ନରସିଂହାଯ ପାଦୌ ତୁ ଗୋଵିଂଦାଯୋଦରଂ ତଥା
ନରସିଂହଙ୍କୁ ପାଦ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଉଦର ଦେବା ଉଚିତ।
କଂଠଂ ତୁ ଶିତିକଂଠାଯ ଵୈନତେଯାଯ ଵୈ ଶିରଃ . 4.83.
ଶିତିକଣ୍ଠଙ୍କୁ କଣ୍ଠ, ବୈନତେୟଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶଂଖମିତ୍ଯେଵ ସଂପୂଜ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈସ୍ତଥା
ଏଭଳି ଶଂଖକୁ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯୋପରି ନୃସିଂହଂ ତୁ ସୌଵର୍ଣଂ ତାମ୍ରଭାଜନେ
ତାହାଉପରେ ତାମ୍ର ପାତ୍ରରେ ସୁନାର ନରସିଂହଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ରତ୍ନଗର୍ଭମଯେ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ମାନଵଃ
ମଣିମାଳା ଥିବା ପାତ୍ରରେ ସେଠିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷା ଵଂଦ୍ଯା ପାପହରା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଭଵତେ ମଯା
ମୋର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶୀ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଏଵମେନାଂ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଚୈତ୍ରେ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍
ଏହିପରି ଚୈତ୍ର ମାସରେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଣ୍ଡିକାଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ଛତ୍ରିକାଂ ପାଦୁକେ ତଥା
ପାଖରେ ଜଳ କୁଣ୍ଡି, ଛତା ଓ ପାଦୁକା ରଖିବା ଉଚିତ।
ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ପ୍ରଭାତେ ସଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ସକାଳେ ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ମାସନାମ୍ନାତ୍ର ସଂଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵଂ ଵିଧାନତଃ
ବିଧିମତେ ମାସର ନାମ ସହିତ ଅବତାରକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଧନୋ ଧନମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁଠି ପୁଅ ନଥିବା ଲୋକ ପୁଅ ପାଉଛନ୍ତି, ଗରିବ ଲୋକ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି।
କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ସୁଚିରଂ କାଲମିହ ମର୍ତ୍ଯମୁପାଗତଃ 4.83.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖେଳି ହେବା ପରେ, ସେ ଏଠି ମର୍ତ୍ୟ ଲୋକକୁ ଆସିଛି।
ଵୈଶାଖେଽପ୍ଯେଵମେଵଂ ତୁ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ
ବୈଶାଖ ମାସରେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଭାବରେ, ଏକ ପୁରୁଷ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରାରାଧ୍ଯ ହରିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଏଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ସେଠାରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ମଧୁସୂଦନାଯେତି କଟିମୁରଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ
‘ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ, ଯିଏ କଟି ଓ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,
ପୂଜଯେନ୍ନିଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ସୁରୂପାଯେତି ଵୈ ମୁଖମ୍
ନିୟମିତ ହୋଇ, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁହଁଠାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମେଧାଵୀ ପ୍ରାଗ୍ଵଂଶସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଘଟମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ବ ଦିଗର ରେଖା ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଘଟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଣଵେଽଭିନଵେ ପାତ୍ରେ ସ୍ଥାପଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍
ବାଁଶର ନୂତନ ପାତ୍ରରେ, ସେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣେ ପରଶୁଂ ହସ୍ତେ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ କାରଯେତ୍
ସେଇ ଦେବତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ଏକ କୁଳାଡ଼ି ରଖିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତସ୍ଯାଗ୍ରତଃ କୁର୍ଯାଜ୍ଜାଗରଂ ଭକ୍ତିମାନ୍ନରଃ
ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନିଯମଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲଂ ତନ୍ନିବୋଧ ମେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଭୌତେ ଚ ସୃଷ୍ଟୌ ଚ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ; ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଭୌତିକ ଜଗତରେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସେଽପ୍ଯେଵମେଵ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ 4.83.
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଭାବରେ, ଏକ ପୁରୁଷ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଉଚିତ।
ନମୋ ଦାମୋଦରାଯେତି ପାଦୌ ପୂର୍ଵଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
‘ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରଥମେ ପାଦ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉରଃ ସଂଵର୍ତକାଯେତି କଣ୍ଠଂ ସଂଵତ୍ସରାଯ ଚ
‘ସଂବର୍ତ୍ତ ଛାତିଥିବା’ ଓ ‘ବର୍ଷର ନାଥ’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, କଣ୍ଠ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରଶିରସେଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଶିରସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସହସ୍ରମୁଣ୍ଡି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଗ୍ଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ସୌଵର୍ଣୌ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣୌ ଦାତଵ୍ଯୌ ମନସା କାମମୀହତା ପୁରୁଷେଣ ତୁ
ପୂର୍ବବତ୍, ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର ସୁନା ମୂର୍ତ୍ତି ମନରେ ଆଶା ରଖିଥିବା ପୁରୁଷ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୁତ୍ରେଣ ପୁରା ପୃଷ୍ଟୋ ରାଜ୍ଞା ଦଶରଥେନ ତୁ
ପୂର୍ବରୁ, ପୁଅ ନଥିବା ଦଶରଥ ରାଜା ପଚାରିଥିଲେ,
ଇଦମେଵ ଵିଧାନଂ ତୁ କଥଯାମାସ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏହି ନିୟମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଭଳି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ ରାମୋ ନାମ ମହାବଲଃ ଏତଦେଵଂ ମଯାଖ୍ଯାତଂ ପରଲୋକେ ସୁଖପ୍ର ଦମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରାମ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହିପରି ଘଟଣାକୁ ମୁଁ ବৰ্ণନା କରିଛି, ଯାହା ପରଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଚଯେତ୍ପରମଂ ଦେଵଂ ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଃ ସମାହିତଃ
ଏହିପରି ଉଚ୍ଚତମ ଦେବତାଙ୍କୁ ମନୋଯୋଗ ସହିତ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।