ନ ଜୁହୋତ୍ଯୁଦିତେ କାଲେ ନ ଦଦାତ୍ଯତିତୃଷ୍ଣଯା
ଅତି ଲୋଭରେ, ସେ ସମୟରେ ହୋମ କରୁନଥିଲେ, ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦେଉନଥିଲେ।
ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାନାଂ ଚ ହାନିଂ ଚକ୍ରେ ସ୍ଵକର୍ମଣା 4.82.
ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନର ହାନି କରିଥିଲେ।
କାଲେନାଗଚ୍ଛତାସୋଽଥ ମୃତୋ ଵିଂଧ୍ଯାଟଵୀତଟେ
ସମୟ ବିତିବା ସହିତ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲର କୂଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ତଂ ଦଦର୍ଶ ମହାଭାଗୋ ଦିଵ୍ଯଯାନସମନ୍ଵିତଃ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଶୁଭିର୍ଦ୍ଦୀପ୍ତୈର୍ଦହଂତମତିଦାରୁଣୈଃ
ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଯାନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର କିରଣରେ ତାପିତ ହେଉଥିବା।
ପ୍ରତପ୍ତଵାଲୁକାମଧ୍ଯେ ତୃଷାର୍ତଂ ଚାତିପୀଡିତମ୍ ନିଷ୍କ୍ରାଂତଜିହ୍ଵମଂଗେଷୁ ଵିସ୍ଫୋଟୈଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚିତମ୍
ତାପିତ ବାଳୁକା ମଧ୍ୟରେ, ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ, ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ବାହାରିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଶରୀର ସମଗ୍ରେ ଫୋଡ଼ା ହୋଇଥିଲା।
ନିଶ୍ଵାସାଯାସଖେଦେନ ଵିହ୍ଵଲଂ ପୀଡିତୋଦରମ୍
ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଭାରି ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଦୁଃଖରେ ଦେହ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଥିଲା।
ତଥାଦୃଶମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ଦଭେଯୋ ମହାନୃଷିଃ
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମହାନ ଋଷି ଗର୍ଦ୍ଦଭେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜାନନ୍ନପି ଯଥାପ୍ରାପ୍ତଂ ତସ୍ଯାନୁଷ୍ଠାନଜଂ ଫଲମ୍
ସେ ତାଙ୍କର କର୍ମଫଳ କଣ ହେବ, ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ।
ଉପର୍ଯର୍କକରୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈସ୍ତୃଷାଵାତନିପୀଡିତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର କିରଣ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାର ବାତାସରେ ସେ ଉପରୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଥିଲେ।
ଅନ୍ଯସ୍ତତ୍ରାଣକୈର୍ଘୋରୈରଵିଷହ୍ଯୈଃ ସୁଦାରୁଣୈଃ
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସହ୍ୟ ରକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିଲେ।
ତସ୍ଯୈତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପୀତସ୍ଯ ସଵେଦନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବେଶି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଅଶାଶ୍ଵତେ ଶାଶ୍ଵତଧୀସ୍ତେନ ଦହ୍ଯାମି ଦୁର୍ମତିଃ ।। 4.82.
ଅସ୍ଥାୟୀ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଲୋକ ଦହିଯାଉଛି।
ଇଦଂ କରିଷ୍ଯାମ୍ଯପରଂ ତ୍ଵିଦଂ କୃତ୍ଵା ତ୍ଵିଦଂ ପୁନଃ
ମୁଁ ଏହା କରିବି, ପୁଣି ଆଉ ଏହା କରିବି, ଏହା କରି ଆଉ ଏହା କରିବି ବୋଲି ଭାବୁଥିଲି।
ଶୀତୋଷ୍ଣଵର୍ଷାଦିଭଵଂ ଲୋଭାତ୍ସୋଢଂ ମଯାଽଶୁଭମ୍
ଲୋଭରେ, ମୁଁ ଶୀତ, ଉଷ୍ଣ, ବର୍ଷା ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖକୁ ମନେ ମନେ ସହିଥିଲି।
ପିତୃଦେଵମନୁପ୍ଯାଣାମଦତ୍ତ୍ଵା ଯାପିତା ହି ଯେ
ଯେମାନେ ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କିଛି ଦେଇନାହିଁ, ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ ।
ପୁତ୍ରକ୍ଷେତ୍ରକଲତ୍ରେଷୁ ମମତ୍ଵାହୃତଚେତସା
ପୁଅ, ଜମି ଓ ଜନାଣୀପାଇଁ ଆସକ୍ତିରେ ମନ ହରାଇଥିଲେ ।
ମୃତେ ମଯି ଧନେ ତସ୍ମିନ୍ନନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତେ ସଦା
ମୁଁ ମରିଗଲି, ଏହି ଧନ ସଦା ଅନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଥିଲା ।
ନ ମଯା ପୂଜିତା ଗେହାନ୍ନିର୍ଗତା ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ମୁଁ ସେମାନେଠାରେ ସମ୍ମାନ କରିନାହିଁ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଘରରୁ ବାହାରିଗଲେ ।
ଯନ୍ମେ ନ ପୂଜିତା ଦେଵାଃ କୁଟୁଂବଂ ପୋଷିତଂ ପରମ୍
ମୁଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିଲି, ଯଦିଓ ମୋ ପରିବାରକୁ ବହୁତ ଲାଡ଼ପ୍ୟାରେ ପାଳିଥିଲି।
ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କର୍ମ ପୂର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ନୋ କୃତମ୍
ନିତ୍ୟ କିମ୍ବା ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ, ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ କର୍ମ ହେଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ କରିନଥିଲି।
ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ପାପବୁଦ୍ଧ୍ଯା ମଯା ଭୃତାଃ
ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ମନୋଭାବରେ ଜନାନୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ପାଳିଥିଲି।
ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯାର୍ଥେ ମଯା ନ୍ଯାଯାର୍ଥସଂଚଯଃ 4.82.
ଜନାନୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ନ୍ୟାୟ ଉପାୟରେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲି।
କ୍ଷତପାପଂ ମଯା ଭୁକ୍ତମନ୍ଯୈସ୍ତତ୍କର୍ମ ସଂଚିତମ୍
ମୁଁ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଯାହା ଖାଇଲି, ମୋ କର୍ମର ଫଳ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଯନ୍ମମତ୍ଵାଭିଭୂତେନ ମଯା ପାପମୁପାର୍ଜିତମ୍
ମୋର ଆସକ୍ତିରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଯେତେ ପାପ କମାଇଥିଲି—
ଅଂତର୍ଦୁଃଖେନ ଦଗ୍ଧୋଽହଂ ବହିର୍ଦହ୍ଯାମି ଭାଵଯନ୍
ମନରେ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଃଖରେ ମୁଁ ଭିତରେ ପୁଡ଼ୁଛି, ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି ଜଳୁଛି।
କୁରୁ ତସ୍ମାତ୍ସମୁଦ୍ଧାରଂ ପଶ୍ଯସ୍ଯମୃତସାଗରମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, କାରଣ ତୁମେ ଅମୃତ ସାଗରକୁ ଦେଖୁଛ।
ପ୍ରକ୍ଷୀଣଂ ପାପମେତାଵତ୍ସୁଵୃତ୍ତଂ ଚାସ୍ତି ତେ ପରମ୍
ତୁମର ପାପ ଏବେ ଅନେକ କମିଯାଇଛି, ଏବଂ ତୁମର ଆଚରଣ ବହୁତ ଉତ୍ତମ ଅଟେ।
ପ୍ରତୀତେ ଦଶମେ ଜନ୍ମନ୍ଯଚ୍ଯୁତାରାଧନେଚ୍ଛଯା ନ ଚ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦେନ ପାପମତ୍ଯନ୍ତଦୁର୍ଜଯମ୍
ଦଶମ ଜନ୍ମରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବୀଙ୍କର କୃପା ଛାଡ଼ି, ସବୁଠାରୁ କଠିନ ପାପ ଦୂର ହୁଏନାହିଁ।
ଅଲ୍ପୈରହୋଭିଃ ସଂକ୍ଷୀଣମାମପାତ୍ରେ ଯଥା ଜଲମ୍
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ଅପକୃତ ମାଟିର ଭାଣ୍ଡରେ ପାଣି ଯେମିତି କମିଯାଏ, ସେପରି ପାପ ମଧ୍ୟ କମିଯାଏ।
ନାଶଂ ପାପସ୍ଯ କୁରୁତେ ଜଯଂ ସୁକୃତକର୍ମଣଃ
ସେ ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିପାରେନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସଦ୍କର୍ମର ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ କରେ।