ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ 4.79.
ଏଭଳି ଭାବେ, ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସ୍ତ୍ରାଭରଣଦାନୈଶ୍ଚ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କ୍ଷମାପଯେତ୍
ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ଦେଇ, ପାଦେ ପଡ଼ି, ସେମାନଙ୍କୁ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସମ୍ଯଗ୍ଯଥାନ୍ଯାଯ୍ଯମଖଂଡଦ୍ଵାଦଶୀଂ ନରଃ
ଏଭଳି ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି—
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଵୈକଲ୍ଯଂ ଯଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଯ କ୍ଵଚିତ୍କୃତମ୍
ସାତ ଜନ୍ମରେ ବ୍ରତରେ ଯେଉଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା କିମ୍ବା ତ୍ରୁଟି ହୋଇଥାଏ—
ତସ୍ମାଦେଷା ପ୍ରଯତ୍ନେନ ନରୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତ
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେଷ୍ଟାରେ କରିବା ଉଚିତ—
ଯେ ଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମଖଂଡମିତି ପ୍ରସିଦ୍ଧଂ ମାର୍ଗୋତ୍ତମାଙ୍ଗମଧିକୃତ୍ଯ କୃତେନ ଯେନ
ଯେଉଁମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାର୍ଗ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନିଷ୍ଠାରେ କରନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେଽଖଂଡଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମୈକୋନାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଉଣାଅଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ମନୋରଥଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ମନୋରଥ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିବରଣା: ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ହରେର୍ନାମ ଵଦନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଭାଵଯୁକ୍ତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଦୟରେ ଭାବ ଧରି, ହରିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—
ତତୋନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ରାଦଶ୍ଯାଂ ନିଯତୋ ହରିମ୍
ତାପରେ, ପରଦିନ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଆସିଲେ, ନିୟମିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର—
ହରିମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚୈଵାଗ୍ନୌ ଘୃତହୋମକୃତକ୍ରିଯଃ
ହରିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ—
ପାତାଲସଂସ୍ଥାଂ ଵସୁଧାଂ ଯାଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ମନୋରଥା
ପାତାଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଟିକୁ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରି—
ଯମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦିଵି ପ୍ରାପ୍ତଃ ସକଲାଂଶ୍ଚ ମନୋରଥାନ୍
ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—
ମନୋରଥାନଭିନଵାନ୍ପ୍ରାପ୍ତଵାଂଶ୍ଚ ମନୋହରାନ୍ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପ୍ରଯତଃ ସମ୍ଯଗ୍ହଵିଷ୍ଯଂ ପାଂଡୁନନ୍ଦନ
ନୂତନ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଉଚିତ ଚେଷ୍ଟାରେ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ—
ଫାଲ୍ଗୁନେ ଚୈତ୍ରେ ଵୈଶାଖେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ଚ ସତ୍ତମ
ଫାଲ୍ଗୁନ, ଚୈତ୍ର, ବୈଶାଖ ଓ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ରକ୍ତପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଚତୁରୋ ମାସା ନ୍କୁର୍ଵୀତ ଚାର୍ଚନମ୍
ଚାରି ମାସ ଧରି ଲାଲ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯମାତ୍ମନଶ୍ଚାପି ଭୋଜନମ୍ 4.80.୧
ହବିଷ୍ୟ ଅନ୍ନକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଦେଇବା ଓ ସେଇ ଭୋଜନ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ—
ଜାତୀପୁଷ୍ପାଣି ଧୂପଶ୍ଚ ଶସ୍ତଃ ସାର୍ଜରସୋ ନୃପ
ଜାତି ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ସାଲ ଗଛର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରସ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜା—
ସ୍ଵଯଂ ତଦେଵ ଚାଶ୍ନୀଯାଚ୍ଛେଷଂ ପୂର୍ଵଵଦାଚରେତ୍
ସେଇ ପ୍ରସାଦ ନିଜେ ଖାଇବା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବବତ କରିବା ଉଚିତ—
ସୁଗଂଧିଶ୍ଚେଚ୍ଛଯା ଧୂପଂ ପୂଜା ଭୃଂଗାରକେନ ଚ
ସୁଗନ୍ଧ ଥିଲେ ଇଚ୍ଛାମତ ଧୂପ ଦେବା ଓ ଭୃଙ୍ଗାର ପାତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ପ୍ରତିମାସଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦାତଵ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣା ତଥା
ପ୍ରତିମାସେ ଏକ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଯଥାପ୍ରୀତ୍ଯା ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ନିଜେ ଯେତେ ସମର୍ଥ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେଠିକି ଦେବା ଉଚିତ, ଧନରେ କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚତୁରତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାରଣାଂତେ ଯଥାଶକ୍ତି ସ୍ନାପିତଃ ପୂଜିତୋ ହରିଃ
ଉପବାସ ଶେଷରେ, ଯେତେ ଶକ୍ତି ଥାଏ, ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଷାଂତେ ପ୍ରତିମାମିଷ୍ଟାଂ କାରଯିତ୍ଵା ସୁଶୋଭନାମ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଫୁଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଢାକି, ସେହି ପ୍ରତିମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯାଃ କୁଂଭାଃ ସାନ୍ନଜଲାକ୍ଷତାଃ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ପାଣି ଓ ଅକ୍ଷତ ଭରା କୁମ୍ଭ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷା ପୁଣ୍ଯା ପାପହରା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଫଲମିଚ୍ଛତାମ୍ 4.80.
ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଏହାର ଫଳ ଚାହାନ୍ତି।
ପୂରଯତ୍ଯଖିଲାନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯତଶ୍ଚୈଷାଂ ମନୋରଥାନ୍
ଭକ୍ତି ସହ କଲେ, ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଉପୋଷ୍ଯୈତାଂ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଲବ୍ଧମିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵୈ ପୁରା
ଏହି ଉପବାସ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତିନି ଭୁବନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଧୌମ୍ଯେନାଧ୍ଯଯନଂ ପ୍ରାପ୍ତମନ୍ଯୈଶ୍ଚାଭିମତଂ ଫଲମ୍
ଧୌମ୍ୟ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଲାଭ ହୋଇଥିଲା, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥିଲେ।