ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହାରିଣସ୍ତ୍ଵେତେ ପାପାଃ ପ୍ରେତତ୍ଵମାଗତାଃ
ଏହି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି.
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହରତାଃ କେଚିଦ୍ଦେଶେଽସ୍ମିଂସ୍ତୁ ସୁଦାରୁଣେ
ଏଠାରେ, ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ, କିଛି ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଅଛନ୍ତି.
ଅକ୍ଷଯ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ ପରମାତ୍ମା ସନାତନଃ
ଅକ୍ଷୟ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସନାତନ ଅଛନ୍ତି.
ମଯା ଵିହୀନାଃ କିଂ ତ୍ଵେତେ ଵନେଽସ୍ମିନ୍ଭୃଶଦାରୁଣେ
କିନ୍ତୁ ଏମାନେ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିତ, ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଇଛନ୍ତି.
ଏତେଷାଂ ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗ ମମାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା
ଓ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋତେ ଦୟା କରିବା ପାଇଁ, ତୁମେ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛ.
ଅସ୍ତୁ କକ୍ଷାଗତା ଚୈଵ ତଵ ସଂପୁଟିକା ଶୁଭା 4.75.
ତୁମର ଶୁଭ ସଂପୁଟିକା, ଯାହା ତୁମର ପାଖରେ ରଖାଯାଇଛି, ଏଭଳି ହେଉ.
ଗଯାଶୀର୍ଷେ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁ ମହାମତେ
ତୁମେ ଗୟାର ଶିର ଭାଗକୁ ଯାଇ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଚିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ।
ଏଵଂ ସମ୍ଭାଷମାଣୋଽସୌ ତପ୍ତଜାଂବୂନଦପ୍ରଭଃ
ଏଭଳି କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ, ସେ ତପ୍ତ ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗତେ ପ୍ରେତନାଥେ ତୁ ପ୍ରଭାଵାତ୍ସ ଵଣିକ୍ପୁମାନ୍
ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ପିତୃନାଥଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ବ୍ୟାପାରୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯ ନିଧିଂ ଗତ୍ଵା ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ସ୍ଵକେ ଗୃହେ ପ୍ରେତାନାଂ କ୍ରମଶସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦିନେଦିନେ
ସେଠାରେ ଧନ ମିଳିବା ପରେ, ଗୃହକୁ ଯାଇ ଏହାକୁ ରଖିଦେଲେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଏକେକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।
ଯସ୍ଯଯସ୍ଯ ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସ କରୋତି ଦିନେ ଵଣିକ୍
ଯେଉଁ ପିତୃ ପାଇଁ ବ୍ୟାପାରୀ ଗୟାରେ ଦିନ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ବ୍ରଵୀତି ଚ ମହାଭାଗ ପ୍ରସାଦେନ ତଵାନଘ
ସେ କହିଥାଏ, 'ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମର କୃପାରେ, ଓ ନିର୍ମଳ ଜଣେ—'
ସ କୃତ୍ଵା ଧନଲୋଭାଚ୍ଚ ପ୍ରେତାନାଂ ସତ୍କୃତିଂ ଵଣିକ୍
ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ବ୍ୟାପାରୀ ଧନ ଲୋଭରେ—
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଯୋଗେ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଯୋଗରେ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ମହାନଦୀସଂଗମେଷୁ ପ୍ରତିଵର୍ଷଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ବଡ଼ ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର—
ଅଵାପ ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚାତ୍ର ମାନଵୈଃ ଶୀତଲାମଲପାନୀଯାଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯୋ ମନୋହରାଃ ।। 4.75.
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ, ଯାହା ମାନବମାନେ ପାଇବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ; ଏଠାରେ ଶୀତଳ ଏବଂ ପରିସ୍କୃତ ଜଳ ଥିବା ମନୋହର ପୋକରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ତଂ ଦେଶମାସାଦ୍ଯ ଵଣିଙ୍ ମହାତ୍ମା ସୁତପ୍ତଜାଂବୂନଦଭୂଷିତାଂଗଃ
ସେ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚି, ମହାତ୍ମା ବ୍ୟାପାରୀ, ଭଲ ତପ୍ତ ସୁନାର ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହା ପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଞ୍ଚସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ପଞ୍ଚସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଵିଜଯଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଃ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ବିଜୟ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ—ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଏକାଦଶୀ ଯଦା ସା ସ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଵଣେନ ସମନ୍ଵିତା
ଯେବେ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ହୋଇଥାଏ—
ବଲଵାନଜିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ବଲିର୍ନାମା ମହାବଲଃ ତତୋ ଦେଵା ମହାଵିଷ୍ଣୁଂ ଗତ୍ଵା ଵଚନମୂଚିରେ
ଅଜୟ ଦେତ୍ୟ, ବଳି ନାମକ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ତାପରେ ଦେବମାନେ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯାଇ କଥା କହିଲେ।
ଜହି ଦୈତ୍ଯଂ ମହାବାହୋ ବଲିଂ ବଲନିଷୂଦନ
'ଦେତ୍ୟ ବଳିକୁ ମାର, ଓ ବଳଶାଳୀ, ଶକ୍ତି ନାଶ କରିବା ଜଣେ!'
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ କାଲଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସେ, ସମୟ ଜଣେଇ, ଦେବମାନେଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମାନଂ ଶାନ୍ତଂ ଦାନ୍ତଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ ତପସୋନ୍ତଃ ସୁବହୁନା କାଲେ ନାସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ; ବହୁ ତପସ୍ୟା ପରେ, ସମୟ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ଶେଷ ହେବ।
ଯଦା ଵିନଯସମ୍ପନ୍ନଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯେ କାଲେନ କେନଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ କିଛି ସମୟ ପରେ ମୁଁ କୌଣସି ନମ୍ର ଓ ଭଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣିପାରିବି,
ଅଦିତିର୍ମାଂ ପ୍ରପନ୍ନା ଵୈ ପୁତ୍ରାର୍ଥେ ପୁତ୍ରଲୋଭିନୀ
ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ ଅଦିତି ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ସେ ପୁଅ ପାଇଁ ଅତି ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ,
ତଦ୍ଦେଵାନାଂ ହିତଂ ସର୍ଵେ ଚାହିତଂ ତୁ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ 4.76.
ଏହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ହେବ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଦେମନମାନେ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତା ଗତା ଦେଵାଃ କାର୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁରଚିଂତଯତ୍ ଅଦିତିର୍ଵରଯାମାସ ଵାଂଛିତଂ ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଭଳି କହି ଦେବତାମାନେ ଚାଲିଗଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ଏହି କାମ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ଅଦିତି ମନେ କଲେ, 'ମୋ ଇଚ୍ଛା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ।'
ଅଥ କାଲେ ବହୁତିଥେ ଗତେ ସା ଗର୍ଭିଣୀ ହ୍ଯଭୂତ୍
ଏପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲା, ତାପରେ ସେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
ହ୍ରସ୍ଵପାଦଂ ହ୍ରସ୍ଵକାଯଂ ମହଚ୍ଛିରସମର୍ଭକମ୍
ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର ପାଦ ଛୋଟ, ଦେହ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ମୁଣ୍ଡ ବଡ଼ ଥିଲା।