ଭର୍ତା ତସ୍ଯାଃ ସମାଗତ୍ଯ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ମହାଧନାମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପୁନର୍ଜଗାମ ସା ହୃଷ୍ଟା ଗୋରଥେନ ସ୍ଵମାଶ୍ରମମ୍ ତେନାନଂତପ୍ରଭାଵେଣ ଶୁଭଗୋଧନସଂକୁଲଃ
ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ଅନନ୍ତଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଭ ଗୋଧନରେ ଘିରିଥିବା ଗୋଗାଡ଼ି ରଥରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗୃହାଶ୍ରମଃ ଶ୍ରିଯା ଯୁକ୍ତୋ ଧନଧାନ୍ଯସମାଯୁତଃ
ଘର ଆଶ୍ରମ ଧନ ଧାନ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ସାପି ମାଣିକ୍ଯକାଞ୍ଚୀଭିର୍ମୁକ୍ତାହାରଵିଭୂଷିତା
ସେ ମାଣିକ୍ୟ ଦାମ ଓ ମୁକ୍ତା ହାର ପିନ୍ଧି ସୁଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ।
କଦାଚିଦୁପଵିଷ୍ଟେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ବଦ୍ଧଂ ସୁଦୋରକମ୍
କେବେ ଏକଥର ବସିଥିବା ବେଳେ, ସେ ବଢ଼ିଆ ଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ସୂତା ଦେଖିଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେଣ ତସ୍ଯ ସା ଶ୍ରୀଃ କ୍ଷଯଂ ଗତା
ସେ କର୍ମର ଫଳରେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ଶେଷ ହୋଇଗଲା।
ଯଦ୍ଯଦେଵାଗତଂ ଗେହେ ତତ୍ର ତତ୍ରୈଵ ନଶ୍ଯତି
ଘରକୁ ଯେଉଁଯେଉଁ ଜିନିଷ ଆସିଥାଏ, ସେଗୁଡିକ ଏଠିଏଠି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଅନଂତାକ୍ଷେପଦୋଷେଣ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପତିତଂ ଗୃହେ
ଅନେକ ଅପମାନ ଓ ନିନ୍ଦାର ଦୋଷରେ ଘରକୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି।
ତତୋ ଜଗାମ କୌଂଡିନ୍ଯୋ ନିର୍ଵେଦାଦ୍ଵନଗହ୍ଵରମ୍
ତାପରେ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ନିରାଶାରେ ଅତି ଗଭୀର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵ୍ରତଂ ନିରଶନଂ ଗୃହ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଜପନ୍ହରିମ୍
ସେ ଉପବାସର ବ୍ରତ ଧରି, ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କରି, ହରିଙ୍କ ନାମ ଜପ କରିଲେ।
ତତ୍ରାପଶ୍ଯନ୍ମହାଵୃକ୍ଷଂ ଫଲିତଂ ପୁଷ୍ପିତଂ ତଥା ତଦ୍ବ୍ରୂହି ସୋପ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ନାନଂତଂ ଵେଦ୍ମ୍ଯହଂ ଦ୍ଵିଜ
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ବଡ଼ ଗଛକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାରେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଲଗିଥିଲା। ସେ ପଚାରିଲେ, 'ମୋତେ କୁହ', ତେବେ ଗଛ କହିଲା, 'ମୁଁ ଅନନ୍ତକୁ ଜାଣେନି, ହେ ଦ୍ୱିଜ'।
ଏଵଂ ନିରୀକ୍ଷିତସ୍ତେନ ଗାଂ ଦଦର୍ଶ ସଵତ୍ସକାମ୍
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଏକ ଗାଈକୁ ତାଙ୍କ ଛୁଆଁ ସହିତ ଦେଖିଲେ।
ସୋବ୍ରଵୀଦ୍ଧେନୁକେ ବ୍ରୂହି ଯଦ୍ଯନଂତସ୍ତ୍ଵଯେକ୍ଷିତଃ
ସେ ଗାଈକୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଯଦି ଅନନ୍ତକୁ ଦେଖିଛ, ମୋତେ କୁହ'।
ତତୋ ଜଗାମାଥ ଵନେ ଗୋଵୃଷଂ ଶାଦ୍ଵଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତରୁତଳରେ ତରୁଣ ଘାସ ଉପରେ ଏକ ବଳଦକୁ ଦେଖିଲେ।
ଗୋଵୃଷସ୍ତମୁଵାଚାଥ ନାନନ୍ତୋ ଵୀକ୍ଷିତୋ ମଯା
ବଳଦ କହିଲା, 'ମୁଁ ଅନନ୍ତକୁ ଦେଖିନାହିଁ'।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଜଲକଲ୍ଲୋଲଵୀଚିଭିଃ ପରିଶୋଭିତମ୍
ଏଠି ଜଳର ଲହରି ଓ ତରଙ୍ଗରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
ସେଵିତଂ ଭ୍ରମରୈର୍ହଂସୈଶ୍ଚକ୍ରୈଃ କାରଂଡଵୈର୍ବକୈଃ
ମଧୁମକ୍ଷୀ, ହଂସ, ଚକ୍ରବାକ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ବକ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠି ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଊଚତୁଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯୌ ତଂ ନାନଂତଂ ଵିଦ୍ଵହେ ଦ୍ଵିଜ
ସେଇ ଦୁଇଟି ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁମାନେ ଅନନ୍ତକୁ ଜାଣେନି, ହେ ଦ୍ୱିଜ'।
ତାଵପ୍ଯୁକ୍ତୌ ସୁମଂତେନ ତସ୍ଯାପି ଵିନିଵେଦିତମ୍
ସେମାନେ ସୁମନ୍ତକୁ ଏହି କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷଣେ ମୁନିଵରେ କୌଂଡିନ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମେ
ସେଇ ସମୟରେ ମହାମୁନି କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵୃଦ୍ଧବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ଇତ ଏହୀତ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍
ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏଠାକୁ ଆସ'।
ତାଂ ପୁରୀଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦିଵ୍ଯନାରୀନରୈର୍ଯୁତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ସହର ଦେଖାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଥିଲେ।
ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥଶଂଖଚକ୍ରାସିଗଦାଗରୁଡଶୋଭିତମ୍
ସେଠାରେ ପାଖରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ, ଗଦା ଓ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵିଭୂତିଭେଦୈଶ୍ଚାନନ୍ତମନନ୍ତଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅନନ୍ତ, ଅପାର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପାପୋହଂ ପାପକର୍ମାହଂ ପାପାତ୍ମା ପାପସମ୍ଭଵଃ
ମୁଁ ପାପୀ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ପାପମୟ, ମୋ ଆତ୍ମା ପାପରେ ଲିନ, ଏବଂ ମୁଁ ପାପରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ଜୀଵିତଂ ଚ ସୁଜୀଵିତମ୍ ଗର୍ଦଭଂ କୁଞ୍ଜରଂ ଚୈଵ ଦେଵ ମେ ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ଏବଂ ମୋ ଜୀବନ ଭଲ ଭାବେ କଟିଲା। ହେ ଦେବ, ଗଧା ଓ ହାତୀ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ କଥା କହ।
ଵିଦ୍ଯାଦାନଂ ନୋପକୁର୍ଵଞ୍ଛିଷ୍ଯେଭ୍ଯସ୍ତରୁତାଂ ଗତଃ
ମୁଁ ମୋ ଛାତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିନଥିଲି, ତେଣୁ ଏବେ ଗଛର ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ସା ଗୌର୍ଵସୁନ୍ଧରା ଦୃଷ୍ଟା ନିଷ୍ଫଲା ଯା ତ୍ଵଯେକ୍ଷିତା
ଯେ ଗାଈ କିମ୍ବା ମାଟିକୁ ତୁମେ ଦେଖିଛ, ସେଗୁଡିକ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବାରୁ ଫଳହୀନ ହୋଇଯାଇଛି।
ଧର୍ମାଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ ତଚ୍ଚ ପୁଷ୍କରିଣୀଦ୍ଵଯମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୋସାଵନଂତୋହଂ ଗୁହାସଂସାରଗହ୍ଵରେ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସେଇ ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ଏବଂ ମୁଁ ହେଉଛି ସେ ଅନନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଂସାରର ଗୁହା ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଂ ତେ ମଯା ସର୍ଵଂ ଵିପ୍ର ଗଚ୍ଛ ପୁନର୍ଗୃହମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ତୁମେ ପୁଣି ଘରକୁ ଯାଅ।