ଜପ୍ତଵ୍ଯଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶକମ୍
ଏହାକୁ ଏକଶେ ଆଠ ଥର ପଢିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମ ଭାଗ ହୋମ କରିବାକୁ ହେବ।
ଷଡଧ୍ଯାଯୀଂ ସତ୍ଯମୁଖ୍ଯାଂ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ତତ୍ପ୍ରସାଦକମ୍
ପରେ, ସତ୍ୟକୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ଯେଉଁ ଛଅଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢିବା ଦ୍ୱାରା ତାହାର କୃପା ମିଳେ।
ଆଚାର୍ଯାଯାଦିଭାଗଂ ଚ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ସ୍ଵକୁଲାଯ ସଃ
ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଦିଆଯିବ।
ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଖାଇବା ଦରକାର।
କାରଯେଦ୍ଯଦି ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ସମନ୍ଵିତଃ
ଯଦି କେହି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହା କରେ,
ଇହ ଜନ୍ମକୃତଂ କର୍ମ ପରଜନ୍ମନି ପଦ୍ଯତେ
ଏହି ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପରଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସତ୍ଯନାରାଯଣ ଵ୍ରତମିହ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ଦଦାତି ହି
ଏଠାରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଂଵାଽତର୍ଦଧେ ଦେଵୋ ନାରଦଃ ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ଯଯୌ
ଏପରି କହି ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତିହାସମିମଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସଂଵାଦଂ ହରିଵିପ୍ରଯୋଃ
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଇତିହାସ, ହରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସଂବାଦ କହିବି।
କାଶୀପୁରୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ତତ୍ରାସୀଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵରଃ
କାଶୀପୁରୀ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହରରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଶତାନଂଦ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ସେ ଶତାନନ୍ଦ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଵିନୀତସ୍ଯାତିଶାଂତସ୍ଯ ସ ବଭୂଵାକ୍ଷିଗୋଚରଃ କ୍ଵ ଯାସୀତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵୃତ୍ତିଃ କାମେନ କଥ୍ଯତାମ୍
ସେ ବହୁତ ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଚକ୍ଷୁରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। 'ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଚାହିଲେ ତୁମର ଜୀବିକା କହ।'
ଯାଚିତୁଂ ଧନିନାଂ ଦ୍ଵାରି ଵ୍ରଜାମି ଧନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଧନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ମାଗିବାକୁ ଯାଉଛି।
ତଦ୍ଵାରକ ଉପାଯୋଯଂ ଵିଶେଷେଣ କଲୌ କିଲ
କଳିଯୁଗରେ ଏହା ଧନ ପାଇବାର ବିଶେଷ ଉପାୟ।
ମମୋପଦେଶତୋ ଵିପ୍ର ସତ୍ଯନାରାଯଣଂ ଭଜ ଚରଣଂ ଶରଣଂ ଯାହି ମୋକ୍ଷଦଂ ପଦ୍ମଲୋଚନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଉପଦେଶରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କର ପାଦକୁ ଶରଣ ନିଅ, ସେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂବୋଧିତୋ ଵିପ୍ରୋ ହରିଣା କରୁଣାତ୍ମନା
ଏପରି ଦୟାମୟ ହରିଙ୍କ କଥାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣିପାରିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଵିପ୍ରରୂପେଣ ତଵ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମାଗତଃ
ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛି।
ଦୁଃଖୋଦଧିନିମଗ୍ନାନାଂ ତରଣିଶ୍ଚରଣୌ ହରେଃ 3.2.25.
ଯେମାନେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ପାଦ ହେଉଛି ଉଦ୍ଧାରର ଉପାୟ।
ଆହୃତ୍ଯ ପୂଜାସଂଭାରାନ୍ହିତାଯ ଜଗତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ଏହା କରାଯାଉଛି।
ଇତି ବ୍ରୁଵଂତଂ ଵିପ୍ରୋସୌ ଦଦର୍ଶ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପୀତାଂବରଂ ନଵାଂଭୋଜଲୋଚନଂ ସ୍ମିତପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ପିତାବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନୂଆ ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୃଦୁ ହାସି ମୁହଁରେ ଖେଳୁଥିଲା।
ନିଶମ୍ଯ ପୁଲକାଂଗୋସୌ ପ୍ରେମପୂର୍ଣସୁଲୋଚନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଭଲପାଇବାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ପ୍ରଣମାମି ଜଗନ୍ନାଥ ଜଗତ୍କାରଣକାରକମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ଵ୍ଯକ୍ତତାଂ ଯାତଂ ତାପତ୍ରଯଵିମୋଚନମ୍
ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନମଃ ସତ୍ଯ ନାରାଯଣାଯାସ୍ଯ କର୍ତ୍ରେ ନମଃ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭର୍ତ୍ରେ
ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାଳକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଧନ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯଦ୍ଯ କୃତୀ ଧନ୍ଯୋ ଭଵୋଦ୍ଯ ସଫଲୋ ମମ
ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ, ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା।
ଦିଷ୍ଟଂ କିଂ ଵର୍ଣଯାମ୍ଯାହୋ ନ ଜାନେ କସ୍ଯ ଵା ଫଲମ୍
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଘଟିଛି—ମୁଁ କ’ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଏହା କାହାର ଫଳ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
ପୂଜନଂ ଚ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଲୋକନାଥ ରମାପତେ ।। 3.2.25.
ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିସ୍ତମାହ ମଧୁରଂ ସସ୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵମୋହନଃ
ହରି ମୃଦୁ ହାସି ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରେ ମିଷ୍ଟି କଥା କହିଲେ।
ଅନାଯାସେନ ଲବ୍ଧେନ ଶ୍ରଦ୍ଧାମାତ୍ରେଣ ମାଂ ଯଜ
ଯେଉଁଠି ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ, କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ମୋତେ ପୂଜା କର।