ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ମନସା କାମଯେତ୍ଫଲମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜା ବିଧି ଶୁଣ, ମନରେ ଫଳ ଆଶା କର।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଂ ପାଦାର୍ଦ୍ଧଂ ସେଟକାଦିପ୍ରମାଣତଃ
ଗୋଧୂମ ଚୂଣା ଅର୍ଧ ମାପ, ସେଟକ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ନିଅ।
ତଚ୍ଚୂର୍ଣଂ ହରଯେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଘୃତଯୁକ୍ତଂ ହରିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଚୂଣା ଘୃତ ମିଶାଇ, ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏହା ହରିଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ଗଂଗାଜଲେନ ମଧୁନା ଯୁକ୍ତଂ ପଞ୍ଚାମୃତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ଗଙ୍ଗାଜଳ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ, ପଞ୍ଚାମୃତ ତିଆରି କର, ଯାହା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵେଦଵାଦୈର୍ମନୋହରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଓ ମନମୋହକ ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କର।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନପାନସନ୍ମାନୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଃ ଫଲୈସ୍ତଥା
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ସମ୍ମାନ, ଭୋଜ୍ୟ, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସ୍ଵଜନୈଶ୍ଚୈଵ ଵେଷ୍ଟିତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ସେ ଅଗାଧ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତିହାସଂ ତଥା ରାଜ୍ଞୋ ଭିଲ୍ଲାନାଂ ଵଣିଜୋଽସ୍ଯ ଚ 3.2.25.
ସେ ଇତିହାସ, ରାଜାଙ୍କର, ଭିଲ୍ଲମାନଙ୍କର ଓ ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କର କଥା ପଢ଼ିଥିଲେ।
ଲବ୍ଧଂ ପ୍ରସାଦଂ ଭୁଂଜୀତ ମାନଯନ୍ନ ଵିଚାରଯେତ୍
ଯେଉଁ ଦୟା ମିଳିଥାଏ, ତାହା ସମ୍ମାନର ସହିତ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧି?ନାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପୂଜଯଂତି ଚ ଯେ ନରାଃ
ଏହି ନିୟମରେ ଯେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ।
ଅନ୍ତେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ ତେ ମଯା ସହ
ଶେଷରେ, ସମ୍ନିଧି ପାଇଁ, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିପ୍ରୋପି ସୁଖମାପ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି କହି, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ପାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଭୈକ୍ଷ୍ଯେଣ ଲଭ୍ଯେନ ପୂଜ୍ଯୋ ନାରାଯଣୋ ମଯା
ଆଜି ଭିକ୍ଷାରେ ଯେତେକି ମିଳିଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜିଛି।
ଵିନା ଦେହୀତି ଵଚନଂ ଲବ୍ଧା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ଦେହ ଚାହିଁବା ଛାଡ଼ି, ସେ ବହୁ ଧନ ଲାଗିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସାନ୍ଵମୋଦତ
ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଘରବାଳି ସେ ସହିତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଆହୂଯ ବନ୍ଧୁମିତ୍ରାଣି ତଥା ସାନ୍ନିଧ୍ଯଵର୍ତିନଃ
ସେ ନିଜ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ ଓ ପଡ଼ୋଶୀମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁତୋଷ ଭଗଵାନ୍ସତ୍ଯନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ, ଭଗବାନ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଵଵ୍ରେ ଵିପ୍ରୋଽଭିଲଷିତମିହାମୁତ୍ର ସୁଖପ୍ରଦମ୍ 3.2.25.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଲେ।
ରଥଂ କୁଞ୍ଜରଂ ମଂଜୁଲଂ ମନ୍ଦିରଂ ଚ ହଯଂ ଚାରୁ ଚାମୀ କରାଲଂ କୃତଂ ଚ
ଏକ ରଥ, ଶୋଭାମୟ ହାତୀ, ସୁନ୍ଦର ଘର, ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନାର ହାର ଦିଆଯାଇଲା।
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ହରିଃ ପ୍ରାହ ତତଶ୍ଚାଂତର୍ଦଧେ ପ୍ରଭୁଃ
ହରି କହିଲେ, 'ତଥାସ୍ତୁ', ଏବଂ ପରେ ପ୍ରଭୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭୁଵି କାଯେନ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରାପୁରାଦରାତ୍
ସେମାନେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ପ୍ରସାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରଚଚାର ତତୋ ଲୋକେ ସତ୍ଯନାରାଯଣାର୍ଚନମ୍
ତାପରେ, ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପ୍ରଜାପାଲନତତ୍ପରଃ
ସେ 'ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଜନମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଶାଂତୋ ମଧୁରଵାଗ୍ଧୀରୋ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ସେ ଶାନ୍ତ, ମୃଦୁ ଭାଷୀ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତୈରଵଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମତିପ୍ରବଲଦାରୁଣୈଃ
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡସ୍ଯ ମହତୀ ସେନା ଯମପୁରେ ଗତା
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କ ମହାନ ସେନା ଯମପୁରୀକୁ ଚଲିଗଲା।
ପତ୍ତଯଃ ପଂଚସାହସ୍ରା ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଦାତି ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଗଲେ।
ଆକ୍ରାଂତଃ ସ ମହାଭାଗସ୍ତୈର୍ମ୍ଲେଚ୍ଛୈର୍ଦଂଭଯୋଧିଭିଃ
ସେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସେଇ ଚତୁର ଏବଂ ଧୂର୍ତ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତୀର୍ଥଵ୍ଯାଜେନ ସ ନୃପଃ ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ସମାଗତଃ
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଉପଲକ୍ଷେ ରାଜା କାଶୀନଗରକୁ ଆସିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ନଗରୀଂ ଚୈଵ ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରୀକୁ ଦେଖିଲେ।