ନାନାଭକ୍ଷ୍ଯସମୋପେତଂ ସହିରଣ୍ଯଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା ଦେଇ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯୋପରି ତଥା କାମଂ କଦଲୀଦଲ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ତାହାଉପରେ ଇଚ୍ଛାମତେ କଦଳୀପତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗଂଧଂ ପୁଷ୍ପଂ ତଥା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୀତଂ ଵାଦ୍ଯଂ ଚ କାରଯେତ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦେଇବା, ଏବଂ ଗୀତ-ବାଦ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
କାମଂ ନାମ୍ନା ହରେରର୍ଚାଂ ସ୍ନାପଯେଦ୍ଗଂଧଵାରିଣା
ଇଚ୍ଛାମତେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ କାମ ନାମକ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
କାମାଯ ପାଦୌ ସଂପୂଜ୍ଯ ଜଂଘେ ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯ ଚ
କାମ ପାଇଁ ଚରଣ, ଓ ସୌଭାଗ୍ୟଦାୟକ ପାଇଁ ଜଂଘା ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶାଂତୋଦରାଯେତ୍ଯୁଦରମନଂଗାଯେତ୍ଯୁରୋ ହରେଃ 4.86.
ହରିଙ୍କ ଉଦରକୁ ଶାନ୍ତୋଦର ଭାବେ, ଓ ଛାତିକୁ ଅନଙ୍ଗ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମଃ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ମୌଲିମର୍ଚଯେଦିତି କେଶଵମ୍
‘ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର’ ବୋଲି କହି, କେଶବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵଯଂ ଚ ଲଵଣାଦୃତେ
ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା, ଏବଂ ନିଜେ ଲୁଣ ବ୍ୟତୀତ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ଭଗଵାନ୍କାମରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
କାମରୂପୀ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଏଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ ମାସିମାସି ସମାଚରେତ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିମାସ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତ୍ରଯୋଦଶେ ମାସି ଘୃତଧେନୁସମନ୍ଵିତାମ୍
ତାପରେ ତେରୋଟିଏ ମାସରେ ଘିଅ ସହିତ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ।
କାଞ୍ଚନଂ କାମଦେଵଂ ଚ ଶୁକ୍ଲାଂ ଗାଂ ଚ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ସୁନା, କାମଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଧଳା ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୋମଃ ଶୁକ୍ଲତିଲୈଃ କାର୍ଯଃ କାମନାମାନି କୀର୍ତଯେତ୍
ଧଳା ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, କାମଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତ ଶାଠ୍ଯଂଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା, ଓ ଧନ ସମ୍ପର୍କରେ ଚତୁରତା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧିନାନେନ ମଦନଦ୍ଵାଦଶୀମିମାମ୍
ଏହି ବିଧିରେ ଯିଏ ମଦନଦ୍ୱାଦଶୀ କରେ,
ଇହ ଲୋକେ ଵରାନ୍ପୁତ୍ରାନ୍ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସୁଖମଶ୍ନୁତେ 4.86.
ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଉତ୍ତମ ପୁଅ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଚକାରାକର୍କଶାଂ ଭୂଯୋ ରୂପଲାଵଣ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ ପୁତ୍ରଂ ଶତ୍ରୁଵଧାର୍ଥାଯ ସମର୍ଥମମିତୌଜସମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁନି ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଦୃଢ଼ ହେଲେ ମଧୁର ରୂପ ଓ ଲାବଣ୍ୟରେ ଭରିଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ପୁଅ।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମି ମହାଭାଗ୍ଯଂ ସର୍ଵାମରନିଷୂଦନମ୍
ମୁଁ ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ନାଶକ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।
ସଂଵତ୍ସରଶତଂ ତ୍ଵେକଂ ଗର୍ଭୋ ଧାର୍ଯଃ ସୁଖେପ୍ସଯା
ସୁଖ ଆଶାରେ ଗର୍ଭକୁ ଏକଶଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ନ ଗଂତଵ୍ଯଂ ଵୃକ୍ଷମୂଲେଷୁ ସର୍ଵଦା
କେବେ ମଧ୍ୟ ବୃକ୍ଷର ମୂଳ ତଳେ ରହିବା କିମ୍ବା ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଜଲଂ ନ ଚାଵଗାହେତ ଶୂନ୍ଯାଗାରଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଜଳରେ ଡୁବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଓ ଖାଲି ଘରକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ମୁକ୍ତକେଶୀ ନ ତିଷ୍ଠେତ ନାଶୁଚିଃ ସ୍ଯାତ୍କଥଂଚନ
ଖୋଲା କେଶରେ ଦଢ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କେବେ ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଵସ୍ତୁହୀନା ନୋଦ୍ଵିଗ୍ନା ନାର୍ଦ୍ରପାଦା ନ ଭୂତଲେ
ସମ୍ପତ୍ତି ବିନା, ଚିନ୍ତିତ, ଭିଜା ପାଉଁ, କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ନିତ୍ଯଂ ମଂଗଲତତ୍ପରା
ସେ ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଓ ମଙ୍ଗଳ କାମନାରେ ଲାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
କୁସ୍ତ୍ରିଯୋ ନାଭିଭାଷେତ ଵସ୍ତ୍ରଵାତଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଦୁଷ୍ଟ ଜନନୀମାନେ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଓ ଜଣେ ଜଣେ ପୋଶାକକୁ ବାତାସରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ନ ଶୀଘ୍ରଂ ମାର୍ଗମାକ୍ରାମେଲ୍ଲଂଘଯେନ୍ନ ମହାନଦୀମ୍ 4.86.
ସେ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବଡ଼ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁ ଵାତୁଲମାହାରମଜୀର୍ଣଂ ନ ସମାଚରେତ୍
ଗୁରୁଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରି, ବାତ ଦେଇଥିବା, ଅପଚୟ ହେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗର୍ଭୋ ରକ୍ଷ୍ଯଃ ସଦୌଷଧ୍ଯା ହୃଦି ଧାର୍ଯୋ ନ ମତ୍ସରଃ
ଗର୍ଭକୁ ସଦା ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ସହିତ ନୁହେଁ।
ଅନ୍ଯଥା ଗର୍ଭପତନଂ ସ୍ତଂଭନଂ ଵା ପ୍ରଵର୍ତତେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଶୁଭଃ ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵାଵଯଵସୁଂଦରଃ
ଏହା ଅନୁସରଣ ନ କଲେ, ଗର୍ଭପାତ କିମ୍ବା ଅବରୋଧ ହେବ; ଅନ୍ୟଥା, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯସ୍ତୁ ତେ ଗମିଷ୍ଯାମି ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତଯା ଚ ସଃ
ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମୁଁ ଯାଉଛି। ସେ ଏଭଳି କହିଲେ, ସେଉଁଠି ତାହା କଲେ।