରା ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଦାତି ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଗଲେ।
ଆକ୍ରାଂତଃ ସ ମହାଭାଗସ୍ତୈର୍ମ୍ଲେଚ୍ଛୈର୍ଦଂଭଯୋଧିଭିଃ
ସେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସେଇ ଚତୁର ଏବଂ ଧୂର୍ତ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତୀର୍ଥଵ୍ଯାଜେନ ସ ନୃପଃ ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ସମାଗତଃ
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଉପଲକ୍ଷେ ରାଜା କାଶୀନଗରକୁ ଆସିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ନଗରୀଂ ଚୈଵ ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚଂଦ୍ରଚୂଡଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଭାରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦାନଂଦଂ ସତ୍ଯଦେଵପ୍ରପୂଜକମ୍ 3.2.26.
ସେ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଦ୍ଵିଜରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସଦାନଂଦ ମହାମତେ
ଦ୍ୱିଜରାଜ ସଦାନନ୍ଦ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଆପଣ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଯଥା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି,
ସୌଭାଗ୍ଯସଂତତିକରଂ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯପ୍ରଦମ୍
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ବିଜୟ ଦାନ କରନ୍ତି।
ସତ୍ଯନାରାଯଣଵ୍ରତଂ ଶ୍ରୀପତେସ୍ତୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ତୋରଣାଦି ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ କଦଲୀସ୍ତଂଭମଂଡିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଥାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତୋରଣ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଵେଦିକାଂ ରମ୍ଯାଂ କାରଯେତ୍ସ ଵ୍ରତୀ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଗଂଧାଦିଭିଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରେମଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ କାଶ୍ଯାଂ ଦେଵମପୂଜଯତ୍
ଏପରି ଶୁଣି ରାଜା କାଶୀରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।