ଗୋଵିନ୍ଦମର୍ଚଯତି ଗୋରସଭୋଜନସ୍ତୁ ଗା ଵୈ ଵିନୋଦଯତି ତଦ୍ଵଦ୍ଗଵାହ୍ନିକଶ୍ଚ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗାଈ ଦୁଧ ଓ ତାହାର ଉତ୍ପାଦ ଭୋଜନ କରି, ଗାଈମାନେକୁ ଖୁସି କରିବା ଓ ଦୈନିକ ଗାଈ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତର ପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଳୋଚନାରେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ଅଷ୍ଟସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଅଖଣ୍ଡଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦାନଧର୍ମେ କୃତଂ ଯସ୍ଯ ଵିପାକଂ ଵଦ ଯାଦୃଶଃ
ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ଦାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲଵୈକଲ୍ଯଂ ଯାଦୃଶ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଯଦି କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଯାଏ, ତେବେ ଫଳ କେମିତି କମିଯାଏ, ସେଥିରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଉପଵାସାନ୍ଵିନା ଖଣ୍ଡଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତ୍ଯେଵ ତାଞ୍ଛୃଣୁ
ଉପବାସ କରିନଥିବା ଲୋକମାନେ କେବଳ ଅଂଶିକ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ରୂପଂ ତଥୋତ୍ତରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯଦୋଷତଃ
ବ୍ରତ ପାଳନରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ, ସେମାନେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଫଳ କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ରୂପ ପାଆନ୍ତି।
ଉପଵାସୀ ନରଃ ପତ୍ନୀଂ ନାରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଥା ପତିମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଏ; ଏହିପରି ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସ୍ୱାମୀ ପାଏ।
ଯେ ଦ୍ରଵ୍ଯେ ସତ୍ଯଦାତାରସ୍ତଥାନ୍ନେ ସତ୍ଯନଗ୍ନଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟଭାବରେ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆହାର ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈର୍ହୀନା ଭୂଷଣୈଶ୍ଚାତିରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଜଦି ବସ୍ତ୍ର, ଚନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଗହଣା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହୁଅନ୍ତି।
ତେ ସର୍ଵେ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲ ଵୈକଲ୍ଯମାଗତାଃ ଉପଵାସେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵୈକଲ୍ଯାଦ୍ଵିକଲଂ ଫଲମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ ବ୍ରତରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଉପବାସ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତ୍ରୁଟି ରହିଲେ ଫଳ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
କିଂ ତତ୍ର ଵଦ କର୍ତଵ୍ଯମଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଯେନ ଜାଯତେ
ଏଠାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଫଳ ନିର୍ମଳ ହେବ?
ଵୈକଲ୍ଯଂ ପ୍ରଶମଂ ଯାତି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଗଦତୋ ମମ କୃତୋପଵାସୋ ଦେଵେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍
ମୋ କଥା ଶୁଣ; ଉପବାସ କରି, ଦେବମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ବ୍ରତର ତ୍ରୁଟି ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ସ୍ନାତୋ ନାରାଯଣଂ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଭୁଞ୍ଜନ୍ନାରାଯଣଂ ତଥା
ସ୍ନାନ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଖାଇବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମନେ ରଖିବା ଦରକାର।
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଜଲସ୍ନାତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଇଦମୁଚ୍ଚାରଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଗୋମାତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପରେ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମନି ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମଯା ଖଣ୍ଡଵ୍ରତଂ କୃତମ୍
ମୁଁ ପୂର୍ବ ସାତି ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତ କରିଛି,
ଯଥାଖଂଡଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଯେପରି ତୁମେ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଅଖଣ୍ଡ ରୂପ,
ଚତୁର୍ଭିରପି ମାସୈସ୍ତୁ ପାରଣଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଚାରି ମାସ ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ପାରଣ କରିବାକୁ ନିୟମ ଅଛି।
ଚୈତ୍ରାଦିଷୁ ଚ ମାସେଷୁ ଚତୁର୍ଗୁଣ୍ଯଂ ତୁ ପାରଣମ୍
ଚୈତ୍ର ଆଦି ମାସଗୁଡ଼ିକରେ, ପାରଣ କରିବାରେ ଚାରିଗୁଣ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କାର୍ତ୍ତିକାଂତେଷୁ ପାରଣମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆରମ୍ଭରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାସଗୁଡ଼ିକରେ ପାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ସୌଵର୍ଣଂ ରୌପ୍ଯଂ ତାମ୍ରଂ ଚ ମୃନ୍ମଯଂ ପାତ୍ରମିଷ୍ଯତେ
ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ମାଟିର ପାତ୍ର ଉପଯୁକ୍ତ ମନାଯାଏ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ 4.79.
ଏଭଳି ଭାବେ, ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସ୍ତ୍ରାଭରଣଦାନୈଶ୍ଚ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କ୍ଷମାପଯେତ୍
ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ଦେଇ, ପାଦେ ପଡ଼ି, ସେମାନଙ୍କୁ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସମ୍ଯଗ୍ଯଥାନ୍ଯାଯ୍ଯମଖଂଡଦ୍ଵାଦଶୀଂ ନରଃ
ଏଭଳି ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି—
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଵୈକଲ୍ଯଂ ଯଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଯ କ୍ଵଚିତ୍କୃତମ୍
ସାତ ଜନ୍ମରେ ବ୍ରତରେ ଯେଉଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା କିମ୍ବା ତ୍ରୁଟି ହୋଇଥାଏ—
ତସ୍ମାଦେଷା ପ୍ରଯତ୍ନେନ ନରୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତ
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେଷ୍ଟାରେ କରିବା ଉଚିତ—
ଯେ ଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମଖଂଡମିତି ପ୍ରସିଦ୍ଧଂ ମାର୍ଗୋତ୍ତମାଙ୍ଗମଧିକୃତ୍ଯ କୃତେନ ଯେନ
ଯେଉଁମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାର୍ଗ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନିଷ୍ଠାରେ କରନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେଽଖଂଡଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମୈକୋନାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଉଣାଅଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ମନୋରଥଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ମନୋରଥ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିବରଣା: ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ହରେର୍ନାମ ଵଦନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଭାଵଯୁକ୍ତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଦୟରେ ଭାବ ଧରି, ହରିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—
ତତୋନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ରାଦଶ୍ଯାଂ ନିଯତୋ ହରିମ୍
ତାପରେ, ପରଦିନ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଆସିଲେ, ନିୟମିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର—