ବଲଵାନଜିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ବଲିର୍ନାମା ମହାବଲଃ ତତୋ ଦେଵା ମହାଵିଷ୍ଣୁଂ ଗତ୍ଵା ଵଚନମୂଚିରେ
ଅଜୟ ଦେତ୍ୟ, ବଳି ନାମକ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ତାପରେ ଦେବମାନେ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯାଇ କଥା କହିଲେ।
ଜହି ଦୈତ୍ଯଂ ମହାବାହୋ ବଲିଂ ବଲନିଷୂଦନ
'ଦେତ୍ୟ ବଳିକୁ ମାର, ଓ ବଳଶାଳୀ, ଶକ୍ତି ନାଶ କରିବା ଜଣେ!'
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ କାଲଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସେ, ସମୟ ଜଣେଇ, ଦେବମାନେଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମାନଂ ଶାନ୍ତଂ ଦାନ୍ତଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ ତପସୋନ୍ତଃ ସୁବହୁନା କାଲେ ନାସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ; ବହୁ ତପସ୍ୟା ପରେ, ସମୟ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ଶେଷ ହେବ।
ଯଦା ଵିନଯସମ୍ପନ୍ନଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯେ କାଲେନ କେନଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ କିଛି ସମୟ ପରେ ମୁଁ କୌଣସି ନମ୍ର ଓ ଭଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣିପାରିବି,
ଅଦିତିର୍ମାଂ ପ୍ରପନ୍ନା ଵୈ ପୁତ୍ରାର୍ଥେ ପୁତ୍ରଲୋଭିନୀ
ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ ଅଦିତି ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ସେ ପୁଅ ପାଇଁ ଅତି ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ,
ତଦ୍ଦେଵାନାଂ ହିତଂ ସର୍ଵେ ଚାହିତଂ ତୁ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ 4.76.
ଏହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ହେବ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଦେମନମାନେ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତା ଗତା ଦେଵାଃ କାର୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁରଚିଂତଯତ୍ ଅଦିତିର୍ଵରଯାମାସ ଵାଂଛିତଂ ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଭଳି କହି ଦେବତାମାନେ ଚାଲିଗଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ଏହି କାମ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ଅଦିତି ମନେ କଲେ, 'ମୋ ଇଚ୍ଛା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ।'
ଅଥ କାଲେ ବହୁତିଥେ ଗତେ ସା ଗର୍ଭିଣୀ ହ୍ଯଭୂତ୍
ଏପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲା, ତାପରେ ସେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
ହ୍ରସ୍ଵପାଦଂ ହ୍ରସ୍ଵକାଯଂ ମହଚ୍ଛିରସମର୍ଭକମ୍
ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର ପାଦ ଛୋଟ, ଦେହ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ମୁଣ୍ଡ ବଡ଼ ଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଵାମନଂ ଜାତଂ ଯଦି ସା ଵକ୍ତୁମୁଦ୍ଯତା
ବାମନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ସେ କିଛି କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଭାଦ୍ରପଦେ ଶ୍ରଵଣେନ ନରୋତ୍ତମ
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ,
ଭଯଂ ବଭୂଵ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦେଵାନାଂ ତୋଷ ଆଭଵତ୍
ଦେମନମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଚକାର କଶ୍ଯପୋ ଧୀମାନ୍ପ୍ରଜାପତିରନୁଦ୍ଯତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ଦେରି ନକରି ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
କୁଶସ୍ଵଚ୍ଛୋଦକଧରଃ କମଂଡଲୁଵିଭୂଷିତଃ
ପବିତ୍ର ପାଣି ଧରି, କମଣ୍ଡଳୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେ କୁଶ ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦାଉଁଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଲିମଥୋଵାଚ ଵାମନୋଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣମ୍
ବଳିଙ୍କୁ ଦେଖି, ବାମନ ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କଥା କହିଲେ।
ପାଦତ୍ରଯପ୍ରମାଣେନ ପଠନାର୍ଥେ ସ୍ଥିତୋ ହ୍ଯସି 4.76.
ତୁମେ ଏଠାରେ ତିନି ପଦ ମାପିବା ପାଇଁ ଦଢ଼ି ଅଛ, ପାଠ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ।
ତତୋ ଵର୍ଦ୍ଧିତୁମାରବ୍ଧୋ ଵାମନୋଽନଂତଵିକ୍ରମଃ
ତାପରେ ଅନନ୍ତ ବିକ୍ରମୀ ବାମନ ବଡ଼ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତାଭ୍ଯାମିଂଦ୍ରାଦିକାଁଲ୍ଲୋକାଁଲ୍ଲଲାଟେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦମ୍
ସେ ଦୁଇଟି ପଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲଳାଟ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ସିଦ୍ଧା ଦେଵର୍ଷଯସ୍ତଥା
ସେ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ତତୋ ଦୈତ୍ଯଗଣାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଜିତ୍ଵା ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଵଶୀ
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେମନ ଦଳକୁ ଜିତି, ତିନି ଭୁବନର ଶ୍ୱାମୀ ହେଲେ।
ତତ୍ର ତ୍ଵମୀପ୍ସିତାନ୍ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମଦ୍ବାହୁପାଲିତଃ
ସେଠାରେ, ତୁମେ ମୋ ହସ୍ତରେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ବଲିଃ ପ୍ରାଯାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନରୋତ୍ତମମ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ ବଳି, ମହାନ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ଵାନି ଧିଷ୍ଣ୍ଯାନି ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ ଵିଗତ ଜ୍ଵରାଃ
ତୁମେମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଆସନକୁ ଫେରିଯାଅ; ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ଶାନ୍ତ ରୁହ।
ଦେଵଃ କୃତ୍ଵା ଜଗତ୍କାର୍ଯଂ ତତ୍ରୈଵାଂତର୍ଦ୍ଧିମାଗମତ୍ । ତେନେଷ୍ଟା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵଦା ଵିଜଯା ତିଥିଃ
ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର କାମ ସାରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେଠାରୁ ଏହି ତିଥି ଦେବଦେବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ସଦା ଶୁଭ ହୋଇ ରହିଛି।
ଏଷା ଵୈ ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ପୁଷ୍ଯେଣ ସହିତା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଏହା ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ହୁଏ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ସୋପଵାସୋ ରାତ୍ରୌ ସଂପୂଜଯେଦ୍ଧରିମ୍ 4.76.
ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ରାତିରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
କୁଂଡିକାଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ଛତ୍ରଂ ଵୈ ପାଦୁକେ ତଥା
ପାଖରେ ଜଳପାତ୍ର, ଛତା ଓ ପାଦୁକା ରଖ।
ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ପାତ୍ରଂ ଵାସୋଭିଃ ଫଲୈଶ୍ଚାପି ସୁଶୋଭନୈଃ
ପାତ୍ରଟିକୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଫଳରେ ଢାକ।
ତିଲାଢକେନ ଵିତ୍ତାଢ୍ଯଃ ପ୍ରସ୍ଥେନ କୁଡଵେନ ଵା
ଯେଉଁମାନେ ଧନୀ, ସେମାନେ ଏକ ମାପ ତିଳ, କିମ୍ବା ପ୍ରସ୍ଥ, କିମ୍ବା କୁଡ଼ବ ଦାନ କରନ୍ତୁ।