ପ୍ରତିମାସଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦାତଵ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣା ତଥା
ପ୍ରତିମାସେ ଏକ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଯଥାପ୍ରୀତ୍ଯା ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ନିଜେ ଯେତେ ସମର୍ଥ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେଠିକି ଦେବା ଉଚିତ, ଧନରେ କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚତୁରତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାରଣାଂତେ ଯଥାଶକ୍ତି ସ୍ନାପିତଃ ପୂଜିତୋ ହରିଃ
ଉପବାସ ଶେଷରେ, ଯେତେ ଶକ୍ତି ଥାଏ, ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଷାଂତେ ପ୍ରତିମାମିଷ୍ଟାଂ କାରଯିତ୍ଵା ସୁଶୋଭନାମ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଫୁଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଢାକି, ସେହି ପ୍ରତିମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯାଃ କୁଂଭାଃ ସାନ୍ନଜଲାକ୍ଷତାଃ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ପାଣି ଓ ଅକ୍ଷତ ଭରା କୁମ୍ଭ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷା ପୁଣ୍ଯା ପାପହରା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଫଲମିଚ୍ଛତାମ୍ 4.80.
ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଏହାର ଫଳ ଚାହାନ୍ତି।
ପୂରଯତ୍ଯଖିଲାନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯତଶ୍ଚୈଷାଂ ମନୋରଥାନ୍
ଭକ୍ତି ସହ କଲେ, ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଉପୋଷ୍ଯୈତାଂ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଲବ୍ଧମିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵୈ ପୁରା
ଏହି ଉପବାସ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତିନି ଭୁବନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଧୌମ୍ଯେନାଧ୍ଯଯନଂ ପ୍ରାପ୍ତମନ୍ଯୈଶ୍ଚାଭିମତଂ ଫଲମ୍
ଧୌମ୍ୟ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଲାଭ ହୋଇଥିଲା, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥିଲେ।
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ଵ୍ରତମେତଦୁପୋଷିତମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ କରି, ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ମନେ ରଖାଯାଏ,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଧନୋ ଲଭତେ ଧନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପୁଅ ମିଳେ; ଧନହୀନ ପାଖରେ ଧନ ଆସେ।
ସମାଗମଂ ପ୍ରଵସନୈରୁପୋଷ୍ଯୈତାମଵାପ୍ଯତେ
ପ୍ରବାସରେ ଅଲଗା ଥିବାମାନେ ଏହି ବ୍ରତ କଲେ, ପୁନି ମିଳିପାରନ୍ତି।
ନାପୁତ୍ରୋ ନାଧନୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଵିଯୋଗୀ ନ ଚ ନିର୍ଗୁଣଃ
ଏଠାରେ କେହି ପୁଅହୀନ, ଧନହୀନ, ବଡ଼, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ଗୁଣହୀନ ରହିନଥାନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାମଯୁତାନି ଚ
ସ୍ୱର୍ଗରେ, ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଇହ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ନୄଣାଂ ଧନିନାଂ ଲଘୁଶାଲିନାମ୍
ଏଠାରେ, ପୁଣ୍ୟବାନ, ଧନୀ ଓ ହଳୁକ ଭାର ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ନ ଦ୍ଵାଦଶୀମୁପଵସନ୍ତି ମନୋରଥାଖ୍ଯାଂ ନୈଵାର୍ଚଯଂତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମାଦିଦେଵମ୍ 4.80.
ଯେଉଁମାନେ ମନୋରଥ ନାମକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଆଦିଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମନୋରଥଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ମନୋରଥ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଅଷ୍ଟାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଉଲ୍କାନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପାପଂ ପ୍ରଶମମାଯାତି ଯେନ ତଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଯେଉଁପଦ୍ଧତିରେ ପାପ ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ସେଥିପାଇଁ ଆପଣ ଆମକୁ କହିବେ।
ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ପରଂ ପୁଣ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଯାହାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ମାଘମାସେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଆଷାଢର୍କ୍ଷଂ ଭଵେଦ୍ଯଦି
ମାଘ ମାସ ଆସିଲେ ଏବଂ ଯଦି ତାରା ଆଷାଢ଼ା ଥାଏ,
ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ପୁଣ୍ଯଫଲଦଂ ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ମେ ଶୃଣୁ
ସେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାର ପଦ୍ଧତି ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
କୃଷ୍ଣନାମ୍ନା ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାମତେ
ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, 'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୂଜା କର।
ସଂସ୍ତୂଯ ନାମ୍ନା ତେନୈଵ କୃଷ୍ଣାଖ୍ଯେନ ପୁନଃପୁନଃ
'କୃଷ୍ଣ' ନାମରେ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କର।
ତତଶ୍ଚ ପ୍ରାଶଯେଚ୍ଛସ୍ତାଂସ୍ତଥା କୃଷ୍ଣତିଲାନ୍ନୃପ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଶୁଭ କୃଷ୍ଣ ତିଳ ଭୋଜନ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କର।
କୃଷ୍ଣକୁଂଭାଂସ୍ତିଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପକ୍ଵାନ୍ନେନ ଚ ସଂଯୁତାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦେଯାସ୍ତେ ଯଥାଵନ୍ମାସସଂଖ୍ଯଯା
କୃଷ୍ଣ ମାଟିର ଘଡ଼ାରେ ତିଳ ଏବଂ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଭରି, ମାସ ଅନୁଯାୟୀ ସଂଖ୍ୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତିଲପ୍ରରୋହାଜ୍ଜାଯଂତେ ଯାଵତ୍ସଂଖ୍ଯାସ୍ତିଲା ନୃପ ଅରୋଗୋ ଜାଯତେ ନିତ୍ଯଂ ନରୋ ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ଯେତେ ତିଳ ଅଂକୁରିତ ହୁଏ, ସେତେ ତିଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି କଲେ, ମଣିଷ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅଂଧୋ ନ ବଧିରଶ୍ଚୈଵ ନ କୁଷ୍ଠୀ ନ ଚ କୁତ୍ସିତଃ 4.81.
ସେ କେବେ ଅନ୍ଧ, ବେହେରା, କୁଷ୍ଠରୋଗୀ କିମ୍ବା ବିକୃତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ।
ଅନେନ ପାର୍ଥ ଵିଧିନା ତିଲଦାତା ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ତିଳ ଦାନ କଲେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦାନଂ ଵିଧିସ୍ତଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସର୍ଵପାତକଶାଂତଯେ
ଏହି ଦାନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପଦ୍ଧତି ସମସ୍ତ ପାପ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ।