ପ୍ରଜ୍ଵଲଂତମିଵାଦିତ୍ଯଂ ତପସା ଦ୍ଯୋତିତାନ୍ତରମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ତେଜରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଯମାଦର୍ଶନନାମୈତଦ୍ଵ୍ରତଂ ଜନ୍ତୁଭଯାପହମ୍
ଏହି ବ୍ରତକୁ 'ଯମଦର୍ଶନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରେ।
ପଶ୍ଯାମି ଦଂଡପୁରୁଷୈର୍ମଦ୍ଦେହାତ୍ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ନିଵ
ମୁଁ ଦେଖିଲି, କିଛି ଦଣ୍ଡଧାରୀ ପୁରୁଷମାନେ ମୋ ଦେହରୁ ମୋତେ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଃ ପୁରୁଷୋ ବଲଦାକୃଷ୍ଯ ରୋଷିତଃ
ଅଂଗୁଠି ପରି ଛୋଟ ଏକ ପୁରୁଷକୁ ଜୋରଦାର ଭାବେ ଧରି ରାଗରେ ଟାଣାଯାଉଥିଲା।
କ୍ଷଣାତ୍ସଭାଯାଂ ପଶ୍ଯାମି ଯମଂ ପିଂଗଲଲୋଚନମ୍
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ସଭାରେ ପିଙ୍ଗଳ ଚକ୍ଷୁ ଯମଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ଵାତପିତ୍ତମହାଶ୍ଲେଷ୍ମୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିରୁପାସିତମ୍
ସେ ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଓ ମହାଶ୍ଲେଷ୍ମା ଆଦି ଦେହଧାରୀ ଆକୃତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।
ଜ୍ଵରଗର୍ଦଭଶୀର୍ଷାଦିଭଗଂଦରମଲକ୍ଷଯୈଃ
ତାଙ୍କ ସହିତ ଜ୍ୱର, ଗଧାମୁଣ୍ଡିଆ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଡେଙ୍କା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହମାନେ ଥିଲେ।
ଵେଦନାଭିଃ ପ୍ରମେହୈଶ୍ଚ ପିଟକୈର୍ଗଂଡବୁଦ୍ବୁଦୈଃ 4.89.
ବେଦନା, ପ୍ରମେହ, ଚିରକୁଟି, ଫୁଲା ଓ ଫୋଡା ଭିତରେ ଘିରିଥିଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ବହୁଵିଧୈ ରୌଦ୍ରୈର୍ନାନାରୂପଭଯଂକରୈଃ
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟପ୍ରଦ ଆକୃତିର ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଥିଲେ।
ରାକ୍ଷସୈର୍ଦାନଵୈରୁଗ୍ରୈରୁପଵିଷ୍ଟୈଃ ପୁରଃସ୍ଥିତୈଃ
ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରାକ୍ଷସ, ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ବସିଥିଲେ ଓ କେହି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ସିଂହୈର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ଵରାହୈଶ୍ଚ ତରକ୍ଷୈଶ୍ଚାନୁଜଂତୁକୈଃ
ସିଂହ, ବାଘ, ବନ୍ଦର, ତାରକ୍ଷ ଓ ଶିଆଳମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ଗୃଧ୍ରୈରୁଲୂକୈର୍ବହୁଭିର୍ମତ୍କୁଣୈର୍ଡାକିନୀଗ୍ରହୈଃ
ଗୃଧ୍ର, ପେଚା, ଅନେକ ପୋକାପତଙ୍ଗ ଓ ଡାକିନୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।
ପିଶାଚୈର୍ଯକ୍ଷକୂଷ୍ମାଂଡୈଃ ପାଶଖଡ୍ଗଧନୁର୍ଦ୍ଧରୈଃ
ମାଂସ ଖାଉଥିବା ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ ଓ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପାଶ, ତଳୱାର ଓ ଧନୁଷ ଧରିଥିଲେ,
ବୃହତ୍କାଯୈର୍ନାରକୀଯୈଃ ପାପିଷ୍ଠାନାଂ ନିଯାମକୈଃ
ବଡ଼ ଦେହ ଥିବା, ନରକର ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି,
ଅସିଭଂଗାମିଷଚ୍ଛେଦରୁଧିରସ୍ରାଵକାଦିଭିଃ
ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ତଳୱାର, ଚିରା ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଝରା ଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା,
ସ ଆହ କିଂକରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଧର୍ମରାଜୋ ଜନାର୍ଦନ
ତାପରେ ଧର୍ମରାଜ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସମସ୍ତ ସେବକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ,
ମୁଦ୍ଗଲୋ ନାମ କୌଡିନ୍ଯେ ନଗରେ ଭୀଷ୍ମକାତ୍ମଜଃ
କୌଡିନ୍ୟ ନଗରରେ ଭୀଷ୍ମକଙ୍କ ପୁଅ ମୁଦ୍ଗଳ ନାମକ ଜଣେ ଥିଲେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଗତାସ୍ତସ୍ମାଦାଯାତାଃ ପୁନରେଵ ତେ 4.89.
ଏପରି କହିବା ପରେ ସେମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ପୁଣି ଫେରିଆସିଲେ ।
ଅସ୍ମାଭିସ୍ତତ୍ର କ୍ଷୀଣାଯୁର୍ନ ଦେହୀ ଲକ୍ଷିତୋ ଗତୈଃ
ଆମେ ଯେତେବେଳେ ସେଠାକୁ ଗଲୁ, ଯାହାର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେ ଦେହୀକୁ ଦେଖିପାରିଲୁନି ।
କୃତା ତ୍ରଯୋଦଶୀ ଯୈସ୍ତୁ ନରକାର୍ତିଵିନାଶିନୀ
ଯେଉଁମାନେ ନରକ ଦୁଃଖ ନଶ୍ୟ କରୁଥିବା ତ୍ରୟୋଦଶୀ କରିଛନ୍ତି,
ଉଜ୍ଜଯିନ୍ଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ଵା ଭୈରଵେ ଵାଥ ଯେ ମୃତାଃ
ଉଜ୍ଜୟିନୀ, ପ୍ରୟାଗ କିମ୍ବା ଭୈରବରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି,
କିଂ ତତ୍ର ଵଦ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପୁରୁଷୈସ୍ତଵ ତୁଷ୍ଟିଦମ୍
ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ମୋତେ କୁହ ।
ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ସୌମ୍ଯଦିନେ ସୂର୍ଯାଂଗାରକଵର୍ଜିତଃ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଶୁଭ ଦିନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଖିବାକୁ ଏଡ଼ି, କରିବା ଉଚିତ ।
ମମ ନାମ୍ନା ଦ୍ଵିଜାନଷ୍ଟୌ ପଂଚ ଚୈଵ ସମାହ୍ଵଯେତ୍
ମୋର ନାମରେ ଆଠିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଡାକିବା ଉଚିତ ।
ଅଂତର୍ଵାସୋଵୃତାନ୍ଭକ୍ତାନ୍ସୌପଦିଷ୍ଟଦିଗୁନ୍ମୁଖାନ୍
ଉପର ଜାମା ପିନ୍ଧିଥିବା ଭକ୍ତମାନେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଥିବା,
ସ୍ନାପଯେଦ୍ଗନ୍ଧକାଷାଯୈଃ ସୁଖୋଷ୍ଣାଂବୁଭିରେଵ ଚ
ସେମାନେକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଉକାଳା ଓ ସୁଖଦ ଉଷ୍ଣ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ ।
ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତଥାଚାଂତୋ ଵ୍ରତୀ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ 4.89.
ଶୁଚି, ଶାନ୍ତ, ବ୍ରତୀ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ ହୋଇ,
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖାନୁପଵିଷ୍ଟାଂଶ୍ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତେରଜଣକୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ସୁଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ସୁପକ୍ଵାନ୍ନଂ ଭୂଯୋଭୂଯୋ ନିଵେଦଯେତ୍
ସୁସ୍ୱାଦୁ ଓ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ପ୍ରସ୍ଥମାତ୍ରୈରଥୈକୈକଂ ତାମ୍ରପାତ୍ରସମନ୍ଵିତୈଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣରେ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ପରିବେଶନ କରିବା ଉଚିତ ।