ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ପାପବୁଦ୍ଧ୍ଯା ମଯା ଭୃତାଃ
ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ମନୋଭାବରେ ଜନାନୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ପାଳିଥିଲି।
ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯାର୍ଥେ ମଯା ନ୍ଯାଯାର୍ଥସଂଚଯଃ 4.82.
ଜନାନୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ନ୍ୟାୟ ଉପାୟରେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲି।
କ୍ଷତପାପଂ ମଯା ଭୁକ୍ତମନ୍ଯୈସ୍ତତ୍କର୍ମ ସଂଚିତମ୍
ମୁଁ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଯାହା ଖାଇଲି, ମୋ କର୍ମର ଫଳ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଯନ୍ମମତ୍ଵାଭିଭୂତେନ ମଯା ପାପମୁପାର୍ଜିତମ୍
ମୋର ଆସକ୍ତିରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଯେତେ ପାପ କମାଇଥିଲି—
ଅଂତର୍ଦୁଃଖେନ ଦଗ୍ଧୋଽହଂ ବହିର୍ଦହ୍ଯାମି ଭାଵଯନ୍
ମନରେ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଃଖରେ ମୁଁ ଭିତରେ ପୁଡ଼ୁଛି, ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି ଜଳୁଛି।
କୁରୁ ତସ୍ମାତ୍ସମୁଦ୍ଧାରଂ ପଶ୍ଯସ୍ଯମୃତସାଗରମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, କାରଣ ତୁମେ ଅମୃତ ସାଗରକୁ ଦେଖୁଛ।
ପ୍ରକ୍ଷୀଣଂ ପାପମେତାଵତ୍ସୁଵୃତ୍ତଂ ଚାସ୍ତି ତେ ପରମ୍
ତୁମର ପାପ ଏବେ ଅନେକ କମିଯାଇଛି, ଏବଂ ତୁମର ଆଚରଣ ବହୁତ ଉତ୍ତମ ଅଟେ।
ପ୍ରତୀତେ ଦଶମେ ଜନ୍ମନ୍ଯଚ୍ଯୁତାରାଧନେଚ୍ଛଯା ନ ଚ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦେନ ପାପମତ୍ଯନ୍ତଦୁର୍ଜଯମ୍
ଦଶମ ଜନ୍ମରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବୀଙ୍କର କୃପା ଛାଡ଼ି, ସବୁଠାରୁ କଠିନ ପାପ ଦୂର ହୁଏନାହିଁ।
ଅଲ୍ପୈରହୋଭିଃ ସଂକ୍ଷୀଣମାମପାତ୍ରେ ଯଥା ଜଲମ୍
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ଅପକୃତ ମାଟିର ଭାଣ୍ଡରେ ପାଣି ଯେମିତି କମିଯାଏ, ସେପରି ପାପ ମଧ୍ୟ କମିଯାଏ।
ନାଶଂ ପାପସ୍ଯ କୁରୁତେ ଜଯଂ ସୁକୃତକର୍ମଣଃ
ସେ ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିପାରେନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସଦ୍କର୍ମର ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ କରେ।
ଯଥୈତଦ୍ଵଦତାର୍ତେନ ଭଵତା ପରିଦେଵିତମ୍
ଯେପରି ତୁମେ ଦୁଃଖରେ ପଡି ଏଭଳି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ—
ପାପମତ୍ର କୃତଂ ପ୍ରେତ୍ଯ ଭଦ୍ର ତାପାଯ ଜାଯତେ 4.82.
ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ, ଭଲ ମନେ, ପରଲୋକରେ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୁଏ।
ସୀରଭଦ୍ରଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଯଯାଵିତ୍ଥଂ ମହାମୁନିଃ
ସୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ମହାମୁନି ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଉପଵାସପ୍ରଭାଵଶ୍ଚ କଥିତସ୍ତେ ନରୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପବାସର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ତସ୍ମାନ୍ନରେଣ ପୁଣ୍ଯାଯ ଯତିତଵ୍ଯଂ ନ ପାତକମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ମଣିଷ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ, ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ପୁରୁଷୈର୍ଭୁଜ୍ଯତେ ଶଶ୍ଵତ୍ତଂ ମୋକ୍ଷଂ ଵଦ ସତ୍ତମ
ହେ ଉତ୍ତମ, ଯେ ମୋକ୍ଷ ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଭୋଗ ହୁଏ, ସେ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।
ଜଯା ସା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଶସ୍ତା ନୃଣାଂ ସୁକୃତକର୍ମଣାମ୍
ଯେ ଦ୍ୱାଦଶୀ 'ଜୟା' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହି ଦିନ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ।
ଫାଲ୍ଗୁନାମଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାମୁପୋଷିତଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀରେ ଯିଏ ଉପବାସ କରେ—
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମାନୁକୀର୍ତଯନ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଉଠି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି—
କାମଂ କ୍ରୋଧଂ ଚ ଲୋଭଂ ଚ ମଦଂ ମୋହଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ ୪୮- ଏଵଂ ଭାଵିତଚିତ୍ତେନ ପ୍ରାଣିନାଂ ହିତମିଚ୍ଛତା
ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ଅହଂକାର ଏବଂ ମୋହକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ; ଏପରି ଭାବନାରେ ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ଚାହେ।
ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵପତା ନିଶି 4.82.
ରାତିରେ ଶୋଇବାବେଳେ 'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣତାମ୍ରପାତ୍ରାଣି ମୃନ୍ମଯାନ୍ଯପି ପାଂଡଵ
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସୁନା, ତାମ୍ବା ଓ ମାଟିର ବାତ୍ରା—
ଆଷାଢାଦିଦ୍ଵିତୀଯଂ ତୁ ପାରଯେଚ୍ଚ ମହାମତେ
ହେ ମହାମତି, ଆଷାଢ଼ ଆଦି ମାସର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତ୍ତିକାଦିଷୁ ମାସେଷୁ ମାଘାଂତେଷୁ ତଥା ତିଲାନ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ଆଦି ମାସ ଏବଂ ମାଘ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ, ତିଳ—
ନାମତ୍ରଯମଶେଷେଣ ମାସିମାସି ଦିନଦ୍ଵଯମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ହୃଷୀକେଶଂ କୃତପୂଜଃ ପ୍ରସାଦଯେତ୍
ପ୍ରତି ମାସରେ ଦୁଇ ଦିନ, ଏହି ତିନିଟି ନାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କ ଦୟା ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋ ନମସ୍ତେ ଜଗତୀ ପ୍ରସୋତ୍ରେ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵାଯ ନମୋ ନମସ୍ତେ
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଜଗତର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ପ୍ରସୀଦ ପୁଣ୍ଯଂ ଜଯମେତି ଵିଷ୍ଣୋ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵର୍ଦ୍ଧିମୁପୈତୁ ପୁଣ୍ଯମ୍
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ; ପୁଣ୍ୟ ଓ ବିଜୟ ଆସୁ; ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଵିଷ୍ଣୋ ପୁଣ୍ଯୋଦ୍ଭଵୋ ମେସ୍ତୁ ଵାସୁଦେଵାସ୍ତୁ ମେ ଶୁଭମ୍
ମୋ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ପୁଣ୍ୟର ଉତ୍ସ, ରହନ୍ତୁ; ବାସୁଦେବ ମୋତେ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅନେକ ଜନ୍ମଜନିତଂ ବାଲ୍ଯଯୌଵନଵାର୍ଦ୍ଧକେ
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ, ଶିଶୁବୟସ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି—
ଆକାଶାଦିଷୁ ଶବ୍ଦାଦୌ ଶ୍ରୋତ୍ରାଦୌ ମହଦାଦିଷୁ
ଆକାଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ, ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ, ଶ୍ରବଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମହାତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନରେ—