କଥମଦ୍ଯ ନିଶାନାଥ ହ୍ଯନଂଗେନାସି ପୀଡିତଃ ପରଵତ୍ଯସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ନ ଗମ୍ଯାସ୍ମି ବୁଧୋତ୍ତମ
ହେ ରାତିର ନାଥ, ଏବେ କିପରି ତୁମେ କାମନାରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ? ମୁଁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା କରିଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଯିବିନି।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥା ଚାସୌ ନ ଚୈତତ୍କୃତଵାଂସ୍ତତଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ ସେଠି ସେ କିଛି କରିଲେ ନାହିଁ।
ବୃହସ୍ପତିସ୍ତୁ ତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ ତଂ ସୋମମଗର୍ହଯତ୍
ବୃହସ୍ପତି ଏହା ବୁଝି ସୋମଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ।
ଏଵଂ ଚିରେଣ ଵିଜ୍ଞାଯ ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଉଦାର ବୁଦ୍ଧି ବୃହସ୍ପତି ସତ୍ୟଟିକୁ ଜାଣିଲେ।
ଆଚଖ୍ଯୌ ସର୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମସ୍ଯେଦଂ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେ ସୋମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଦେଲେ।
ନ ସୋମୋ ଗଣଯାମାସ ତତୋଽବୁଧ୍ଯତ ଦେଵରାଟ୍
କିନ୍ତୁ ସୋମ ଏହାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ ନାହିଁ, ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଏହି କଥା ଜାଣିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଗଂଧର୍ଵାଃ କ୍ରୋଧାନ୍ଧାଃ କ୍ଷୁବ୍ଧମାନସାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ମନରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ସୋମୋଽପି ଦେଵାନ୍ସୋଦ୍ଯୋଗାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୁକୃତନିଶ୍ଚଯାନ୍
ସୋମ ଜାଣିଲେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ନେଇଛନ୍ତି—
ଆରୁହ୍ଯ ଚ ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯୁଦ୍ଧାଯୈଵ ମନୋ ଦଧେ 4.99.
ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମନ ଦେଲେ।
କୌଣପୈଃ କ୍ଷ୍ମାସୁରୈଃ ଶୂଲୈର୍ଦେଵଦାନଵଦାରଣମ୍ । ବଭଂଜ ଦେଵାନ୍ସେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ହେମଵୃଷ୍ଟ୍ଯା କ୍ଷପାକରଃ
କୌଣପ ଓ ଭୂତଳ ଅସୁରମାନେ ଶୂଳ ନେଇ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଏବଂ ରାତିକର୍ତ୍ତା ସୁନା ବର୍ଷା କରିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ସୋମୋ ରାଜନ୍ଯସତ୍ତମ
ସୋମ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ନିର୍ଜିତାସ୍ତେନ ସୋମେନାମିତତେଜସା
ଅପାର ତେଜ଼ ଥିବା ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଂ ସମାଚଖ୍ଯୌ ସୋମସ୍ଯେଦୃଗ୍ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚାଯୁଧଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯୁଦ୍ଧାଯୈଵ ମନୋ ଦଧେ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ, ଏବଂ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମନ ଦେଲେ।
ପ୍ରକର୍ତୁଂ ସୁମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରଶାର୍ଙ୍ଗଗଦା ଧରଃ
ଚକ୍ର, ଧନୁଷ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି ସେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଦିତ୍ଵା ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସୋମୋ ଦୈତ୍ଯଗଣୈଃ ସହ
ବିଷ୍ଣୁ ଦେବ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ସୋମ ଜାଣିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଦେଵସଂଘାତଂ ସେଂଦ୍ରଂ ଵାଯୁପୁରସ୍ସରମ୍
ସେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ଆଦି ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
ଯଦା ନାସାଵୁପରମେଦ୍ଯୁଦ୍ଧାଯ ସହ ଵିଷ୍ଣୁନା
ଯେତେବେଳେ ନାକ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଠିଲା ନାହିଁ,
ଅଥାହ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵେଶମଜିତଂ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ, ଅଜୟ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ,
ନାସ୍ତି ଵଧ୍ଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନେ ଚକ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ତଵାନଘ 4.99.
ହେ ପାପହୀନ, ତୁମର ଏହି ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଜଗତରେ କିଛି ମାରିବାକୁ ଅଛି ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଦ୍ଯୁଜ୍ଯତେ ଦେଵକାର୍ଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତଦ୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ସେହିପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ କାମରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହେଲେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ।
ସିନୀଵାଲୀ କୁହୂର୍ନାମ ତସ୍ଯାଂ ନଷ୍ଟଃ କ୍ଷପାକରଃ
ସିନୀବାଳୀ ଓ କୁହୂ ତାଙ୍କର ନାମ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାତିକୁ ହଟାଇଦେବାଳେ ହରାଇଯାଏ ।
ରାକାଂ ଚାନୁମତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧିରସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ହଵ୍ଯକଵ୍ଯାନି ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯତି
ରାକା ଓ ଅନୁମତିକୁ ପାଇଲେ, ତାଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ହେବ; ଏହିଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବ୍ୟ କବ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ ।
ଵୃଦ୍ଧିଃ କୃଷ୍ଣେନ ଚୈଵାସ୍ଯ ନ ଚ ଜାତସ୍ଯ ଭୂଯସୀ
ତାଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେବ, କିନ୍ତୁ ଯେତେ ହୋଇଛି ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ହେବ ନାହିଁ ।
ଅମୋଘସ୍ଯ ନ ମୋଘତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି କଦାଚନ
ଯିଏ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ସେଠିପାଇଁ କେବେ ବିଫଳତା ଆସିବ ନାହିଁ ।
ସୁଦର୍ଶନସ୍ଯ ଚ ପ୍ରୀତିରେଵମେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସୁଦର୍ଶନଙ୍କର ପ୍ରେମ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଟୁଟ ରହିବ ।
ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୋଵାଚ ସୋମଂ ତୁ ଵିନୀତଵଦୁପସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ବିନୟ ସହିତ ଆସିଥିବା ସୋମଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ସ ତଥୋକ୍ତଃ ସମାନୀଯ ଦଦୌ ତାରାଂ ବୃହସ୍ପତେଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ତାରାଙ୍କୁ ଆଣି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଅସ୍ଯାଂ ଗର୍ଭୋ ମଦୀଯୋଽଯଂ ଯଦପତ୍ଯଂ ମମୈଵ ତତ୍
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁ ମୋର; ଯେଉଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ମୋର ହିଁ ।
କ୍ଷେତ୍ରେ ମଦୀଯେ ଚୋତ୍ପନ୍ନସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ ମମ ପୁତ୍ରକଃ 4.99.
ମୋ ଜମିରେ ଜନ୍ମ ହେବାରୁ, ସେ ମୋର ପୁଅ ।
ଉପ୍ତଂ ଵାତାହୃତଂ ବୀଜଂ ଯସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରରୋହତି
ଯେ ବୀଜ ପୋତାଯାଇ ବାତାସରେ ଉଡିଯାଏ, ସେ କେଉଁ ଜମିରେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ ?