ତପସା ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟେନ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରେଣ ଭାରତ ।।4.85.
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ, ଚାରିମୁହା ବ୍ରହ୍ମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଭାରତବଂଶୀ।
ସମସ୍ତଭୃତ୍ଯସହିତଃ ସାଂତଃପୁରପରିସ୍ଥିତଃ
ସମସ୍ତ ଭୃତ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
କଲ୍ପାଦୌ ସପ୍ତମେ ଦ୍ଵୀପେ ତେନ ପୁଷ୍କରଵାସିନଃ
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ସପ୍ତମ ଦ୍ୱୀପରେ, ପୁଷ୍କରରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ।
ତଦୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦତ୍ତଂ ଯାନମସ୍ଯ ଯତୋ ନୃପ
ସେ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଏକ ଯାନ ଦେଲେ, ରାଜା।
ନାଗସ୍ଯ ତସ୍ଯାସ୍ଯ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେପି ବ୍ରହ୍ମାଂବୁଜସ୍ଥସ୍ଯ ତପୋଽନୁଭାଵାତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ସେ ନାଗର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ, ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ପ୍ରବଳ ହେଲା।
ନାମ୍ନା ଚ ଲାଵଣ୍ଯଵତୀ ବଭୂଵ ଯା ପାର୍ଵତୀଵେଷ୍ଟତମା ଭଵସ୍ଯ
ସେ ଲୋକମାନେ ଲାବଣ୍ୟବତୀ ବୋଲି ଜଣାଗଲେ, ଯିଏ ଭବଙ୍କ ପାଇଁ ପାର୍ବତୀ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ତଦାତ୍ମନଃ ସର୍ଵମଵେକ୍ଷ୍ଯ ରାଜା ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଵିସ୍ମଯମାସସାଦ
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି, ରାଜା ପୁନିପୁନି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
କସ୍ମାଦ୍ଵିଭୂତିରମଲା ମମ ମର୍ତ୍ଯପୂଜ୍ଯା ଜାଯା ଚ ସର୍ଵଵିଜିତାମରସୁନ୍ଦରୀ ଯା
ମୋତେ ଏପରି ନିର୍ମଳ ଯଶ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା କିପରି ମିଳିଲା?
ଯସ୍ମିନ୍ପ୍ରଵିଷ୍ଟମପି କୋଟିଶତଂ ନୃପାଣାଂ ସାମାତ୍ଯକୁଜରନରାଶ୍ଵଘନାଵୃତାନାମ୍
ଯଦି କୋଟି କୋଟି ରାଜା, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ, ହାତୀ, ଲୋକ ଏବଂ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ—
ତସ୍ମାତ୍କିମନ୍ଯଜନନୀଜଠରୋଦ୍ଭଵେନ ଧର୍ମାଦିକଂ କୃତମଶେଷଜନାତିଗଂ ସ୍ଯାତ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନ୍ମରେ, ଜଣେ ମାଆର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, କେଉଁଠି ଏହିପରି ଧର୍ମ ଓ ଗୁଣ ଲାଭ କରିପାରିବ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅତିକ୍ରମ କରେ?
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧ୍ଯାନେନା ଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚାଖିଲମ୍ 4.85.
ସେ ଲୋକର କଥା ଶୁଣି, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କଥା ଅନୁଭବ କଲେ।
ଲୁବ୍ଧକସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରା ରାଜନ୍ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵଭଯଂକରଃ
ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଜଣେ ଶିକାରୀ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମକୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ।
ଯତମଧ୍ଯୋ ହ୍ରସ୍ଵକେଶଃ କୃଷ୍ଣାଂଗୋ ରକ୍ତଲୋଚନଃ
ତୁମର ଦେହ ଛୋଟ, କେଶ ଛୋଟ, ଗାଁ ଖରାପ, ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ୍ ଥିଲା।
ଅଭୂଦନାଵୃଷ୍ଟିରତୀଵ ରୌଦ୍ରା କଦାଚି ଦାହାରନିମିତ୍ତରୋଷଃ
ସେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ଅବୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବରେ ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ଓ ଭୟଙ୍କର ହେଉଥିଲେ।
ଉନ୍ମୂଲ୍ଯ ଲୋଭାଚ୍ଚ ପୁରଂ ସମସ୍ତଂ ଭ୍ରାଂତଂ ତ୍ଵଯାଶେଷମହତ୍ତଦା ସୀତ୍
ଲୋଭରେ ପଡ଼ି, ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଲୁଟିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରେ ଘୁଞ୍ଚି, ବଡ଼ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଉପଵିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମେକସ୍ମିନ୍ସଭାର୍ଯୋ ଭଵନାଂଗଣେ
ତୁମେ ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଘରର ଅଙ୍ଗଣାରେ ଏକାକି ବସିଥିଲେ।
ସମାପ୍ଯ ମାଘମାସସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଲଵଣାଚଲମ୍
ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ତୁମେ ଲବଣାଚଳ ପର୍ବତକୁ ଯାତ୍ରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
ଅଲଂକୃତ୍ଯ ହୃଷୀକେଶଂ ସୀଵର୍ଣଂ ପରମଂ ପଦମ୍
ତୁମେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଶୁଣାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
କିମେଭିଃ କମଲୈଃ କାର୍ଯଂ ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁରଲଂକୃତଃ
ଏହି କମଳଗୁଡ଼ିକର କଣ କାମ? ଭଲ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରାଯାଉ।
ତତ୍ପ୍ରସଂଗାତ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କେଶଵଂ ଲଵଣାଚଲମ୍
ସେ ସମୟରେ, ତୁମେ ଲବଣାଚଳରେ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ—
ଅଥାନଂଗଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ତଯୋର୍ହୋନଶତତ୍ରଯମ୍ 4.85.
ତାପରେ ଅନଙ୍ଗବତୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଶହ ହୋମ କଲେ।
ଅନଂଗଵତୀ ଚ ପୁନସ୍ତଯୋରନ୍ନଂ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍
ଅନଙ୍ଗବତୀ ପୁଣିଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚାରି ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ତୁ ତଦପି ତ୍ଯକ୍ତଂ ଭୋଜ୍ଯାଵଃ ଶ୍ଵୋ ଵରାନନେ
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ସେଠାରେ ଆସନ୍ତାକାଲି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଯାହା ଥିଲା, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ପାପିଷ୍ଠାଵାଵାଂ ଦେଵି ଦୃଢଵ୍ରତେ
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଜନ୍ମରୁ ଅପରାଧୀ ହେବା ସହ ବଡ଼ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଛୁ।
ଇତି ଜାଗରଣଂ ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରସଂଗାତ୍ତଦନୁଷ୍ଠିତମ୍
ଏଭଳି, ସେମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗରେ ଏହି ଜାଗରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିଲା।
ଗ୍ରାମଶ୍ଚ ଗୁରଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ହି
ଗ୍ରାମଟିକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ବାରଟି ଗ୍ରାମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଭୋଜନଂ ଚ ସୁହୃନ୍ମିତ୍ରଦୀନାଂଧକୃପଣୈଃ ସମମ୍
ମିତ୍ର, ସହଚର, ଦୁଃଖୀ, ଅନ୍ଧ, ଓ ଦରିଦ୍ରମାନେ ସହିତ ସମଭାଗରେ ଖାଦ୍ୟ ବଣ୍ଟନ କରାଯାଇଥିଲା।
ଭଵାଁସ୍ତୁ ଲୁବ୍ଧକୋ ଜାତଃ ସପତ୍ନୀକୋ ନରେଶ୍ଵରଃ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ତୁମ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଏବେ ଶିକାରୀ ହେଉ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଵୀର ତ୍ଵଯା ପୁଷ୍କରମନ୍ଦିରମ୍
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ପୁଷ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ।
ଯଥା କାମଗତଂ ଦକ୍ଷଂ ପଦ୍ମଯୋନିଂ ଵିରିଂଚିନା
ଯେପରି ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ବିରିଞ୍ଚି ଲୋଟସରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ, ସେପରି।