ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ନରାଧିପ
ରାଜା ତାଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାଖଂଡିଭିର୍ଵିକର୍ମସ୍ଥୈରାଲାପାଂଶ୍ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପାଖଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟାୟ କାରୀଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଗୋଦୋହତଃ ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଦାତ୍ମଶୁଦ୍ଧଯେ
ନିଜ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁଧରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ତେନୈଵ ନାମ୍ନା ସଂପୂଜ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେହି ନାମରେ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ପରେ,
ଏଵମେଵାଖିଲାନ୍ମାସାନୁପୋଷ୍ଯ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ସମସ୍ତ ମାସରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପାରିତେ ଚ ପୁନର୍ଵଷେ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପଦ୍ମଯା ସହ
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ପଦ୍ମା ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିଥରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵିଶେଷତଃ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ମିନ୍ନହ୍ନି ଗଵାହ୍ନିକମ୍ 4.78.
ସେହି ଦିନ ବିଶେଷରେ, ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନ ପୁନି ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵର୍ଣଶୃଂଗଂ ରୌପ୍ଯଖୁରଂ ଗୋଶତୈର୍ଵୃଷଭଂ ଵରମ୍
ସୁନା ଶିଙ୍ଗ, ଚାଁଦି ଖୁର ଥିବା ଏକ ବୃଷ ଓ ଶତ ଗାଈ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଦାପ୍ନୋତ୍ଯଖିଲଂ ସମ୍ଯଗ୍ଵ୍ରତମେତଦୁପୋଷିତଃ
ଏହି ବ୍ରତକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀମେତାଂ ସମୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ଏହି ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିଲେ,
ଗୋଵିନ୍ଦମର୍ଚଯତି ଗୋରସଭୋଜନସ୍ତୁ ଗା ଵୈ ଵିନୋଦଯତି ତଦ୍ଵଦ୍ଗଵାହ୍ନିକଶ୍ଚ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗାଈ ଦୁଧ ଓ ତାହାର ଉତ୍ପାଦ ଭୋଜନ କରି, ଗାଈମାନେକୁ ଖୁସି କରିବା ଓ ଦୈନିକ ଗାଈ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତର ପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଳୋଚନାରେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ଅଷ୍ଟସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଅଖଣ୍ଡଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦାନଧର୍ମେ କୃତଂ ଯସ୍ଯ ଵିପାକଂ ଵଦ ଯାଦୃଶଃ
ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ଦାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲଵୈକଲ୍ଯଂ ଯାଦୃଶ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଯଦି କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଯାଏ, ତେବେ ଫଳ କେମିତି କମିଯାଏ, ସେଥିରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଉପଵାସାନ୍ଵିନା ଖଣ୍ଡଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତ୍ଯେଵ ତାଞ୍ଛୃଣୁ
ଉପବାସ କରିନଥିବା ଲୋକମାନେ କେବଳ ଅଂଶିକ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ରୂପଂ ତଥୋତ୍ତରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯଦୋଷତଃ
ବ୍ରତ ପାଳନରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ, ସେମାନେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଫଳ କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ରୂପ ପାଆନ୍ତି।
ଉପଵାସୀ ନରଃ ପତ୍ନୀଂ ନାରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଥା ପତିମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଏ; ଏହିପରି ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସ୍ୱାମୀ ପାଏ।
ଯେ ଦ୍ରଵ୍ଯେ ସତ୍ଯଦାତାରସ୍ତଥାନ୍ନେ ସତ୍ଯନଗ୍ନଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟଭାବରେ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆହାର ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈର୍ହୀନା ଭୂଷଣୈଶ୍ଚାତିରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଜଦି ବସ୍ତ୍ର, ଚନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଗହଣା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହୁଅନ୍ତି।
ତେ ସର୍ଵେ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲ ଵୈକଲ୍ଯମାଗତାଃ ଉପଵାସେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵୈକଲ୍ଯାଦ୍ଵିକଲଂ ଫଲମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ ବ୍ରତରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଉପବାସ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତ୍ରୁଟି ରହିଲେ ଫଳ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
କିଂ ତତ୍ର ଵଦ କର୍ତଵ୍ଯମଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଯେନ ଜାଯତେ
ଏଠାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଫଳ ନିର୍ମଳ ହେବ?
ଵୈକଲ୍ଯଂ ପ୍ରଶମଂ ଯାତି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଗଦତୋ ମମ କୃତୋପଵାସୋ ଦେଵେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍
ମୋ କଥା ଶୁଣ; ଉପବାସ କରି, ଦେବମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ବ୍ରତର ତ୍ରୁଟି ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ସ୍ନାତୋ ନାରାଯଣଂ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଭୁଞ୍ଜନ୍ନାରାଯଣଂ ତଥା
ସ୍ନାନ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଖାଇବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମନେ ରଖିବା ଦରକାର।
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଜଲସ୍ନାତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଇଦମୁଚ୍ଚାରଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଗୋମାତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପରେ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମନି ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମଯା ଖଣ୍ଡଵ୍ରତଂ କୃତମ୍
ମୁଁ ପୂର୍ବ ସାତି ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତ କରିଛି,
ଯଥାଖଂଡଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଯେପରି ତୁମେ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଅଖଣ୍ଡ ରୂପ,
ଚତୁର୍ଭିରପି ମାସୈସ୍ତୁ ପାରଣଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଚାରି ମାସ ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ପାରଣ କରିବାକୁ ନିୟମ ଅଛି।
ଚୈତ୍ରାଦିଷୁ ଚ ମାସେଷୁ ଚତୁର୍ଗୁଣ୍ଯଂ ତୁ ପାରଣମ୍
ଚୈତ୍ର ଆଦି ମାସଗୁଡ଼ିକରେ, ପାରଣ କରିବାରେ ଚାରିଗୁଣ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କାର୍ତ୍ତିକାଂତେଷୁ ପାରଣମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆରମ୍ଭରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାସଗୁଡ଼ିକରେ ପାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ସୌଵର୍ଣଂ ରୌପ୍ଯଂ ତାମ୍ରଂ ଚ ମୃନ୍ମଯଂ ପାତ୍ରମିଷ୍ଯତେ
ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ମାଟିର ପାତ୍ର ଉପଯୁକ୍ତ ମନାଯାଏ।