ଶତାନଂଦ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ସେ ଶତାନନ୍ଦ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଵିନୀତସ୍ଯାତିଶାଂତସ୍ଯ ସ ବଭୂଵାକ୍ଷିଗୋଚରଃ କ୍ଵ ଯାସୀତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵୃତ୍ତିଃ କାମେନ କଥ୍ଯତାମ୍
ସେ ବହୁତ ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଚକ୍ଷୁରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। 'ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଚାହିଲେ ତୁମର ଜୀବିକା କହ।'
ଯାଚିତୁଂ ଧନିନାଂ ଦ୍ଵାରି ଵ୍ରଜାମି ଧନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଧନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ମାଗିବାକୁ ଯାଉଛି।
ତଦ୍ଵାରକ ଉପାଯୋଯଂ ଵିଶେଷେଣ କଲୌ କିଲ
କଳିଯୁଗରେ ଏହା ଧନ ପାଇବାର ବିଶେଷ ଉପାୟ।
ମମୋପଦେଶତୋ ଵିପ୍ର ସତ୍ଯନାରାଯଣଂ ଭଜ ଚରଣଂ ଶରଣଂ ଯାହି ମୋକ୍ଷଦଂ ପଦ୍ମଲୋଚନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଉପଦେଶରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କର ପାଦକୁ ଶରଣ ନିଅ, ସେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂବୋଧିତୋ ଵିପ୍ରୋ ହରିଣା କରୁଣାତ୍ମନା
ଏପରି ଦୟାମୟ ହରିଙ୍କ କଥାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣିପାରିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଵିପ୍ରରୂପେଣ ତଵ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମାଗତଃ
ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛି।
ଦୁଃଖୋଦଧିନିମଗ୍ନାନାଂ ତରଣିଶ୍ଚରଣୌ ହରେଃ 3.2.25.
ଯେମାନେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ପାଦ ହେଉଛି ଉଦ୍ଧାରର ଉପାୟ।
ଆହୃତ୍ଯ ପୂଜାସଂଭାରାନ୍ହିତାଯ ଜଗତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ଏହା କରାଯାଉଛି।
ଇତି ବ୍ରୁଵଂତଂ ଵିପ୍ରୋସୌ ଦଦର୍ଶ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପୀତାଂବରଂ ନଵାଂଭୋଜଲୋଚନଂ ସ୍ମିତପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ପିତାବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନୂଆ ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୃଦୁ ହାସି ମୁହଁରେ ଖେଳୁଥିଲା।
ନିଶମ୍ଯ ପୁଲକାଂଗୋସୌ ପ୍ରେମପୂର୍ଣସୁଲୋଚନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଭଲପାଇବାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ପ୍ରଣମାମି ଜଗନ୍ନାଥ ଜଗତ୍କାରଣକାରକମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ଵ୍ଯକ୍ତତାଂ ଯାତଂ ତାପତ୍ରଯଵିମୋଚନମ୍
ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନମଃ ସତ୍ଯ ନାରାଯଣାଯାସ୍ଯ କର୍ତ୍ରେ ନମଃ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭର୍ତ୍ରେ
ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାଳକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଧନ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯଦ୍ଯ କୃତୀ ଧନ୍ଯୋ ଭଵୋଦ୍ଯ ସଫଲୋ ମମ
ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ, ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା।
ଦିଷ୍ଟଂ କିଂ ଵର୍ଣଯାମ୍ଯାହୋ ନ ଜାନେ କସ୍ଯ ଵା ଫଲମ୍
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଘଟିଛି—ମୁଁ କ’ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଏହା କାହାର ଫଳ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
ପୂଜନଂ ଚ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଲୋକନାଥ ରମାପତେ ।। 3.2.25.
ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିସ୍ତମାହ ମଧୁରଂ ସସ୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵମୋହନଃ
ହରି ମୃଦୁ ହାସି ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରେ ମିଷ୍ଟି କଥା କହିଲେ।
ଅନାଯାସେନ ଲବ୍ଧେନ ଶ୍ରଦ୍ଧାମାତ୍ରେଣ ମାଂ ଯଜ
ଯେଉଁଠି ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ, କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ମୋତେ ପୂଜା କର।
ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ମନସା କାମଯେତ୍ଫଲମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜା ବିଧି ଶୁଣ, ମନରେ ଫଳ ଆଶା କର।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଂ ପାଦାର୍ଦ୍ଧଂ ସେଟକାଦିପ୍ରମାଣତଃ
ଗୋଧୂମ ଚୂଣା ଅର୍ଧ ମାପ, ସେଟକ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ନିଅ।
ତଚ୍ଚୂର୍ଣଂ ହରଯେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଘୃତଯୁକ୍ତଂ ହରିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଚୂଣା ଘୃତ ମିଶାଇ, ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏହା ହରିଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ଗଂଗାଜଲେନ ମଧୁନା ଯୁକ୍ତଂ ପଞ୍ଚାମୃତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ଗଙ୍ଗାଜଳ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ, ପଞ୍ଚାମୃତ ତିଆରି କର, ଯାହା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵେଦଵାଦୈର୍ମନୋହରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଓ ମନମୋହକ ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କର।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନପାନସନ୍ମାନୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଃ ଫଲୈସ୍ତଥା
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ସମ୍ମାନ, ଭୋଜ୍ୟ, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସ୍ଵଜନୈଶ୍ଚୈଵ ଵେଷ୍ଟିତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ସେ ଅଗାଧ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତିହାସଂ ତଥା ରାଜ୍ଞୋ ଭିଲ୍ଲାନାଂ ଵଣିଜୋଽସ୍ଯ ଚ 3.2.25.
ସେ ଇତିହାସ, ରାଜାଙ୍କର, ଭିଲ୍ଲମାନଙ୍କର ଓ ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କର କଥା ପଢ଼ିଥିଲେ।
ଲବ୍ଧଂ ପ୍ରସାଦଂ ଭୁଂଜୀତ ମାନଯନ୍ନ ଵିଚାରଯେତ୍
ଯେଉଁ ଦୟା ମିଳିଥାଏ, ତାହା ସମ୍ମାନର ସହିତ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧି?ନାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପୂଜଯଂତି ଚ ଯେ ନରାଃ
ଏହି ନିୟମରେ ଯେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ।