ଉପଵାସଵ୍ରତୈର୍ଦେଵୀ ନିଯମୈଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ ଉଜ୍ଜହାର ସ୍ଥିତୌ ଚେମାଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାଚ୍ଯୁତଃ
ଉପବାସ, ବ୍ରତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ମାର୍ଗଶିରେ ମାସେ ଦଶମ୍ଯାଂ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ 4.83.
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସ ଆସିଲେ, ଦଶମୀ ତିଥିରେ, ନିୟମିତ ମନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଚିଵାସାଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ହ୍ଯତ୍ଯଲ୍ପାନ୍ନ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ପରିଷ୍କାର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶାନ୍ତ ମନେ, ଅତି କମ ଓ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵାଷ୍ଟାଂଗୁଲମାତ୍ରଂ ତୁ କ୍ଷୀରଵୃକ୍ଷସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଏକ ଅଷ୍ଟ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ବସ୍ତୁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗଛରୁ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ୍ଯସ୍ଯାନ୍ଯକର୍ମାଣି ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍
ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ଛୁଇଁ, ଅନ୍ୟ କାମକୁ ଛାଡି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ଵାଚଂ ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ମହାଦ୍ଯୁତେ ସଂଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଶରଣଂ ମେ ଭଵାଚ୍ଯୁତ
ସେ ସମୟରେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ଏହି ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ: 'ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ମୁଁ ଏହା ଭୋଜନ କରିବି; ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।'
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସନ୍ନିଧୌ
ଏଭଳି କହି, ପରେ ଦେବଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ନଦୀଂ ଗତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରଗାମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତେ ପରିଷ୍କାର ହୋଇ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଆନୀଯ ମୃତ୍ତିକାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ମାନଵଃ ତେନ ସତ୍ତ୍ଵେନ ମାଂ ପାହି ପାପାନ୍ମୋଚଯ ସୁଵ୍ରତେ
ଶୁଦ୍ଧ ମାଟି ଆଣି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଏହି ସତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସୁବ୍ରତେ, ମୋତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।'
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୋଦରତୀର୍ଥାନି କରୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟାନି ତେ ରଵେଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭିତର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ତୁମର ହାତ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁଯାଇଛି, ହେ ତେଜସ୍ବୀ।
ଇତ୍ଯଦିତ୍ଯାଦର୍ଶନମନ୍ତ୍ରଃ ତ୍ରିଃକୃତ୍ଵାଶେଷମୃଦଯା କୁଣ୍ଡମାଲିଖ୍ଯ ଵୈ ଜଲେ
ଏହା ହେଉଛି ଆଦିତି ଦର୍ଶନର ମନ୍ତ୍ର; ଏହା ତିନିଥର କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ଜଳରେ ଏକ ଗୋଲା ଆକିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଃ ସମ୍ଯକ୍ଚକ୍ରଵର୍ତ୍ଯୁପଚାରକଃ 4.83.
ତାପରେ, ଭଲଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ସମ୍ରାଟଙ୍କର ସେବକ ଭାବେ ରହିବା ଉଚିତ।
ତମାରାଧ୍ଯ ମହାଯୋଗଂ ଦେଵଂ ନାରାଯଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ମହାଯୋଗୀ, ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଊରୁଯୁଗ୍ମଂ ନୃସିଂହାଯ ଉରଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ
ଉରୁଯୁଗଳ ନୃସିଂହଙ୍କୁ, ଛାତି ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀଙ୍କୁ ଉପହାର କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯାଯେତି ବାହୁ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ଶିରଃ
ତିନି ଲୋକ ଜିତିବା ପାଇଁ, ବାହୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ, ମୁଣ୍ଡ ଉପହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଗମ୍ଭୀରାଯେତି ଚ ଗଦାମଭଯଂ ଶାଂତମୂର୍ତଯେ
ଗଭୀର ଦେବତାଙ୍କୁ ଗଦା, ଭୟହୀନତା ପାଇଁ, ଶାନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଉପହାର କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନସ୍ତସ୍ଯାଗ୍ରତଃ କୁମ୍ଭାଂଶ୍ଚତୁରଃ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ବୁଧଃ
ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ଚାରିଟି କୁମ୍ଭ ରଖିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଭିସ୍ତିଲପାତ୍ରୈଶ୍ଚ ସ୍ଥଗିତାନ୍ରତ୍ନସଂଯୁତାନ୍
ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର, ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଭାବରେ, ସେଠାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ତୁ ସଂପୀଠଂ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵସ୍ତ୍ରସଂଵୃତମ୍ ପାତ୍ରଂ ତୋଯଭୃତଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏହି ସବୁର ମଧ୍ୟରେ, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକା ଏକ ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ। ତାହାର ମଧ୍ୟରେ, ପାଣି ଭରା ଏକ ପାତ୍ର ରଖିବା ଦରକାର।
ସୌଵର୍ଣଂ ମାତ୍ସ୍ଯରୂପେଣ କୃତ୍ଵା ଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସୁନାରେ ମାଛ ଆକୃତିରେ ଜନାର୍ଦନ ଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ବହୁଵିଧୈ ରାଜନ୍ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତମ୍
ହେ ରାଜା, ଏହାକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ କରିବା ଦରକାର।
ରସାତଲଗତା ଵେଦା ଯଥା ଦେଵ ତ୍ଵଯାହୃତାଃ 4.83.
ଯେପରି ହେ ଦେବ, ଆପଣ ରସାତଳକୁ ଗଲା ବେଦକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ଜାଗରଂ ତତ୍ର କାରଯେତ୍ ଚତୁର୍ଣାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ଚତୁରୋ ଦାପଯେଦ୍ଧଟାନ୍
ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେଠାରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଚାରିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚାରିଟି ଘଟ ଦାନ କରିବା ଦରକାର।
ପୂର୍ଵଂ ତୁ ବହ୍ଵୃଚେ ଦଯାଚ୍ଛଂଦୋଗେ ଦକ୍ଷିଣଂ ତଥା
ପୂର୍ବ ଦିଗର ଘଟ ବହ୍ୱୃଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଘଟ ଛନ୍ଦୋଗ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତରଂ କାମତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦେଶ ଏଵ ଵିଧିକ୍ରମାତ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗର ଘଟ ଚାହିଁଲେ ଦେଇପାରିବେ, ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମରେ।
ଯଜୁଷଃ ପଶ୍ଚିମୋ ନାମ୍ନା ଆଥର୍ଵାଯୋତ୍ତରଂ ତଥା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ଘଟ ଯଜୁର୍ବେଦ ପାଇଁ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଘଟ ଆଥର୍ବବେଦ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ତତସ୍ତଂ ଜଲପାତ୍ରସ୍ଥଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ କୁଟୁଂବିନେ
ତାପରେ, ପାଣି ଭରା ପାତ୍ରଟି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପାଯସାନ୍ନେନ ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଗୃହୀ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାୟସ ଭାତ ଖାଇବେ, ଏବଂ ପରେ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବେ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ କ୍ଷପଯେନ୍ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ପ୍ରକାରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରେ,
ଯଦି ଵକ୍ତ୍ରସହସ୍ରାଣି ଭଵଂତି ହି ଯୁଗେଯୁଗେ ତଦସ୍ଯ ଫଲସଂଖ୍ଯାନଂ କର୍ତୁଂ ଶକ୍ଯଂ ନ ଧାରଯେତ୍
ଯଦି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ହଜାର ହଜାର ମୁଁହ ଥାଏ, ତଥାପି ଏହାର ଫଳକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କିମ୍ବା ବୁଝିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।