ଭଵତ୍ଯମରଵଲ୍ଲଭଃ ପଠତି ଯଃ ସ୍ମରେଦ୍ଵା ସଦା ଶୃଣୋତ୍ଯପି ଵିମତ୍ସରଃ ସକଲପାପନିର୍ମୋଚନୀମ୍
ଯିଏ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ସଦା ଏହା ପଢ଼େ, ସ୍ମରଣ କରେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯା ପାର୍ଥ ନାରୀ କୁରୁତେଽତିଭକ୍ତ୍ଯା ଭର୍ତ୍ତାରମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ଶୁଭଂ ଗୁରୁଂ ଵା
ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନାନୀ ଅତି ଭକ୍ତିରେ, ପତି କିମ୍ବା ଶୁଭ ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦ ଶିଵଚତୁର୍ଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶିବ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ସତ୍ତାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଫଲତ୍ଯାଗଚତୁର୍ଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଯଦକ୍ଷଯଂ ପରେ ଲୋକେ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଫଳ ଦାନ କରି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଯାହା ଉପରେଲୋକରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ଏହି ବ୍ରତର ବିବରଣୀ।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ଶୁଭେ ମାସି ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଧୃତଵ୍ରତଃ
ଶୁଭ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ—
ଅନ୍ଯେଷ୍ଵପି ତୁ ମାସେଷୁ ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନରସତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଅନ୍ୟ ମାସଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ—
ଅଷ୍ଟାଦଶାନାଂ ଧାନ୍ଯାନାମନ୍ଯତ୍ର ଫଲମୂଲକମ୍
ଅଠାରୋ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ଫଳ ଓ ମୂଳ ବ୍ୟତୀତ—
ତତଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯଷ୍ଟମୀଷୁ ଚ
ଏହିପରି, ବର୍ଷର ଶେଷରେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ—
ସୌଵର୍ଣଂ କାରଯେଦ୍ରୁଦ୍ରଂ ଧର୍ମରାଜଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ଉପାୟରେ ସୁନାରେ ରୁଦ୍ର ଓ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଆମ୍ରାମ୍ରାତକପିତ୍ଥଂ ଚ କଲିଂଗଂ ସେର୍ଵଵାରୁକମ୍?
ଆମ୍ବ, ଆମ୍ରାଟକ, କପିଥ, କଳିଙ୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶଶା—
ବଦରଂ ଦାଡିମଂ ଶକ୍ତ୍ଯା କାର୍ଯାଣ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ
ବଦରି, ଦାନା, ଯେତେକି ସମ୍ଭବ—ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦୁଂବରଂ ନାଲିକେରଂ ଦ୍ରାକ୍ଷା ଚ ବୃହତୀଦ୍ଵଯମ୍
ଉଦୁମ୍ବର, ନାଡ଼ିଆ, ଦ୍ରାକ୍ଷା ଓ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବୃହତୀ—
ରୌପ୍ଯାଣି କାରଯେଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଫଲାନୀମାନି ଷୋଡଶ 4.98.
ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ପିଂଡୀରକଂ ଚ ଖର୍ଜୂରଂ ତଥା ସୂରଣ କଂଦକମ୍
ପିଣ୍ଡୀରକ, ଖଜୁରୀ ଓ ସହିତ ସୁରଣ କନ୍ଦ—
ଚିତ୍ରାଵଲ୍ଲୀଫଲଂ ତଦ୍ଵତ୍କୂଟଶାଲ୍ମଲିକାଫଲମ୍
ଚିତ୍ରାବଲ୍ଲୀ ଫଳ ଏଭଳି, କୁଟଶାଲ୍ମଳି ଗଛର ଫଳ—
କାରଯେଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଧୀମାନ୍ଫଲାନ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ ପକ୍ଷପାତ୍ରଦ୍ଵଯୋପେତଂ ଯମରୁଦ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଷୋଳ ଫଳ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତିଆରି କରି, ଦୁଇଟି ପାତ୍ର ସହିତ ଏବଂ ଯମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଧେନ୍ଵା ସହୈଵ ଶାଂତାଯ ଵିପ୍ରାଯାଥ କୁଟୁଂବିନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୋମାତା ସହିତ ଶାନ୍ତ ଓ ସଂସାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥା ଫଲେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵସଂତ୍ଯମରକୋଟଯଃ
ଯେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳରେ ଅନେକ ଯମ ଥାନ୍ତି—
ଯଥା ଶିଵଶ୍ଚ ଧର୍ମଶ୍ଚ ସଦାନନ୍ତଫଲପ୍ରଦୌ
ଯେପରି ଶିବ ଓ ଧର୍ମ ସଦା ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ଯଥା ଫଲାନାଂ କାମସ୍ଯ ଶିଵଭକ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ଯେପରି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ମିଳେ—
ଯଥା ଭେଦଂ ନ ପଶ୍ଯାମି ଶିଵଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍କପଦ୍ମଜାମ୍
ମୁଁ ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପଦ୍ମଯନ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ଦେଖିନି।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଚ ତତ୍ସର୍ଵମଲଂକୃତ୍ଯ ଵିଭୂଷଣୈଃ ଅଶକ୍ତସ୍ତୁ ଫଲାନ୍ଯେଵ ଯଥୋକ୍ତାନି ଵିଧାନତଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ସବୁକୁ ଭଲଭାବରେ ଗହଣା ପିନ୍ଧାଇଲେ। ଯଦି କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଫଳମାନେ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଥୋଦକୁଂଭସହିତୌ ଶିଵଧର୍ମୌ ଚ କାଂଚନୌ ଅନ୍ଯାନପି ଯଥା ଶକ୍ତ୍ଯା ଭୋଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵାନ୍ ।। 4.98.
ଏହିପରି, ଜଳଭରା କୁଁଭ ଓ ସୁନାର ଶିବଧର୍ମ ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ନ ଶକ୍ନୋତି ଵିହାତୁଂ ଚେତ୍ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଫଲାନ୍ଯୁତ
ଯଦି କେହି ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ସମସ୍ତ ଫଳ ହାରାଯିବ।
ଏତତ୍ତ୍ଯାଗଵ୍ରତାନାଂ ତୁ ଗଵେ ଵୈଷ୍ଣଵଯୋଗିନାମ୍ ନାରୀଭିଶ୍ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା କର୍ତଵ୍ଯଂ ରାଜସତ୍ତମ
ହେ ରାଜା, ଏହି ତ୍ୟାଗବ୍ରତ ଗାଈ, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗୀ ଓ ନାରୀମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଦରକାର।
ନୈତସ୍ମାଦପରଂ କିଞ୍ଚିଦିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କିଛି ନାହିଁ।
ସୌଵର୍ଣରୌପ୍ଯତାମ୍ରେଷୁ ଯାଵଂତଃ ପରମାଣଵଃ ତାଵଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସୁନା, ଚାଁଦି ଓ ତାମ୍ବାରେ ଯେତେ ଅଣୁ ଅଛି, ସେତେ ଯୁଗସହସ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଏତତ୍ସମସ୍ତକଲୁଷାପହରଂ ଜନାନାମାଜୀଵନାଯ ମନୁଜେଶ୍ଵର ସର୍ଵଦା ସ୍ଯାତ୍
ହେ ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜା, ଏହା ସଦା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଆଜୀବନ ପରିହାର କରେ।
ଯୋ ଵା ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷୋଲ୍ପଧନୋ ନରୋ ଵା ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତୁ ଭଵନେଷୁ ଚ ଧାର୍ମିକାଣାମ୍
ଏହି କଥା ଯିଏ ଶୁଣେ, ସେ ଅଳ୍ପ ଧନବାନ୍ ହେଉ କି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ କି, କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ନିଜ ଘରେ ହେଉ—
ପୌର୍ଣମାସୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପୂର୍ଣମାସୋ ଭଵେଦ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୌର୍ଣମାସୀ ତତଃ ସ୍ମୃତା
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ଦିନ ଥାଏ, ସେହି ଦିନକୁ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ବୋଲାଯାଏ।