ପୀତାଂବରଂ ନଵାଂଭୋଜଲୋଚନଂ ସ୍ମିତପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ପିତାବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନୂଆ ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୃଦୁ ହାସି ମୁହଁରେ ଖେଳୁଥିଲା।
ନିଶମ୍ଯ ପୁଲକାଂଗୋସୌ ପ୍ରେମପୂର୍ଣସୁଲୋଚନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଭଲପାଇବାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ପ୍ରଣମାମି ଜଗନ୍ନାଥ ଜଗତ୍କାରଣକାରକମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ଵ୍ଯକ୍ତତାଂ ଯାତଂ ତାପତ୍ରଯଵିମୋଚନମ୍
ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନମଃ ସତ୍ଯ ନାରାଯଣାଯାସ୍ଯ କର୍ତ୍ରେ ନମଃ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭର୍ତ୍ରେ
ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାଳକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଧନ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯଦ୍ଯ କୃତୀ ଧନ୍ଯୋ ଭଵୋଦ୍ଯ ସଫଲୋ ମମ
ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ, ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା।
ଦିଷ୍ଟଂ କିଂ ଵର୍ଣଯାମ୍ଯାହୋ ନ ଜାନେ କସ୍ଯ ଵା ଫଲମ୍
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଘଟିଛି—ମୁଁ କ’ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଏହା କାହାର ଫଳ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
ପୂଜନଂ ଚ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଲୋକନାଥ ରମାପତେ ।। 3.2.25.
ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିସ୍ତମାହ ମଧୁରଂ ସସ୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵମୋହନଃ
ହରି ମୃଦୁ ହାସି ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରେ ମିଷ୍ଟି କଥା କହିଲେ।
ଅନାଯାସେନ ଲବ୍ଧେନ ଶ୍ରଦ୍ଧାମାତ୍ରେଣ ମାଂ ଯଜ
ଯେଉଁଠି ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ, କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ମୋତେ ପୂଜା କର।
ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ମନସା କାମଯେତ୍ଫଲମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜା ବିଧି ଶୁଣ, ମନରେ ଫଳ ଆଶା କର।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଂ ପାଦାର୍ଦ୍ଧଂ ସେଟକାଦିପ୍ରମାଣତଃ
ଗୋଧୂମ ଚୂଣା ଅର୍ଧ ମାପ, ସେଟକ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ନିଅ।
ତଚ୍ଚୂର୍ଣଂ ହରଯେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଘୃତଯୁକ୍ତଂ ହରିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଚୂଣା ଘୃତ ମିଶାଇ, ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏହା ହରିଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ଗଂଗାଜଲେନ ମଧୁନା ଯୁକ୍ତଂ ପଞ୍ଚାମୃତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ଗଙ୍ଗାଜଳ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ, ପଞ୍ଚାମୃତ ତିଆରି କର, ଯାହା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵେଦଵାଦୈର୍ମନୋହରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଓ ମନମୋହକ ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କର।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନପାନସନ୍ମାନୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଃ ଫଲୈସ୍ତଥା
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ସମ୍ମାନ, ଭୋଜ୍ୟ, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସ୍ଵଜନୈଶ୍ଚୈଵ ଵେଷ୍ଟିତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ସେ ଅଗାଧ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତିହାସଂ ତଥା ରାଜ୍ଞୋ ଭିଲ୍ଲାନାଂ ଵଣିଜୋଽସ୍ଯ ଚ 3.2.25.
ସେ ଇତିହାସ, ରାଜାଙ୍କର, ଭିଲ୍ଲମାନଙ୍କର ଓ ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କର କଥା ପଢ଼ିଥିଲେ।
ଲବ୍ଧଂ ପ୍ରସାଦଂ ଭୁଂଜୀତ ମାନଯନ୍ନ ଵିଚାରଯେତ୍
ଯେଉଁ ଦୟା ମିଳିଥାଏ, ତାହା ସମ୍ମାନର ସହିତ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧି?ନାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପୂଜଯଂତି ଚ ଯେ ନରାଃ
ଏହି ନିୟମରେ ଯେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ।
ଅନ୍ତେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ ତେ ମଯା ସହ
ଶେଷରେ, ସମ୍ନିଧି ପାଇଁ, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିପ୍ରୋପି ସୁଖମାପ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି କହି, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ପାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଭୈକ୍ଷ୍ଯେଣ ଲଭ୍ଯେନ ପୂଜ୍ଯୋ ନାରାଯଣୋ ମଯା
ଆଜି ଭିକ୍ଷାରେ ଯେତେକି ମିଳିଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜିଛି।
ଵିନା ଦେହୀତି ଵଚନଂ ଲବ୍ଧା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ଦେହ ଚାହିଁବା ଛାଡ଼ି, ସେ ବହୁ ଧନ ଲାଗିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସାନ୍ଵମୋଦତ
ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଘରବାଳି ସେ ସହିତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଆହୂଯ ବନ୍ଧୁମିତ୍ରାଣି ତଥା ସାନ୍ନିଧ୍ଯଵର୍ତିନଃ
ସେ ନିଜ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ ଓ ପଡ଼ୋଶୀମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁତୋଷ ଭଗଵାନ୍ସତ୍ଯନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ, ଭଗବାନ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଵଵ୍ରେ ଵିପ୍ରୋଽଭିଲଷିତମିହାମୁତ୍ର ସୁଖପ୍ରଦମ୍ 3.2.25.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଲେ।
ରଥଂ କୁଞ୍ଜରଂ ମଂଜୁଲଂ ମନ୍ଦିରଂ ଚ ହଯଂ ଚାରୁ ଚାମୀ କରାଲଂ କୃତଂ ଚ
ଏକ ରଥ, ଶୋଭାମୟ ହାତୀ, ସୁନ୍ଦର ଘର, ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନାର ହାର ଦିଆଯାଇଲା।
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ହରିଃ ପ୍ରାହ ତତଶ୍ଚାଂତର୍ଦଧେ ପ୍ରଭୁଃ
ହରି କହିଲେ, 'ତଥାସ୍ତୁ', ଏବଂ ପରେ ପ୍ରଭୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।