ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ସଂଜାତଃ ସଂଗ୍ରାମୋ ଜଯଲକ୍ଷଣଃ
ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଦିନରେ ବିଜୟ ଚିହ୍ନିତ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ତାରାଯାଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ସକ୍ତସ୍ତସ୍ଯା ଭର୍ତା ବୃହସ୍ପତିଃ
ତାରାଙ୍କ ସହ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବୃହସ୍ପତି।
ତାରା କସ୍ଯ ସୁତା କସ୍ମାତ୍ସ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସସୁରାରିହା
ତାରା କାହାର ଝିଅ ଏବଂ କାହା ପାଇଁ ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ସହିତ?
ତାଂ ବୃହସ୍ପତଯେ ପ୍ରାଦାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାମେକସୁଂଦରୀମ୍
ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ ତାଙ୍କୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦେଵାଚାର୍ଯାଯ ସା ଭାର୍ଯା ତ୍ଵନିର୍ଦେଶ୍ଯା ତଥାଵିଧା
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ଅବିରଳ ଅବିବରଣୀୟ ଭାବରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ପର୍ଯଚରଦ୍ଯଥା ଚାନ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଯେପରି ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେପରି ତାରା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଶୀତାଂଶୁର୍ଦର୍ଶନାଦେଵ କାମସ୍ଯ ଵଶମୀଯିଵାନ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସହିତ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଇଂଗିତାକାରକୁଶଲା ତାରା ସୋମସ୍ଯ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଇଙ୍ଗিত ଓ ଭାବବୁଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ ତାରା, ସୋମଙ୍କ ଆଶୟ ବୁଝିଗଲେ।
ମୁନେରଂଗିରସଃ ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସୌମ୍ଯୋଽସି ସୋମରାଟ୍ ସହ ସୌମ୍ଯେନ ଯୋ ଯୋଗସ୍ତଵ ସିଦ୍ଧୋଽ ଦ୍ଭୁତୋ ମହାନ୍ ।। 4.99.
ହେ ସୌମ୍ୟ, ତୁମେ ମୁନି ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ପୁଅ ଏବଂ ସୋମରାଜା ଅଟୁଟ ସଂଯୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ସୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇଛ, ସେଠାରେ ଏହି ଏକତା ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ବଡ଼ ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇଛି।
ଅଂଗିରାସ୍ତ୍ଵାଂ କିଲ ପୁରା ସସୁରାସୁରରାକ୍ଷସୈଃ
ପୂର୍ବେ ଅଙ୍ଗିରାସ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ତୁମକୁ—
କଥମଦ୍ଯ ନିଶାନାଥ ହ୍ଯନଂଗେନାସି ପୀଡିତଃ ପରଵତ୍ଯସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ନ ଗମ୍ଯାସ୍ମି ବୁଧୋତ୍ତମ
ହେ ରାତିର ନାଥ, ଏବେ କିପରି ତୁମେ କାମନାରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ? ମୁଁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା କରିଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଯିବିନି।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥା ଚାସୌ ନ ଚୈତତ୍କୃତଵାଂସ୍ତତଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ ସେଠି ସେ କିଛି କରିଲେ ନାହିଁ।
ବୃହସ୍ପତିସ୍ତୁ ତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ ତଂ ସୋମମଗର୍ହଯତ୍
ବୃହସ୍ପତି ଏହା ବୁଝି ସୋମଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ।
ଏଵଂ ଚିରେଣ ଵିଜ୍ଞାଯ ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଉଦାର ବୁଦ୍ଧି ବୃହସ୍ପତି ସତ୍ୟଟିକୁ ଜାଣିଲେ।
ଆଚଖ୍ଯୌ ସର୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମସ୍ଯେଦଂ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେ ସୋମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଦେଲେ।
ନ ସୋମୋ ଗଣଯାମାସ ତତୋଽବୁଧ୍ଯତ ଦେଵରାଟ୍
କିନ୍ତୁ ସୋମ ଏହାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ ନାହିଁ, ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଏହି କଥା ଜାଣିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଗଂଧର୍ଵାଃ କ୍ରୋଧାନ୍ଧାଃ କ୍ଷୁବ୍ଧମାନସାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ମନରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ସୋମୋଽପି ଦେଵାନ୍ସୋଦ୍ଯୋଗାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୁକୃତନିଶ୍ଚଯାନ୍
ସୋମ ଜାଣିଲେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ନେଇଛନ୍ତି—
ଆରୁହ୍ଯ ଚ ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯୁଦ୍ଧାଯୈଵ ମନୋ ଦଧେ 4.99.
ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମନ ଦେଲେ।
କୌଣପୈଃ କ୍ଷ୍ମାସୁରୈଃ ଶୂଲୈର୍ଦେଵଦାନଵଦାରଣମ୍ । ବଭଂଜ ଦେଵାନ୍ସେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ହେମଵୃଷ୍ଟ୍ଯା କ୍ଷପାକରଃ
କୌଣପ ଓ ଭୂତଳ ଅସୁରମାନେ ଶୂଳ ନେଇ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଏବଂ ରାତିକର୍ତ୍ତା ସୁନା ବର୍ଷା କରିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ସୋମୋ ରାଜନ୍ଯସତ୍ତମ
ସୋମ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ନିର୍ଜିତାସ୍ତେନ ସୋମେନାମିତତେଜସା
ଅପାର ତେଜ଼ ଥିବା ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଂ ସମାଚଖ୍ଯୌ ସୋମସ୍ଯେଦୃଗ୍ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚାଯୁଧଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯୁଦ୍ଧାଯୈଵ ମନୋ ଦଧେ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ, ଏବଂ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମନ ଦେଲେ।
ପ୍ରକର୍ତୁଂ ସୁମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରଶାର୍ଙ୍ଗଗଦା ଧରଃ
ଚକ୍ର, ଧନୁଷ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି ସେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଦିତ୍ଵା ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସୋମୋ ଦୈତ୍ଯଗଣୈଃ ସହ
ବିଷ୍ଣୁ ଦେବ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ସୋମ ଜାଣିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଦେଵସଂଘାତଂ ସେଂଦ୍ରଂ ଵାଯୁପୁରସ୍ସରମ୍
ସେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ଆଦି ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
ଯଦା ନାସାଵୁପରମେଦ୍ଯୁଦ୍ଧାଯ ସହ ଵିଷ୍ଣୁନା
ଯେତେବେଳେ ନାକ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଠିଲା ନାହିଁ,
ଅଥାହ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵେଶମଜିତଂ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ, ଅଜୟ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ,
ନାସ୍ତି ଵଧ୍ଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନେ ଚକ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ତଵାନଘ 4.99.
ହେ ପାପହୀନ, ତୁମର ଏହି ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଜଗତରେ କିଛି ମାରିବାକୁ ଅଛି ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଦ୍ଯୁଜ୍ଯତେ ଦେଵକାର୍ଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତଦ୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ସେହିପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ କାମରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହେଲେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ।