ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ଵ୍ରତମେତଦୁପୋଷିତମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ କରି, ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ମନେ ରଖାଯାଏ,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଧନୋ ଲଭତେ ଧନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପୁଅ ମିଳେ; ଧନହୀନ ପାଖରେ ଧନ ଆସେ।
ସମାଗମଂ ପ୍ରଵସନୈରୁପୋଷ୍ଯୈତାମଵାପ୍ଯତେ
ପ୍ରବାସରେ ଅଲଗା ଥିବାମାନେ ଏହି ବ୍ରତ କଲେ, ପୁନି ମିଳିପାରନ୍ତି।
ନାପୁତ୍ରୋ ନାଧନୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଵିଯୋଗୀ ନ ଚ ନିର୍ଗୁଣଃ
ଏଠାରେ କେହି ପୁଅହୀନ, ଧନହୀନ, ବଡ଼, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ଗୁଣହୀନ ରହିନଥାନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାମଯୁତାନି ଚ
ସ୍ୱର୍ଗରେ, ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଇହ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ନୄଣାଂ ଧନିନାଂ ଲଘୁଶାଲିନାମ୍
ଏଠାରେ, ପୁଣ୍ୟବାନ, ଧନୀ ଓ ହଳୁକ ଭାର ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ନ ଦ୍ଵାଦଶୀମୁପଵସନ୍ତି ମନୋରଥାଖ୍ଯାଂ ନୈଵାର୍ଚଯଂତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମାଦିଦେଵମ୍ 4.80.
ଯେଉଁମାନେ ମନୋରଥ ନାମକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଆଦିଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମନୋରଥଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ମନୋରଥ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଅଷ୍ଟାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଉଲ୍କାନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପାପଂ ପ୍ରଶମମାଯାତି ଯେନ ତଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଯେଉଁପଦ୍ଧତିରେ ପାପ ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ସେଥିପାଇଁ ଆପଣ ଆମକୁ କହିବେ।
ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ପରଂ ପୁଣ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଯାହାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ମାଘମାସେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଆଷାଢର୍କ୍ଷଂ ଭଵେଦ୍ଯଦି
ମାଘ ମାସ ଆସିଲେ ଏବଂ ଯଦି ତାରା ଆଷାଢ଼ା ଥାଏ,
ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ପୁଣ୍ଯଫଲଦଂ ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ମେ ଶୃଣୁ
ସେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାର ପଦ୍ଧତି ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
କୃଷ୍ଣନାମ୍ନା ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାମତେ
ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, 'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୂଜା କର।
ସଂସ୍ତୂଯ ନାମ୍ନା ତେନୈଵ କୃଷ୍ଣାଖ୍ଯେନ ପୁନଃପୁନଃ
'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କର।
ତତଶ୍ଚ ପ୍ରାଶଯେଚ୍ଛସ୍ତାଂସ୍ତଥା କୃଷ୍ଣତିଲାନ୍ନୃପ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଶୁଭ କୃଷ୍ଣ ତିଳ ଭୋଜନ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କର।
କୃଷ୍ଣକୁଂଭାଂସ୍ତିଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପକ୍ଵାନ୍ନେନ ଚ ସଂଯୁତାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦେଯାସ୍ତେ ଯଥାଵନ୍ମାସସଂଖ୍ଯଯା
କୃଷ୍ଣ ମାଟିର ଘଡ଼ାରେ ତିଳ ଏବଂ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଭରି, ମାସ ଅନୁଯାୟୀ ସଂଖ୍ୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତିଲପ୍ରରୋହାଜ୍ଜାଯଂତେ ଯାଵତ୍ସଂଖ୍ଯାସ୍ତିଲା ନୃପ ଅରୋଗୋ ଜାଯତେ ନିତ୍ଯଂ ନରୋ ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ଯେତେ ତିଳ ଅଂକୁରିତ ହୁଏ, ସେତେ ତିଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି କଲେ, ମଣିଷ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅଂଧୋ ନ ବଧିରଶ୍ଚୈଵ ନ କୁଷ୍ଠୀ ନ ଚ କୁତ୍ସିତଃ 4.81.
ସେ କେବେ ଅନ୍ଧ, ବେହେରା, କୁଷ୍ଠରୋଗୀ କିମ୍ବା ବିକୃତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ।
ଅନେନ ପାର୍ଥ ଵିଧିନା ତିଲଦାତା ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ତିଳ ଦାନ କଲେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦାନଂ ଵିଧିସ୍ତଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସର୍ଵପାତକଶାଂତଯେ
ଏହି ଦାନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପଦ୍ଧତି ସମସ୍ତ ପାପ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ।
ସର୍ଵୋପଭୋଗନିରତୋହ୍ନି ପରେ ଦଶମ୍ଯାଂ ସ୍ନାନଂ ତିଲୈସ୍ତିଲନିଵେଦନକୃତ୍ତିଲାଶୀ
ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ଲିନ ଥାଏ, ସେ ପରଦିନ ଦଶମୀରେ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ, ତିଳ ନିବେଦନ ଓ ତିଳ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଉଲ୍କାନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମୈକାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଉଲ୍କାନବମୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସୁକୃତଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତଦପାପାଯ ଭଵତି ତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଦୂତ୍ତମ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ହେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା କହ।
ଉପଵାସପ୍ରଭାଵଂ ଵୈ କୃଷ୍ଣାରାଧନକାଂକ୍ଷିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଆମୁଷ୍ମିକଂ ନ ତାପାଯ ପ୍ରତାପାଯ ଚ ଜାଯତେ
ଏହି ବ୍ରତ ପରଲୋକରେ କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଏନାହିଁ, ବରଂ ମହିମା ବଢ଼ାଏ।
ଉପୋଷିତପ୍ରଭାଵଂ ଚ କୃଷ୍ଣାରାଧନକାଂକ୍ଷିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସର ଫଳ ଏପରି ହୁଏ।
ଵୈଦିଶଂ ନାମ ନଗରଂ ପ୍ରଖ୍ଯାତଂ ନୃପସତ୍ତମ
ବୈଦିଶ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହର ଅଛି, ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭାର୍ଯଯା ମାତୃଦୁହିତା ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାଆ, ଝିଅ, ପୁଅ ଏବଂ ନାତିମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିଭରଣେ ଵ୍ଯାସକ୍ତିର୍ମତିରେଵ ଚ
ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କର ଜୀବିକା ଚଳାଇବାରେ ତାଙ୍କର ମନ ଲାଗିଥିଲା।
ଚକାରାନୁଦିନଂ ସୋଽଥ ନ୍ଯାଯାନ୍ଯାଯୈର୍ଦ୍ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଦୁହିଁପରି ଉପାୟରେ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ।