ଶୃଣୁ ସଂକ୍ଷେପତୋ ହ୍ଯେତତ୍କଥଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ
ଶୁଣ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମ ପାଖରେ ଏହା କହିଦେଉଛି।
ନିର୍ଧନୋପି ଧନାଢ୍ଯଃ ସ୍ଯାଦପୁତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଗରିବ ଲୋକ ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି।
ମୁଚ୍ଯତେ ବଂଧନାଦ୍ବଦ୍ଧୋ ନିର୍ଭଯଃ ସ୍ଯାଦ୍ଭଯାତୁରଃ
ଯିଏ ବାନ୍ଧି ରହିଛି ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଭୟଭୀତ ଲୋକ ନିର୍ଭୟ ହୁଏ।
ଇହ ଜନ୍ମନି ଭୋ ଵିପ୍ର ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିଧିନାର୍ଚଯେତ୍
ଏହି ଜନ୍ମରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭକ୍ତି ଓ ନିୟମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରାତଃସ୍ନାଯୀ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଦଂତଧାଵନପୂର୍ଵ କମ୍
ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପରେ,
ନାରାଯଣଂ ସାଂଦ୍ରଘନାଵଦାତଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ପୀତମହାର୍ହଵାସସମ୍
ଘନ ଧଳା ମେଘ ପରି ଦେହ, ଚାରିଟିଏ ହାତ, ହଳଦିଆ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରାୟଣଙ୍କୁ,
କରୋମି ତେ ଵ୍ରତଂ ଦେଵ ସାଯଂକାଲେ ତ୍ଵଦର୍ଚନମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମ ବ୍ରତ କରୁଛି ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ତୁମ ପୂଜା କରେ।
ଇତି ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମନସା ସାଯଂକାଲେ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଏଭଳି ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶାଲଗ୍ରାମଂ ସ୍ଵର୍ଣଯୁକ୍ତଂ ପୂଜଯେଦାତ୍ମସୂକ୍ତକୈଃ
ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ନିଜ ମନର ଶ୍ଲୋକରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଓଁନମୋ ଭଗଵତେ ନିତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଦେଵାଯ ଧୀମହି 3.2.24.
ଓଁ, ନମସ୍କାର ହେଉ, ଚିରନ୍ତନ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
ଜପ୍ତଵ୍ଯଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶକମ୍
ଏହାକୁ ଏକଶେ ଆଠ ଥର ପଢିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମ ଭାଗ ହୋମ କରିବାକୁ ହେବ।
ଷଡଧ୍ଯାଯୀଂ ସତ୍ଯମୁଖ୍ଯାଂ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ତତ୍ପ୍ରସାଦକମ୍
ପରେ, ସତ୍ୟକୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ଯେଉଁ ଛଅଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢିବା ଦ୍ୱାରା ତାହାର କୃପା ମିଳେ।
ଆଚାର୍ଯାଯାଦିଭାଗଂ ଚ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ସ୍ଵକୁଲାଯ ସଃ
ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଦିଆଯିବ।
ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଖାଇବା ଦରକାର।
କାରଯେଦ୍ଯଦି ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ସମନ୍ଵିତଃ
ଯଦି କେହି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହା କରେ,
ଇହ ଜନ୍ମକୃତଂ କର୍ମ ପରଜନ୍ମନି ପଦ୍ଯତେ
ଏହି ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପରଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସତ୍ଯନାରାଯଣ ଵ୍ରତମିହ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ଦଦାତି ହି
ଏଠାରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଂଵାଽତର୍ଦଧେ ଦେଵୋ ନାରଦଃ ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ଯଯୌ
ଏପରି କହି ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତିହାସମିମଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସଂଵାଦଂ ହରିଵିପ୍ରଯୋଃ
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଇତିହାସ, ହରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସଂବାଦ କହିବି।
କାଶୀପୁରୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ତତ୍ରାସୀଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵରଃ
କାଶୀପୁରୀ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହରରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଶତାନଂଦ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ସେ ଶତାନନ୍ଦ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଵିନୀତସ୍ଯାତିଶାଂତସ୍ଯ ସ ବଭୂଵାକ୍ଷିଗୋଚରଃ କ୍ଵ ଯାସୀତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵୃତ୍ତିଃ କାମେନ କଥ୍ଯତାମ୍
ସେ ବହୁତ ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଚକ୍ଷୁରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। 'ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଚାହିଲେ ତୁମର ଜୀବିକା କହ।'
ଯାଚିତୁଂ ଧନିନାଂ ଦ୍ଵାରି ଵ୍ରଜାମି ଧନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଧନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ମାଗିବାକୁ ଯାଉଛି।
ତଦ୍ଵାରକ ଉପାଯୋଯଂ ଵିଶେଷେଣ କଲୌ କିଲ
କଳିଯୁଗରେ ଏହା ଧନ ପାଇବାର ବିଶେଷ ଉପାୟ।
ମମୋପଦେଶତୋ ଵିପ୍ର ସତ୍ଯନାରାଯଣଂ ଭଜ ଚରଣଂ ଶରଣଂ ଯାହି ମୋକ୍ଷଦଂ ପଦ୍ମଲୋଚନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଉପଦେଶରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କର ପାଦକୁ ଶରଣ ନିଅ, ସେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂବୋଧିତୋ ଵିପ୍ରୋ ହରିଣା କରୁଣାତ୍ମନା
ଏପରି ଦୟାମୟ ହରିଙ୍କ କଥାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣିପାରିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଵିପ୍ରରୂପେଣ ତଵ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମାଗତଃ
ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛି।
ଦୁଃଖୋଦଧିନିମଗ୍ନାନାଂ ତରଣିଶ୍ଚରଣୌ ହରେଃ 3.2.25.
ଯେମାନେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ପାଦ ହେଉଛି ଉଦ୍ଧାରର ଉପାୟ।
ଆହୃତ୍ଯ ପୂଜାସଂଭାରାନ୍ହିତାଯ ଜଗତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ଏହା କରାଯାଉଛି।
ଇତି ବ୍ରୁଵଂତଂ ଵିପ୍ରୋସୌ ଦଦର୍ଶ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।