ଯଥୈକ ଏଵ ଧର୍ମାତ୍ମା ଵାସୁଦେଵୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ 4.82.
ଯେପରି ଏକମାତ୍ର ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବାସୁଦେବ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି,
ପ୍ରଯାତୁ ସୁକୃତସ୍ଯାସ୍ତୁ ମମାନୁଦିଵସଞ୍ଜଯଃ
ମୋର ସୁକୃତିର ଫଳ ପ୍ରତିଦିନ ମୋତେ ବିଜୟ ଦେଉ।
ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯତ୍କଥିତଂ ତଵ
ଏପରି କହି, ତୁମେ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛ, ତାହା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାରଣାଂତେ ତୁ ଦେଵେଶ ପ୍ରୀଣନଂ ଶକ୍ତିତୋ ନୃପ
ଉପବାସ ଶେଷରେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ତେତେ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜନ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ କାଂଚନୀଂ ପ୍ରତିମାଂ ହରେଃ
ଏଭଳି, ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ହରିଙ୍କର ସୁନା ପ୍ରତିମା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଂ ସଵତ୍ସାଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଗାଈ ଓ ତାହାର ବଛା ଦେବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମିନ୍ନହନି ଦାତଵ୍ଯଂ ଭୋଜନେ ଚାନିଵାରିତମ୍ ଦ୍ଵାଦଶୀ ନରକଂ ପାର୍ଥ ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ନ ପଶ୍ଯତି
ସେହି ଦିନ ଭୋଜନ ଦେବାରେ କୌଣସି ନିଷେଧ ନାହିଁ; ହେ ପୃଥାପୁତ୍ର, ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖେ, ସେ କେବେ ନରକ ଦେଖିନଥାଏ।
ନାଗ୍ନଯୋ ନ ଚ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ନ ଚ ଲୋହମୁଖାଃ ଖଗାଃ
ସେଠାରେ କୌଣସି ଅଗ୍ନି, ଶସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଲୋହା ଠୁଣ୍ଡ ଚିଲିକା ପକ୍ଷୀ ନାହିଁ।
ନାମୋଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରେଣ ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ଷୀଣାଘସଂଚଯଃ
କେବଳ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ପାପର ଆରୋପ କମିଯାଏ।
ନମୋ ନାରାଯଣ ହରେ ଵାସୁଦେଵେତି କୀର୍ତଯନ୍
'ନମୋ ନାରାୟଣ, ହରି, ବାସୁଦେବ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,
ତସ୍ମାତ୍ପାଖଂଡିସଂସର୍ଗମକୁର୍ଵନ୍ଦ୍ଵାଦଶୀମିମାମ୍ 4.82.
ସେହିଠାରୁ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସରେ କୁପଥଗାମୀଙ୍କ ସହିତ ସଂଗତି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପାପଂ କ୍ଷିଣୋତି ସୁକୃତସ୍ଯ କରୋତି ଵୃଦ୍ଧିଂ ଵୃଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ନିଯଚ୍ଛତି ସର୍ଵଦୋଷାନ୍
ଏହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ସୁକୃତିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଉନ୍ନତି ଦେଉଛି, ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଦୂର କରେ।
ଧରଣୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସ ଦେଵଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ସ୍ଵଯଂ ନାରାଯଣୋ ହରିଃ
ସେ ଦେବତା, ପଦ୍ମନୟନ, ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ହରି।
ସ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵିଵିଧୈରିଷ୍ଟୈର୍ଵ୍ରତୈଶ୍ଚ ଯଦୁସତ୍ତମ
ହେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ, ହୋମ ଓ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ।
ବହୁଵିତ୍ତେନ ଭଗଵନ୍ନୃତ୍ଵିଗ୍ଭିର୍ଵେଦପାରଗୈଃ
ବହୁ ଧନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏବଂ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଵିତ୍ତେନ ଚ ଵିନା ଦାନଂ ଦାତୁଂ କୃଷ୍ଣ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଧନ ଛାଡ଼ି ଦାନ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ହେ କୃଷ୍ଣ।
ତସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଃ କଥଂ କୃଷ୍ଣ ସର୍ଵଥା ଦୁର୍ଲ୍ଲଭୋ ହରିଃ ତନ୍ମେ ସାମାନ୍ଯତୋ ବ୍ରୂହି ସର୍ଵଵର୍ଣେଷୁ ଯଦ୍ଭଵେତ୍
ତେଣୁ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ଯେଉଁଠାରେ ହରି ସର୍ବଦା ଦୁର୍ଲଭ, ସେଠି ମୁକ୍ତି କିପରି ମିଳିପାରିବ? ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଉପାୟ କହ।
ଧରଣ୍ଯା ଯତ୍କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯା ଵସୁଧାତଲେ
ଧରଣୀ ଯେତେବେଳେ ଭୂମିରେ ଡୁବୁଥିଲେ, ସେତିବେଳେ ସେ କଣ କରିଥିଲେ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵ ପୁରା ସଂଜାତଃ ସଂଗମୋଽମ୍ବୁଭିଃ
ହେ ରାଜା, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ଏକତା ହୋଇଥିଲା।
ସା ଭୂତଧାତ୍ରୀ ଧରଣୀ ରସାତଲଗତା ଶୁଭା
ସେ ଶୁଭ ଧରଣୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମାଟି, ତଳଭୂମିକୁ ଚାଲିଗଲା।
ଉପଵାସଵ୍ରତୈର୍ଦେଵୀ ନିଯମୈଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ ଉଜ୍ଜହାର ସ୍ଥିତୌ ଚେମାଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାଚ୍ଯୁତଃ
ଉପବାସ, ବ୍ରତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ମାର୍ଗଶିରେ ମାସେ ଦଶମ୍ଯାଂ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ 4.83.
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସ ଆସିଲେ, ଦଶମୀ ତିଥିରେ, ନିୟମିତ ମନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଚିଵାସାଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ହ୍ଯତ୍ଯଲ୍ପାନ୍ନ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ପରିଷ୍କାର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶାନ୍ତ ମନେ, ଅତି କମ ଓ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵାଷ୍ଟାଂଗୁଲମାତ୍ରଂ ତୁ କ୍ଷୀରଵୃକ୍ଷସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଏକ ଅଷ୍ଟ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ବସ୍ତୁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗଛରୁ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ୍ଯସ୍ଯାନ୍ଯକର୍ମାଣି ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍
ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ଛୁଇଁ, ଅନ୍ୟ କାମକୁ ଛାଡି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ଵାଚଂ ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ମହାଦ୍ଯୁତେ ସଂଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଶରଣଂ ମେ ଭଵାଚ୍ଯୁତ
ସେ ସମୟରେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ଏହି ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ: 'ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ମୁଁ ଏହା ଭୋଜନ କରିବି; ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।'
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସନ୍ନିଧୌ
ଏଭଳି କହି, ପରେ ଦେବଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ନଦୀଂ ଗତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରଗାମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତେ ପରିଷ୍କାର ହୋଇ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଆନୀଯ ମୃତ୍ତିକାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ମାନଵଃ ତେନ ସତ୍ତ୍ଵେନ ମାଂ ପାହି ପାପାନ୍ମୋଚଯ ସୁଵ୍ରତେ
ଶୁଦ୍ଧ ମାଟି ଆଣି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଏହି ସତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସୁବ୍ରତେ, ମୋତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।'
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୋଦରତୀର୍ଥାନି କରୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟାନି ତେ ରଵେଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭିତର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ତୁମର ହାତ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁଯାଇଛି, ହେ ତେଜସ୍ବୀ।