ମାଘମାସେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଆଷାଢର୍କ୍ଷଂ ଭଵେଦ୍ଯଦି
ମାଘ ମାସ ଆସିଲେ ଏବଂ ଯଦି ତାରା ଆଷାଢ଼ା ଥାଏ,
ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ପୁଣ୍ଯଫଲଦଂ ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ମେ ଶୃଣୁ
ସେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାର ପଦ୍ଧତି ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
କୃଷ୍ଣନାମ୍ନା ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାମତେ
ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, 'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୂଜା କର।
ସଂସ୍ତୂଯ ନାମ୍ନା ତେନୈଵ କୃଷ୍ଣାଖ୍ଯେନ ପୁନଃପୁନଃ
'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କର।
ତତଶ୍ଚ ପ୍ରାଶଯେଚ୍ଛସ୍ତାଂସ୍ତଥା କୃଷ୍ଣତିଲାନ୍ନୃପ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଶୁଭ କୃଷ୍ଣ ତିଳ ଭୋଜନ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କର।
କୃଷ୍ଣକୁଂଭାଂସ୍ତିଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପକ୍ଵାନ୍ନେନ ଚ ସଂଯୁତାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦେଯାସ୍ତେ ଯଥାଵନ୍ମାସସଂଖ୍ଯଯା
କୃଷ୍ଣ ମାଟିର ଘଡ଼ାରେ ତିଳ ଏବଂ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଭରି, ମାସ ଅନୁଯାୟୀ ସଂଖ୍ୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତିଲପ୍ରରୋହାଜ୍ଜାଯଂତେ ଯାଵତ୍ସଂଖ୍ଯାସ୍ତିଲା ନୃପ ଅରୋଗୋ ଜାଯତେ ନିତ୍ଯଂ ନରୋ ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ଯେତେ ତିଳ ଅଂକୁରିତ ହୁଏ, ସେତେ ତିଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି କଲେ, ମଣିଷ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅଂଧୋ ନ ବଧିରଶ୍ଚୈଵ ନ କୁଷ୍ଠୀ ନ ଚ କୁତ୍ସିତଃ 4.81.
ସେ କେବେ ଅନ୍ଧ, ବେହେରା, କୁଷ୍ଠରୋଗୀ କିମ୍ବା ବିକୃତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ।
ଅନେନ ପାର୍ଥ ଵିଧିନା ତିଲଦାତା ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ତିଳ ଦାନ କଲେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦାନଂ ଵିଧିସ୍ତଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସର୍ଵପାତକଶାଂତଯେ
ଏହି ଦାନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପଦ୍ଧତି ସମସ୍ତ ପାପ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ।
ସର୍ଵୋପଭୋଗନିରତୋହ୍ନି ପରେ ଦଶମ୍ଯାଂ ସ୍ନାନଂ ତିଲୈସ୍ତିଲନିଵେଦନକୃତ୍ତିଲାଶୀ
ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ଲିନ ଥାଏ, ସେ ପରଦିନ ଦଶମୀରେ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ, ତିଳ ନିବେଦନ ଓ ତିଳ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଉଲ୍କାନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମୈକାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଉଲ୍କାନବମୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସୁକୃତଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତଦପାପାଯ ଭଵତି ତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଦୂତ୍ତମ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ହେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା କହ।
ଉପଵାସପ୍ରଭାଵଂ ଵୈ କୃଷ୍ଣାରାଧନକାଂକ୍ଷିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଆମୁଷ୍ମିକଂ ନ ତାପାଯ ପ୍ରତାପାଯ ଚ ଜାଯତେ
ଏହି ବ୍ରତ ପରଲୋକରେ କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଏନାହିଁ, ବରଂ ମହିମା ବଢ଼ାଏ।
ଉପୋଷିତପ୍ରଭାଵଂ ଚ କୃଷ୍ଣାରାଧନକାଂକ୍ଷିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସର ଫଳ ଏପରି ହୁଏ।
ଵୈଦିଶଂ ନାମ ନଗରଂ ପ୍ରଖ୍ଯାତଂ ନୃପସତ୍ତମ
ବୈଦିଶ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହର ଅଛି, ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭାର୍ଯଯା ମାତୃଦୁହିତା ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାଆ, ଝିଅ, ପୁଅ ଏବଂ ନାତିମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିଭରଣେ ଵ୍ଯାସକ୍ତିର୍ମତିରେଵ ଚ
ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କର ଜୀବିକା ଚଳାଇବାରେ ତାଙ୍କର ମନ ଲାଗିଥିଲା।
ଚକାରାନୁଦିନଂ ସୋଽଥ ନ୍ଯାଯାନ୍ଯାଯୈର୍ଦ୍ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଦୁହିଁପରି ଉପାୟରେ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ।
ନ ଜୁହୋତ୍ଯୁଦିତେ କାଲେ ନ ଦଦାତ୍ଯତିତୃଷ୍ଣଯା
ଅତି ଲୋଭରେ, ସେ ସମୟରେ ହୋମ କରୁନଥିଲେ, ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦେଉନଥିଲେ।
ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାନାଂ ଚ ହାନିଂ ଚକ୍ରେ ସ୍ଵକର୍ମଣା 4.82.
ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନର ହାନି କରିଥିଲେ।
କାଲେନାଗଚ୍ଛତାସୋଽଥ ମୃତୋ ଵିଂଧ୍ଯାଟଵୀତଟେ
ସମୟ ବିତିବା ସହିତ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲର କୂଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ତଂ ଦଦର୍ଶ ମହାଭାଗୋ ଦିଵ୍ଯଯାନସମନ୍ଵିତଃ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଶୁଭିର୍ଦ୍ଦୀପ୍ତୈର୍ଦହଂତମତିଦାରୁଣୈଃ
ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଯାନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର କିରଣରେ ତାପିତ ହେଉଥିବା।
ପ୍ରତପ୍ତଵାଲୁକାମଧ୍ଯେ ତୃଷାର୍ତଂ ଚାତିପୀଡିତମ୍ ନିଷ୍କ୍ରାଂତଜିହ୍ଵମଂଗେଷୁ ଵିସ୍ଫୋଟୈଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚିତମ୍
ତାପିତ ବାଳୁକା ମଧ୍ୟରେ, ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ, ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ବାହାରିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଶରୀର ସମଗ୍ରେ ଫୋଡ଼ା ହୋଇଥିଲା।
ନିଶ୍ଵାସାଯାସଖେଦେନ ଵିହ୍ଵଲଂ ପୀଡିତୋଦରମ୍
ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଭାରି ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଦୁଃଖରେ ଦେହ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଥିଲା।
ତଥାଦୃଶମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ଦଭେଯୋ ମହାନୃଷିଃ
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମହାନ ଋଷି ଗର୍ଦ୍ଦଭେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜାନନ୍ନପି ଯଥାପ୍ରାପ୍ତଂ ତସ୍ଯାନୁଷ୍ଠାନଜଂ ଫଲମ୍
ସେ ତାଙ୍କର କର୍ମଫଳ କଣ ହେବ, ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ।
ଉପର୍ଯର୍କକରୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈସ୍ତୃଷାଵାତନିପୀଡିତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର କିରଣ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାର ବାତାସରେ ସେ ଉପରୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଥିଲେ।
ଅନ୍ଯସ୍ତତ୍ରାଣକୈର୍ଘୋରୈରଵିଷହ୍ଯୈଃ ସୁଦାରୁଣୈଃ
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସହ୍ୟ ରକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିଲେ।