ସୁମଂତୋପି ତତୋନ୍ଯାଂ ଵୈ ଧର୍ମପୁଂସଃ ସୁତାଂ ପୁନଃ
ସୁମନ୍ତ ପୁଣି ତାଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଏକ ଧର୍ମିକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ।
ଦୁଃଶୀଲାଂ କର୍କଶାଂ ଚଂଡୀଂ ନିତ୍ଯଂ କଲହକାରିଣୀମ୍
ସେ ଅସଦ୍ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, କଠୋର ଏବଂ ରୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ସଦା ବିବାଦ କରୁଥିଲେ।
କୁଡ୍ଯସ୍ତଂଭତୁଲାଧାରଦେହଲୀତୋରଣାଦିଷୁ
ସେ ଦେଵଳୀ, ଦେଵଳ ଥାମ୍ବ, ତୁଳା, ଦେହଳି ଓ ତୋରଣ ଇତ୍ୟାଦିରେ ବାରମ୍ବାର ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ସ୍ଵସ୍ତିକୈଃ ଶଂଖପଦ୍ମୈଶ୍ଚ ଅର୍ଚଯନ୍ତୀ ପୁନଃପୁନଃ
ସ୍ୱାସ୍ତିକ, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନରେ ସେ ପୁନିପୁନି ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
କସ୍ମୈ ଦେଯା ମଯା ଶୀଲା ଵିଚାର୍ଯୈଵଂ ସୁଦୁଃଖିତଃ
ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଭାବି, ଏତେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, କାହାକୁ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦେଉଁ?
ସ୍ମୃତ୍ଯୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ରଵିଧିନା ଵିଵାହମକରୋତ୍ତଦା
ସେ ସ୍ମୃତିରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବିଧିରେ ବିବାହ କରାଇଲେ।
କିଞ୍ଚିଦାଯାଦିକଂ ଦେଯଂ ଜାମାତୁଃ ପାରିତୋଷିକମ୍
ଜାମାତାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ଏକ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦେଇ ସନ୍ତୋଷ କରାଯିବା ଉଚିତ।
କପାଟେ ସୁସ୍ଥିରଂ କୃତ୍ଵା ଗମ୍ଯତାମିତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ଦ୍ୱାରକୁ ଭଲଭାବେ ବନ୍ଦ କରି, ସେ କହିଲେ, 'ସେ ଯାଉ।'
କୌଂଡିନ୍ଯୋପି ଵିଵାହ୍ଯୈନାଂ ପଥି ଗଚ୍ଛଞ୍ଛନୈଃଶନୈଃ
କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରି, ଦୀରେ ଦୀରେ ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଭୋଜ୍ଯଵେଲାଯାଂ ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ସରିତ୍ତଟେ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ବେଳେ ଭୋଜନ ସମୟରେ, ସେମାନେ ନଦୀ କୂଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାମର୍ଚଯନ୍ତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆଲଗା ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ନାର୍ଯଃ କିମେତନ୍ମେ ବ୍ରୂତ କିଂନାମ ଵ୍ରତମୀଦୃଶମ୍
ସେଇ ମହିଳାମାନେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହା କ'ଣ? ଏହି ବ୍ରତର ନାମ କ'ଣ? ଆମକୁ କୁହ।'
ସାବ୍ରଵୀଦହମପ୍ଯେଵଂ କରିଷ୍ଯେ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କରିବି।'
ଅର୍ଦ୍ଧଂ ଵିପ୍ରାଯ ଦାତଵ୍ଯମର୍ଦ୍ଧମାତ୍ମନି ଭୋଜନମ୍
ଅର୍ଧ ଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଅର୍ଧ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ।
କର୍ତଵ୍ଯଂ ତୁ ସରିତ୍ତୀରେ କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହରେରିମାମ୍
ଏହି ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ନଦୀ କୂଳରେ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ସନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ପୀତାଲକ୍ତୈଶ୍ଚତୁଃଶତୈଃ
ଧୂପ, ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଚାରିଶ ହଜାର ପିତା ରଙ୍ଗର ସୂତା ସହିତ ପୂଜା କରିବାକୁ।
ଚତୁର୍ଦଶଗ୍ରଂଥିଯୁତଂ ଵାମେ ସ୍ତ୍ରୀ ଦକ୍ଷିଣେ ପୁମାନ୍
ଚଉଦ ଗଠି ଥିବା ସୂତା: ମହିଳା ବାମ ହାତରେ, ପୁରୁଷ ଡାହାଣ ହାତରେ ବାନ୍ଧିବେ।
ଅନଂତ ସଂସାରମହାସମୁଦ୍ରେ ମଗ୍ନାନ୍ସମଭ୍ଯୁଦ୍ଧର ଵାସୁଦେଵ
ହେ ବାସୁଦେବ, ଅନନ୍ତ ସଂସାରର ମହା ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଅନେନ ଦୋରକଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵସ୍ଥମାନସୈଃ
ଏହି ସୂତା ବାନ୍ଧି, ଶାନ୍ତ ମନେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଂତେ ଵ୍ରଜେଦ୍ଵେଶ୍ମ ହୀଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵ୍ରତଂ ତଵ
ଭୋଜନ ସେଷରେ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ; ଏହି ବ୍ରତ ତୁମ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି।
ଭର୍ତା ତସ୍ଯାଃ ସମାଗତ୍ଯ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ମହାଧନାମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପୁନର୍ଜଗାମ ସା ହୃଷ୍ଟା ଗୋରଥେନ ସ୍ଵମାଶ୍ରମମ୍ ତେନାନଂତପ୍ରଭାଵେଣ ଶୁଭଗୋଧନସଂକୁଲଃ
ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ଅନନ୍ତଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଭ ଗୋଧନରେ ଘିରିଥିବା ଗୋଗାଡ଼ି ରଥରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗୃହାଶ୍ରମଃ ଶ୍ରିଯା ଯୁକ୍ତୋ ଧନଧାନ୍ଯସମାଯୁତଃ
ଘର ଆଶ୍ରମ ଧନ ଧାନ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ସାପି ମାଣିକ୍ଯକାଞ୍ଚୀଭିର୍ମୁକ୍ତାହାରଵିଭୂଷିତା
ସେ ମାଣିକ୍ୟ ଦାମ ଓ ମୁକ୍ତା ହାର ପିନ୍ଧି ସୁଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ।
କଦାଚିଦୁପଵିଷ୍ଟେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ବଦ୍ଧଂ ସୁଦୋରକମ୍
କେବେ ଏକଥର ବସିଥିବା ବେଳେ, ସେ ବଢ଼ିଆ ଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ସୂତା ଦେଖିଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେଣ ତସ୍ଯ ସା ଶ୍ରୀଃ କ୍ଷଯଂ ଗତା
ସେ କର୍ମର ଫଳରେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ଶେଷ ହୋଇଗଲା।
ଯଦ୍ଯଦେଵାଗତଂ ଗେହେ ତତ୍ର ତତ୍ରୈଵ ନଶ୍ଯତି
ଘରକୁ ଯେଉଁଯେଉଁ ଜିନିଷ ଆସିଥାଏ, ସେଗୁଡିକ ଏଠିଏଠି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଅନଂତାକ୍ଷେପଦୋଷେଣ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପତିତଂ ଗୃହେ
ଅନେକ ଅପମାନ ଓ ନିନ୍ଦାର ଦୋଷରେ ଘରକୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି।
ତତୋ ଜଗାମ କୌଂଡିନ୍ଯୋ ନିର୍ଵେଦାଦ୍ଵନଗହ୍ଵରମ୍
ତାପରେ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ନିରାଶାରେ ଅତି ଗଭୀର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵ୍ରତଂ ନିରଶନଂ ଗୃହ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଜପନ୍ହରିମ୍
ସେ ଉପବାସର ବ୍ରତ ଧରି, ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କରି, ହରିଙ୍କ ନାମ ଜପ କରିଲେ।