ଯଥା ନ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦେଵେଶ ତ୍ଵାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଗଚ୍ଛତି
ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ କେବେ ବି ଛାଡି ଯାଉନାହିଁ,
ଯଥା ଦେଵେନ ରହିତା ନ ଲକ୍ଷ୍ଯୀର୍ଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେପରି ଦେବତାଠାରୁ ଅଲଗା ହେଲେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ କେଉଁଠି ବି ଦେଖାଯାଉନାହିଁ,
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତୁ ଗୁଡଧେନୁସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଗୁଡ଼ ଦେହୁନୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରି,
ଉତ୍ପାତଂ କରଵୀରଂ ଚ ବାଣମମ୍ଲାନ କୁଂଡଲମ୍ କାଦଂବୈଃ କୁଂକୁମୈର୍ଜାତ୍ଯା ତଥାନ୍ଯୈରପି ପୂଜଯେତ୍
କରବୀର ଫୁଲ, ତାଜା ବାଣ, ଅମ୍ଲାନ କୁଣ୍ଡଳ, କଦମ୍ବ ଫୁଲ, କୁଙ୍କୁମ, ଜାତି ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କିଂରୂପା କେନ ମଂତ୍ରେଣ ଦାତଵ୍ଯା ତଦିହୋଚ୍ଯତାମ୍
କେଉଁ ରୂପରେ, କେଉଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ? ଏଠାରେ ଏହା କହିଯାଉ।
ତଦିଦାନୀଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ବିଧି କହିବି।
କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ଚତୁର୍ହସ୍ତଂ ପ୍ରାଗେଵଂ ଵିନ୍ଯସେଦ୍ଭୁଵି ।। 4.84.
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା କୃଷ୍ଣାଜିନ ପ୍ରଥମେ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଲବ୍ଧେନ କାଂଚନଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଵତ୍ସଂ ଚ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ମିଳିଥାଏ, ସେହିପରି ସୁନା ଓ ଏକ ଛେନା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତମା ଗୁଡଧେନୁଃ ସ୍ଯାତ୍ସଦା ଭାର ଚତୁଷ୍ଟଯା ୩୨. ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଵତ୍ସଃ ସ୍ଯାଦ୍ଗୃହଵିତ୍ତା ନୁସାରତଃ
ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁଡ଼ ଦେହୁନୀ ସଦା ଚାରି ଗୁଣ ଭାର ହେବା ଉଚିତ; ଛେନା ତାହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାର ହେବା ଉଚିତ, ଘରର ଧନ ଅନୁଯାୟୀ।
ଧେନୁଵତ୍ସୌ କୃତାଵେତୌ ସିତସୂକ୍ଷ୍ମାଂବରାଵୃତୌ
ଦେହୁନୀ ଓ ଛେନା, ଏହି ଦୁଇଟି, ସୁତା ଶୁଭ୍ର ଅମ୍ବର ପିନ୍ଧାଇ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ସିତସୂତ୍ରଶିରାଲୌ ତୁ ସିତକଂବଲ କଂବଲୌ
ଶୁଭ୍ର ସୂତରେ ମୁଣ୍ଡ ଗଠି, ଶୁଭ୍ର କମ୍ବଳ ଦେଇ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଵିଦ୍ରୁମଭ୍ରୂଯୁଗାଵେତୌ ନଵନୀତସ୍ତନାନ୍ଵିତୌ
ପ୍ରବାଳ ଭୂରୁ ଦେଇ, ନବନୀତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ଥନି ଥିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗାଭରଣୌ ରାଜତଖୁରସଂଯୁତୌ ଇତ୍ଯେଵଂ ରଚଯିତ୍ଵା ତୁ ଧୂପଦୀପୈରଥାର୍ଚଯେତ୍
ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଭୂଷଣ ଓ ଚାନ୍ଦି ଖୁର ଦେଇ; ଏପରି ତିଆରି କରି, ଧୂପ ଓ ଦୀପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଯା ଚ ଦେଵେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ,
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵକ୍ଷସି ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵାହାଯାଂ ଚ ଵିଭାଵସୌ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଛାତିରେ ବସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ସ୍ୱାହାରେ ବସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ,
ଚତୁର୍ମୁଖସ୍ଯ ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଧନଦସ୍ଯ ଚ ।। 4.84.
ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଧନଦେବତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ମୀ,
ସ୍ଵଧା ତ୍ଵଂ ପିତୃମୁଖ୍ଯାନାଂ ସ୍ଵାହା ଯଜ୍ଞଭୁଜାଂ ପୁନଃ
ତୁମେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱଧା ଓ ଯଜ୍ଞ ଭୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
ଏଵମାମଂତ୍ର୍ଯ ତାଂ ଧେନୁଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେ ଦଯେତ୍
ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେହୁନୀକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯାସ୍ତୁ ପାପଵିନାଶିନ୍ଯଃ ଶ୍ରୂଯତେ ଦଶ ଧେନଵଃ
ଯେଉଁ ଦଶଟି ଗାଁ ଅପରାଧ ନଶାଇ ଦେଇଥାଏ, ସେଗୁଡିକର ବିବରଣ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ।
ପ୍ରଥମା ଗୁଡଧେନୁଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଘୃତଧେନୁରଥାପରା
ପ୍ରଥମ ଗାଁ ଗୁଡ଼ ଦେଉଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗାଁ ଘିଅ ଦେଉଥିବା।
ଜଲଧେନୁଃ ପଂଚମୀ ତୁ ଷଷ୍ଠୀ ତୁ କ୍ଷୀରସଂଭଵା ରସଧେନୁଶ୍ଚ ନଵମୀ ଦଶମୀ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଵରୂପତଃ
ପଞ୍ଚମ ଗାଁ ଜଳ ଦେଉଥିବା, ଷଷ୍ଠ ଗାଁ ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ନବମ ଗାଁ ରସ ଦେଉଥିବା, ଦଶମ ଗାଁ ନିଜ ରୂପରେ ଅଛି।
କୁଂଭା ସ୍ଯୁର୍ଦଶଧେନୂନାମିତରାସାଂ ତୁ ରାଶଯଃ
ଏହି ଦଶଟି ଗାଁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି କୁଂଭ ଅଛି; ଅନ୍ୟଗୁଡିକ ଏକ ଏକ ଗାଁର ଢେର।
ମଂତ୍ରାଵାହନସଂଯୁକ୍ତାଂ ସଦା ପର୍ଵଣିପର୍ଵଣି
ସବୁ ପର୍ବ ଓ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଏହାକୁ ସଦା କରାଯାଏ।
ଗୁଡଧେନୁପ୍ରସଂଗେନ ସର୍ଵାସ୍ତଵ ମଯୋଦିତାଃ
ଗୁଡ଼ ଦେଉଥିବା ଗାଁ ସଂପର୍କରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗାଁ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଯତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍ 4.84.
ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉଛି ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ପୁଣ୍ଯେ ଵ୍ଯତୀପାତେଽଥ ଵା ପୁନଃ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ବିଷୁବ, କିମ୍ବା ବ୍ୟତୀପାତ ସମୟରେ,
ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀ ଚୈଷା ସର୍ଵପାପହରା ଶୁଭା
ଏହି ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଇହ ଲୋକେ ତୁ ସୌଭାଗ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ
ଏହି ଲୋକରେ, ଏହା ଭାଗ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଭଵାର୍ବୁଦସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଚାଷ୍ଟୌ ଚ ଧର୍ମଵିତ୍
ଧର୍ମ ଜ୍ଞ, ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ଦଶ ହଜାର ଓ ଆଠ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପାଇଯାଏ।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଯା ତୁ ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀମି ମାମ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମୋ ପାଇଁ ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ କରେ,