ବଦରଂ ଦାଡିମଂ ଶକ୍ତ୍ଯା କାର୍ଯାଣ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ
ବଦରି, ଦାନା, ଯେତେକି ସମ୍ଭବ—ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦୁଂବରଂ ନାଲିକେରଂ ଦ୍ରାକ୍ଷା ଚ ବୃହତୀଦ୍ଵଯମ୍
ଉଦୁମ୍ବର, ନାଡ଼ିଆ, ଦ୍ରାକ୍ଷା ଓ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବୃହତୀ—
ରୌପ୍ଯାଣି କାରଯେଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଫଲାନୀମାନି ଷୋଡଶ 4.98.
ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ପିଂଡୀରକଂ ଚ ଖର୍ଜୂରଂ ତଥା ସୂରଣ କଂଦକମ୍
ପିଣ୍ଡୀରକ, ଖଜୁରୀ ଓ ସହିତ ସୁରଣ କନ୍ଦ—
ଚିତ୍ରାଵଲ୍ଲୀଫଲଂ ତଦ୍ଵତ୍କୂଟଶାଲ୍ମଲିକାଫଲମ୍
ଚିତ୍ରାବଲ୍ଲୀ ଫଳ ଏଭଳି, କୁଟଶାଲ୍ମଳି ଗଛର ଫଳ—
କାରଯେଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଧୀମାନ୍ଫଲାନ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ ପକ୍ଷପାତ୍ରଦ୍ଵଯୋପେତଂ ଯମରୁଦ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତିଆରି କରି, ଦୁଇଟି ପାତ୍ର ସହିତ ଏବଂ ଯମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଧେନ୍ଵା ସହୈଵ ଶାଂତାଯ ଵିପ୍ରାଯାଥ କୁଟୁଂବିନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୋମାତା ସହିତ ଶାନ୍ତ ଓ ସଂସାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥା ଫଲେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵସଂତ୍ଯମରକୋଟଯଃ
ଯେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳରେ ଅନେକ ଯମ ଥାନ୍ତି—
ଯଥା ଶିଵଶ୍ଚ ଧର୍ମଶ୍ଚ ସଦାନନ୍ତଫଲପ୍ରଦୌ
ଯେପରି ଶିବ ଓ ଧର୍ମ ସଦା ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ଯଥା ଫଲାନାଂ କାମସ୍ଯ ଶିଵଭକ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ଯେପରି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ମିଳେ—
ଯଥା ଭେଦଂ ନ ପଶ୍ଯାମି ଶିଵଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍କପଦ୍ମଜାମ୍
ମୁଁ ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପଦ୍ମଯନ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ଦେଖିନି।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଚ ତତ୍ସର୍ଵମଲଂକୃତ୍ଯ ଵିଭୂଷଣୈଃ ଅଶକ୍ତସ୍ତୁ ଫଲାନ୍ଯେଵ ଯଥୋକ୍ତାନି ଵିଧାନତଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ସବୁକୁ ଭଲଭାବରେ ଗହଣା ପିନ୍ଧାଇଲେ। ଯଦି କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଫଳମାନେ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଥୋଦକୁଂଭସହିତୌ ଶିଵଧର୍ମୌ ଚ କାଂଚନୌ ଅନ୍ଯାନପି ଯଥା ଶକ୍ତ୍ଯା ଭୋଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵାନ୍ ।। 4.98.
ଏହିପରି, ଜଳଭରା କୁଁଭ ଓ ସୁନାର ଶିବଧର୍ମ ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ନ ଶକ୍ନୋତି ଵିହାତୁଂ ଚେତ୍ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଫଲାନ୍ଯୁତ
ଯଦି କେହି ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ସମସ୍ତ ଫଳ ହାରାଯିବ।
ଏତତ୍ତ୍ଯାଗଵ୍ରତାନାଂ ତୁ ଗଵେ ଵୈଷ୍ଣଵଯୋଗିନାମ୍ ନାରୀଭିଶ୍ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା କର୍ତଵ୍ଯଂ ରାଜସତ୍ତମ
ହେ ରାଜା, ଏହି ତ୍ୟାଗବ୍ରତ ଗାଈ, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗୀ ଓ ନାରୀମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଦରକାର।
ନୈତସ୍ମାଦପରଂ କିଞ୍ଚିଦିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କିଛି ନାହିଁ।
ସୌଵର୍ଣରୌପ୍ଯତାମ୍ରେଷୁ ଯାଵଂତଃ ପରମାଣଵଃ ତାଵଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସୁନା, ଚାଁଦି ଓ ତାମ୍ବାରେ ଯେତେ ଅଣୁ ଅଛି, ସେତେ ଯୁଗସହସ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଏତତ୍ସମସ୍ତକଲୁଷାପହରଂ ଜନାନାମାଜୀଵନାଯ ମନୁଜେଶ୍ଵର ସର୍ଵଦା ସ୍ଯାତ୍
ହେ ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜା, ଏହା ସଦା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଆଜୀବନ ପରିହାର କରେ।
ଯୋ ଵା ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷୋଲ୍ପଧନୋ ନରୋ ଵା ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତୁ ଭଵନେଷୁ ଚ ଧାର୍ମିକାଣାମ୍
ଏହି କଥା ଯିଏ ଶୁଣେ, ସେ ଅଳ୍ପ ଧନବାନ୍ ହେଉ କି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ କି, କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ନିଜ ଘରେ ହେଉ—
ପୌର୍ଣମାସୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପୂର୍ଣମାସୋ ଭଵେଦ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୌର୍ଣମାସୀ ତତଃ ସ୍ମୃତା
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ଦିନ ଥାଏ, ସେହି ଦିନକୁ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ବୋଲାଯାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ସଂଜାତଃ ସଂଗ୍ରାମୋ ଜଯଲକ୍ଷଣଃ
ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଦିନରେ ବିଜୟ ଚିହ୍ନିତ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ତାରାଯାଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ସକ୍ତସ୍ତସ୍ଯା ଭର୍ତା ବୃହସ୍ପତିଃ
ତାରାଙ୍କ ସହ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବୃହସ୍ପତି।
ତାରା କସ୍ଯ ସୁତା କସ୍ମାତ୍ସ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସସୁରାରିହା
ତାରା କାହାର ଝିଅ ଏବଂ କାହା ପାଇଁ ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ସହିତ?
ତାଂ ବୃହସ୍ପତଯେ ପ୍ରାଦାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାମେକସୁଂଦରୀମ୍
ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ ତାଙ୍କୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦେଵାଚାର୍ଯାଯ ସା ଭାର୍ଯା ତ୍ଵନିର୍ଦେଶ୍ଯା ତଥାଵିଧା
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ଅବିରଳ ଅବିବରଣୀୟ ଭାବରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ପର୍ଯଚରଦ୍ଯଥା ଚାନ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଯେପରି ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେପରି ତାରା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଶୀତାଂଶୁର୍ଦର୍ଶନାଦେଵ କାମସ୍ଯ ଵଶମୀଯିଵାନ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସହିତ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଇଂଗିତାକାରକୁଶଲା ତାରା ସୋମସ୍ଯ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଇଙ୍ଗিত ଓ ଭାବବୁଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ ତାରା, ସୋମଙ୍କ ଆଶୟ ବୁଝିଗଲେ।
ମୁନେରଂଗିରସଃ ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସୌମ୍ଯୋଽସି ସୋମରାଟ୍ ସହ ସୌମ୍ଯେନ ଯୋ ଯୋଗସ୍ତଵ ସିଦ୍ଧୋଽ ଦ୍ଭୁତୋ ମହାନ୍ ।। 4.99.
ହେ ସୌମ୍ୟ, ତୁମେ ମୁନି ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ପୁଅ ଏବଂ ସୋମରାଜା ଅଟୁଟ ସଂଯୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ସୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇଛ, ସେଠାରେ ଏହି ଏକତା ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ବଡ଼ ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇଛି।
ଅଂଗିରାସ୍ତ୍ଵାଂ କିଲ ପୁରା ସସୁରାସୁରରାକ୍ଷସୈଃ
ପୂର୍ବେ ଅଙ୍ଗିରାସ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ତୁମକୁ—