ପାରଣଂ ଚୈଵ ଦେଵେଶ ପ୍ରୀଣନଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଏବଂ ଦେବେଶ, ପାରଣ କାମ୍ୟ ଭାବରେ ଭକ୍ତି ସହିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନକ୍ତଂ ଭୁଂଜୀତ ସତତଂ ତୈଲକ୍ଷାରଵିଵର୍ଜିତମ୍
ସଦା ରାତିରେ ଖାଇବା ଦରକାର, ତେଲ ଓ ଖାର ବିଲ୍କୁଳ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ଯଦଭିପ୍ରେତମାତ୍ମନଃ ଶଯ୍ଯାଂ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦଦ୍ଯାତ୍କେଶଵଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯତାମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେଠାରେ ଏକ ଶଯ୍ୟା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇ, କେଶବଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ କହିବା ଉଚିତ।
ଏତାମୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିନା ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରୀତୌ ଚ ତତ୍ପରଃ ତତୋ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଦ୍ଵାଦଶୀତି ଵୈ ।। 4.77.
ଏହି ବ୍ରତକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବିଶ୍ରୁତ ହୁଏ।
କୃତାଭିଲଷିତା ଦୃଷ୍ଟା ପ୍ରାରବ୍ଧା ଧର୍ମତତ୍ପରୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ଦେଖିଛନ୍ତି ଓ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
ସଂପ୍ରାପ୍ତିକାମୁପଵସଂତି ସମୀହିତାର୍ଥା ଯେ ମାନଵା ମନୁ ଜପୁଂଗଵ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତାଃ
ଯେଉଁ ମାନବମାନେ, ମନୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତି ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଉପବାସ କରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ସଂପ୍ରାପ୍ତିଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଂ ନାମ ସପ୍ତସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଳୋଚନାରେ, 'ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ଆଗମନ' ନାମକ ସତତର ସପ୍ତସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତସ୍ଯାଃ ସମ୍ଯଗନୁଷ୍ଠାନାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଭିମତଂ ଫଲମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ଏହି ବ୍ରତକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିଲେ, ମନୋରଥ ଫଳ ମିଳେ।
ପୌଷେ ମାସେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷିତଃ
ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପପୁଷ୍ପୋପଚାରୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସମାହିତଃ
ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ନରାଧିପ
ରାଜା ତାଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାଖଂଡିଭିର୍ଵିକର୍ମସ୍ଥୈରାଲାପାଂଶ୍ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପାଖଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟାୟ କାରୀଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଗୋଦୋହତଃ ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଦାତ୍ମଶୁଦ୍ଧଯେ
ନିଜ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁଧରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ତେନୈଵ ନାମ୍ନା ସଂପୂଜ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେହି ନାମରେ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ପରେ,
ଏଵମେଵାଖିଲାନ୍ମାସାନୁପୋଷ୍ଯ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ସମସ୍ତ ମାସରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପାରିତେ ଚ ପୁନର୍ଵଷେ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପଦ୍ମଯା ସହ
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ପଦ୍ମା ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିଥରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵିଶେଷତଃ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ମିନ୍ନହ୍ନି ଗଵାହ୍ନିକମ୍ 4.78.
ସେହି ଦିନ ବିଶେଷରେ, ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନ ପୁନି ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵର୍ଣଶୃଂଗଂ ରୌପ୍ଯଖୁରଂ ଗୋଶତୈର୍ଵୃଷଭଂ ଵରମ୍
ସୁନା ଶିଙ୍ଗ, ଚାଁଦି ଖୁର ଥିବା ଏକ ବୃଷ ଓ ଶତ ଗାଈ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଦାପ୍ନୋତ୍ଯଖିଲଂ ସମ୍ଯଗ୍ଵ୍ରତମେତଦୁପୋଷିତଃ
ଏହି ବ୍ରତକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀମେତାଂ ସମୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ଏହି ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିଲେ,
ଗୋଵିନ୍ଦମର୍ଚଯତି ଗୋରସଭୋଜନସ୍ତୁ ଗା ଵୈ ଵିନୋଦଯତି ତଦ୍ଵଦ୍ଗଵାହ୍ନିକଶ୍ଚ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗାଈ ଦୁଧ ଓ ତାହାର ଉତ୍ପାଦ ଭୋଜନ କରି, ଗାଈମାନେକୁ ଖୁସି କରିବା ଓ ଦୈନିକ ଗାଈ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତର ପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଗୋଵିନ୍ଦଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଳୋଚନାରେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ଅଷ୍ଟସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଅଖଣ୍ଡଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦାନଧର୍ମେ କୃତଂ ଯସ୍ଯ ଵିପାକଂ ଵଦ ଯାଦୃଶଃ
ଅଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ଦାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲଵୈକଲ୍ଯଂ ଯାଦୃଶ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଯଦି କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଯାଏ, ତେବେ ଫଳ କେମିତି କମିଯାଏ, ସେଥିରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଉପଵାସାନ୍ଵିନା ଖଣ୍ଡଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତ୍ଯେଵ ତାଞ୍ଛୃଣୁ
ଉପବାସ କରିନଥିବା ଲୋକମାନେ କେବଳ ଅଂଶିକ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ରୂପଂ ତଥୋତ୍ତରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯଦୋଷତଃ
ବ୍ରତ ପାଳନରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ, ସେମାନେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଫଳ କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ରୂପ ପାଆନ୍ତି।
ଉପଵାସୀ ନରଃ ପତ୍ନୀଂ ନାରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଥା ପତିମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଏ; ଏହିପରି ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସ୍ୱାମୀ ପାଏ।
ଯେ ଦ୍ରଵ୍ଯେ ସତ୍ଯଦାତାରସ୍ତଥାନ୍ନେ ସତ୍ଯନଗ୍ନଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟଭାବରେ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆହାର ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈର୍ହୀନା ଭୂଷଣୈଶ୍ଚାତିରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଜଦି ବସ୍ତ୍ର, ଚନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଗହଣା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହୁଅନ୍ତି।
ତେ ସର୍ଵେ ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯାତ୍ଫଲ ଵୈକଲ୍ଯମାଗତାଃ ଉପଵାସେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵୈକଲ୍ଯାଦ୍ଵିକଲଂ ଫଲମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ ବ୍ରତରେ ତ୍ରୁଟି ଥିଲେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଉପବାସ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତ୍ରୁଟି ରହିଲେ ଫଳ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।