ଜଲଧେନୁଃ ପଂଚମୀ ତୁ ଷଷ୍ଠୀ ତୁ କ୍ଷୀରସଂଭଵା ରସଧେନୁଶ୍ଚ ନଵମୀ ଦଶମୀ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଵରୂପତଃ
ପଞ୍ଚମ ଗାଁ ଜଳ ଦେଉଥିବା, ଷଷ୍ଠ ଗାଁ ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ନବମ ଗାଁ ରସ ଦେଉଥିବା, ଦଶମ ଗାଁ ନିଜ ରୂପରେ ଅଛି।
କୁଂଭା ସ୍ଯୁର୍ଦଶଧେନୂନାମିତରାସାଂ ତୁ ରାଶଯଃ
ଏହି ଦଶଟି ଗାଁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି କୁଂଭ ଅଛି; ଅନ୍ୟଗୁଡିକ ଏକ ଏକ ଗାଁର ଢେର।
ମଂତ୍ରାଵାହନସଂଯୁକ୍ତାଂ ସଦା ପର୍ଵଣିପର୍ଵଣି
ସବୁ ପର୍ବ ଓ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଏହାକୁ ସଦା କରାଯାଏ।
ଗୁଡଧେନୁପ୍ରସଂଗେନ ସର୍ଵାସ୍ତଵ ମଯୋଦିତାଃ
ଗୁଡ଼ ଦେଉଥିବା ଗାଁ ସଂପର୍କରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗାଁ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଯତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍ 4.84.
ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉଛି ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ପୁଣ୍ଯେ ଵ୍ଯତୀପାତେଽଥ ଵା ପୁନଃ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ବିଷୁବ, କିମ୍ବା ବ୍ୟତୀପାତ ସମୟରେ,
ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀ ଚୈଷା ସର୍ଵପାପହରା ଶୁଭା
ଏହି ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଇହ ଲୋକେ ତୁ ସୌଭାଗ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ
ଏହି ଲୋକରେ, ଏହା ଭାଗ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଭଵାର୍ବୁଦସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଚାଷ୍ଟୌ ଚ ଧର୍ମଵିତ୍
ଧର୍ମ ଜ୍ଞ, ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ଦଶ ହଜାର ଓ ଆଠ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପାଇଯାଏ।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଯା ତୁ ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀମି ମାମ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମୋ ପାଇଁ ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ କରେ,
ଇତି ପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ଯଃ ଶୃଣୋତୀହ ସମ୍ଯଙ୍ ମଧୁପୁରନରକାରେରର୍ଚନଂ ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଯେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପଢ଼ନ୍ତି, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଧୁପୁର ଓ ନରକ ଉପାସନା ଦେଖନ୍ତି,
ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀଂ ନାମ ସର୍ଵାମରନମସ୍କୃତମ୍
ବିଭୂତି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ନାମରେ ଯେଉଁ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ,
କାର୍ତ୍ତିକେ ଵାଥ ଵୈଶାଖେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ
କାର୍ତ୍ତିକ, ବୈଶାଖ, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କିମ୍ବା ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ,
କୃତ୍ଵା ସାଯଂତନୀଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନିଯମଂ ବୁଧଃ
ସାନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ କ୍ରିୟା କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜସଂଯୁକ୍ତଃ କରିଷ୍ଯେ ଭୋଜନଂ ଵିଭୋ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବି, ମହାପ୍ରଭୁ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତ ଉତ୍ଥାଯ କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଶୁଚି ହେବା ଉଚିତ।
ଭୂତିଦାଯ ନମଃ ପାଦୌ ଵିଶୋକାଯ ଚ ଜାନୁନୀ
ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ପାଦକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
କଂଦର୍ପାଯ ନମୋ ମେଢ୍ରମାଦିତ୍ଯାଯ ନମଃ କରୌ
କାମଦେବଙ୍କୁ ମେଢ଼ରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ହାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
ମାଧଵାଯେତି ହୃଦଯଂ କଂଠଂ ଵୈକୁଂଠିନେ ନମଃ
ମାଧବଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି, ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ କଣ୍ଠରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
ପୃଷ୍ଠଂ ଶାର୍ଙ୍ଗଧରାଯେତି ଶ୍ରଵଣୌ ଵରଦାଯ ଵୈ
ଶାର୍ଂଗଧରଙ୍କୁ ପିଠରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି, ବରଦଙ୍କୁ କାନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
ସର୍ଵାତ୍ମନେ ଶିରୋ ରାଜନ୍ନମ ଇତ୍ଯଭିପୂଜଯେତ୍ 4.85.
ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ, ରାଜା।
ଦତ୍ତାତ୍ରେଯଂ ଯଥା ଵ୍ଯାସମୁତ୍ପଲେନ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଏବଂ ବ୍ୟାସ, ଉତ୍ପଳା ସହିତ।
ସମାପ୍ଯୈଵଂ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ଦ୍ଵାଦଶୀର୍ନରଃ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରଵେ ରସସଂଯୁତାମ୍
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶୀ ପର୍ବ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଯଥାଶକ୍ତି ସମାପ୍ତ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ରସ ଭରିଥିବା ଶୟ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରାମଂ ଚ ଶକ୍ତିମାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵା ଭଵନାନ୍ଵିତମ୍
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଘର ସହିତ କ୍ଷେତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯାନପି ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଶକ୍ତି ଭୋଜନ କରାଇବା ପରେ।
ଅଲ୍ପଵିତ୍ତୋ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୋକଂସ୍ତୋକଂ ସମାଚରେତ୍ ପୁପ୍ପାର୍ଚନଵିଧାନେନ ସ କୁର୍ଯାଦ୍ଵତ୍ସରତ୍ରଯମ୍
ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ, ଯଥାଶକ୍ତି ଥୋଡ଼ା ଥୋଡ଼ା କରି, ଫୁଲ ଦେଇ ଉପଚାର କରି, ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯେ କେହି ବିଭୂତି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ,
ଜନ୍ମନାଂ ଶତସାହସ୍ରଂ ନ ଶୋକଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ସେ ଶତ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖର ଫଳ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।
ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଵାଥ ଶୈଵୋ ଵା ଭଵେଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଵସେଦ୍ରାଜନ୍ଭୂପତିଶ୍ଚ ପୁନର୍ଭଵେତ୍
ବୈଷ୍ଣବ କିମ୍ବା ଶୈବ ଯେହେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହେଉ, ରାଜା, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରିବେ ଓ ପୁନି ରାଜା ହେବେ।
ପୁରା ରଥଂତରେ କଲ୍ପେ ରାଜାସୀତ୍ପୁଷ୍ପଵାହନଃ
ପୁରୁଣା କାଳରେ ରଥଂତର କଳ୍ପରେ, ପୁଷ୍ପବାହନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।