ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ,
ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈସ୍ତଥା ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ଦୀପାଲକ୍ତକଚନ୍ଦନୈଃ
ଫୁଲ, ଫଳ, ବସ୍ତ୍ର, ଦୀପ, ଲାକ୍ତା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଖର୍ଜୂରୈର୍ନାଲିକେରୈଶ୍ଚ ବୀଜପୂର୍ଣାରକୈସ୍ତଥା
ଖଜୁରୀ, ନାଡ଼ିଆ ଏବଂ ବିଜରେ ଭରିଥିବା ଫଳମାନେ ସହିତ,
ଆଲିଖ୍ଯ ମଣ୍ଡଲେ ଦେଵଂ ଵରୁଣଂ ଵାରୁଣୀଯୁତମ୍
ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ବରୁଣ ଓ ବାରୁଣୀଙ୍କୁ ଚିତ୍ରାଂକନ କରି,
ଵରୁଣାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ଯାଦସାଂପତେ
ହେ ବରୁଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ହେ ଜଳଚରମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ମା କ୍ଲେଦଂ ମା ଚ ଦୌର୍ଗଂଧ୍ଯଂ ଵିରସ୍ଯଂ ମା ମୁଖେଽସ୍ତୁ ମେ
ମୋ ମୁହଁରେ କେବେ ଅର୍ଦ୍ଦ୍ରତା, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ କିମ୍ବା ରୁଚିହୀନତା ନ ରହୁ।
ଏଵଂ ଯଃ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵରୁଣଂ ଵରୁଣାଲଯମ୍
ଏଭଳି ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବରୁଣ ଓ ତାଙ୍କର ନିବାସକୁ ପୂଜା କରେ,
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଥ ଵୈ ନାରୀ ଵ୍ରତେନାନେନ ପାଂଡଵ 4.91.
ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ କିମ୍ବା ଜଣେ ଜନାନୀ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା,
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ପାର୍ଥ ପାଲୀଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଉତ୍ତମ ପାଳୀବ୍ରତ କରେ,
ସଂରୁଦ୍ଧଶୁଦ୍ଧସଲିଲାତିବଲାଂ ଵିଶାଲାଂ ପାଲୀମୁପେତ୍ଯ ବହୁଭିସ୍ତରୁଭିଃ କୃତାଲୀମ୍
ଅନେକ ଗଛରେ ଘେରା ଏକ ବଡ଼, ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରଚୁର ପାଣି ଥିବା ପୋଖରୀକୁ ଯାଇ,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ପାଲୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମୈକନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ପାଳୀବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ରମ୍ଭାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦେଵଲେନ ପୁରା ଗୀତଂ ଦେଵର୍ଷିଗଣସନ୍ନିଧୌ
ଦେବଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବେ ଦେବୃଷିମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଗାଇଥିବା ରମ୍ଭାବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ।
ଅପ୍ସରୋଗଣଗଂଧର୍ଵୈର୍ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମର୍ଚିତମ୍ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ନୃପ
ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ; ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ରାଜା,
ଦତ୍ତମର୍ଘ୍ଯଂ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଜନାନୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଶୁଭ ଫଳ ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଦଧିଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈର୍ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଘୃତପାଚିତୈଃ
ଦହି, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଘିଅରେ ପକାଯାଇଥିବା ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ,
କଦଲୈଃ କନ୍ଦରଭଟୈର୍ମୋଚା ସାତ୍ର ନିଗଦ୍ଯତେ
କଦଳୀ, ଆଖୁ ଓ ମୋଚା ଗଛର ଥୋର ସହିତ—ଏଠି ଏହିପରି କୁହାଯାଏ।
ମଂତ୍ରେ ଣାନେନ ଚୈଵାର୍ଘ୍ଯଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଚ ନରାଧିପ ଶରୀରାରୋଗ୍ଯଲାଵଣ୍ଯଂ ଦେହି ଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଏ—ଶୁଣ, ହେ ରାଜା: 'ଦେବୀ, ମୋତେ ଶରୀରର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଲାଭଣ୍ୟ ଦିଅ; ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।'
ଇତ୍ଥଂ ଯଃ ପୂଜଯେଦ୍ରାଜା ପୁରୁଷୋ ଭକ୍ତିମାନ୍ନୃପ
ଏଭଳି ଯେଉଁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ରାଜା ପୂଜା କରନ୍ତି,
ତସ୍ଯାଃ କୁଲେ ନ ଭଵତି କ୍ଵଚିନ୍ନାରୀ କୁଲାଟନୀ
ତାଙ୍କର କୁଳରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖରାପ ଚରିତ୍ରର ଜନାନୀ ହେବେ ନାହିଁ,
ଵିଲାସିନୀ ଵା ଵୃଷଲୀ ପୁନର୍ଭୂଃ ପୁନରେତସୀ
ନ କେବଳ ଅନ୍ୟାୟ ଚରିତ୍ରର ଜନାନୀ, ନ ବେଶ୍ୟା, ନ ପୁନର୍ବିବାହିତା, ନ ଅଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ରର ଜନାନୀ।
ଭର୍ତୃ ଵ୍ରତାତ୍ପ୍ରଚଲିତା ନ କଦାଚିତ୍ପ୍ରଜାଯତେ ଆଯୁଷ୍ମତୀ କୀର୍ତିମତୀ ରମେଦ୍ଵର୍ଷଶତୈର୍ଭୁଵି ।। 4.92.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀବନରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଖ୍ୟାତିଶାଳି ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଶତବର୍ଷ ଯାଏଁ ସୁଖରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଏକଂ ରଂଭା ଵ୍ରତଂ ଚୀର୍ଣଂ ଗାଯତ୍ର୍ଯା ସ୍ଵର୍ଗସଂସ୍ଥଯା
ଏହି ରମ୍ଭା ବ୍ରତକୁ ଏକଥର ଦେବଲୋକରେ ବସୁଥିବା ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେ ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ରାଜ୍ଞ୍ଯା ଚ ରଵିମଂଡଲେ
ଏହିପରି ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ସୀତାଦେଵ୍ଯା ତ୍ଵଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ଵେଦଵତ୍ଯା ହିମାଚଲେ
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ସୀତା ଦେବୀ ଏବଂ ହିମାଳୟରେ ବେଦବତୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
ଏତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ର ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ସିତେ
ହେ ରାଜା, ଏହି ବ୍ରତ ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଭିନ୍ନକନ୍ଦକଦଲୀ ଚ ମନୋଜ୍ଞରୂପାଂ ଯାଃ ପୂଜଯଂତି କୁସୁମାକ୍ଷତଧୂପଦୀପୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା କଦଳୀ ଗଛ, ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ମନୋହର ରୂପକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ରମ୍ଭାଵ୍ରତଂ ନାମ ଦ୍ଵିନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ରମ୍ଭା ବ୍ରତ' ନାମକ ବିରାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଆଗ୍ନେଯୀଚତୁର୍ଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ନଷ୍ଟସ୍ତଦା ହଵ୍ଯଵାହଃ ପୁନରସ୍ତିତ୍ଵମାପ୍ତଵାନ୍
ଆଗ୍ନେୟୀ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା: ସେ ସମୟରେ ଅଗ୍ନି ହରାଇଯାଇଥିଲେ, ପରେ ପୁନି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଫେରିଥିଲା।
କେନାଗ୍ନିତ୍ଵଂ କୃତଂ ତତ୍ର କଥଂ ହି ଵିଦିତୋଽନଲଃ
ସେଠାରେ କିଏ ଅଗ୍ନିର ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଏବଂ କିପରି ଅନଳ ପରିଚିତ ହେଲେ?
ଅପୃଚ୍ଛନ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ତାରଂ ତାରକଂ କୋ ଵଧିଷ୍ଯତି
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ତାରକାକୁ କିଏ ବଧ କରିବେ?'