ତୃଷ୍ଣା ତୃପ୍ତୀ ରତିର୍ନ୍ନୀତିର୍ହିଂସା କ୍ଷାଂତିର୍ମତିର୍ଗତିଃ
ତୃଷ୍ଣା, ତୃପ୍ତି, ରତି, ଚରିତ୍ର, ହିଂସା, କ୍ଷମା, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଗତି,
ଇତ୍ଯଷ୍ଟକପ୍ରଭାଵେଣ କ୍ଷତ୍ରସିଂହୋ ମହୀପତିଃ
ଏହି ଅଷ୍ଟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭାବରେ ମହୀପତି କ୍ଷତ୍ରସିଂହ
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯ ଭଜ ଦୁର୍ଗାଂ ସନାତନୀମ୍ 3.2.22.
ସେହିପାଇଁ, ବୀର ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ସନାତନୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଭଜ।
ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତରେଣ ଭୂପାଲ ମଯା ତ୍ଵଂ ସଂପରୀକ୍ଷିତଃ
ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରା, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଛି।
ଦସ୍ଯୁନଷ୍ଟାଃ ପୁରୀଃ ସର୍ଵାଃ କ୍ଷେତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସମସ୍ତ ସହର ଓ ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ର ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଯୋ ନୃପଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ପୁନରୁଦ୍ଧାରଯିଷ୍ଯତି
ଯେ ରାଜା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ପୁନିଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ,
ଵିକ୍ରମାଖ୍ଯାନକାଲୋଽଯଂ ପୁନର୍ଧର୍ମଂ କରୋତି ହି
ଏହି ସମୟକୁ ବିକ୍ରମ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ପୁନି ଧର୍ମ ଦୃଢ଼ ହୁଏ।
ତଦନ୍ତେ ଭୁଵି କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହା ବଲୀ
ସେଇ ସମୟର ଶେଷରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ସୂତାଦ୍ଯା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ମହାରାଜ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣେ ରତାଃ
ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ସୂତ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମୁନି, ରାଜା, ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣରେ ମନ ଲଗାଇବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏପରି କହି ବୈତାଳ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସଂଧ୍ଯାଂ ସମାଗତାମ୍
ସେହିପରି, ମୁନିମାନେ, ସଂଧ୍ୟା ଆସିଗଲା ବୋଲି ଜାଣି, ...
ସ୍ନାତ୍ଵା କେଦାରକୁଣ୍ଡେ ତେ ମନସା ପୂଜଯଞ୍ଛିଵମ୍
କେଦାର କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ମନରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ସମାଧିନିଷ୍ଠାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଵର୍ଷମେକଂ ଵ୍ଯତୀତଯନ୍
ସେମାନେ ସମାଧିରେ ଲଗି ଏକ ବର୍ଷ ସେଠାରେ କାଟିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ରାଜା ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯଭୂପତିଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ନାମକ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ଉଷିତ୍ଵା ତେ ତୁ ମୁନଯଃ ସୂତଂ ଗତ୍ଵାଽବ୍ରୁଵନ୍ନିଦମ୍
ସେମାନେ ସେଠାରେ ରହି, ପରେ ସୂତଙ୍କଠାରେ ଯାଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଵାଜିମେଧଂ ଚ ନୃପତେଃ କାରଯାମସ୍ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା
ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସୂତସ୍ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ଚ ପୁନରାଗମତ୍
ସୂତ ହଁ କହି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁନି ଫେରିଲେ।
ପୂର୍ଵେ ତୁ କପିଲସ୍ଥାନଂ ଦକ୍ଷିଣେ ସେତୁବନ୍ଧନମ୍
ପ୍ରଥମେ କପିଳଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ, ପରେ ଦକ୍ଷିଣକୁ ସେତୁବନ୍ଧକୁ ଗଲେ।
ହଯୋ ଜଗାମ ତରସା ତତଃ କ୍ଷିପ୍ରାଂ ନଦୀଂ ଗତଃ
ଘୋଡ଼ା ତୁରନ୍ତ ଚାଲି, କ୍ଷିପ୍ରା ନଦୀ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ନୃପଯଜ୍ଞେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସପତ୍ନୀକାଃ ସମାଗତାଃ
ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ଯଜ୍ଞାଂତେ ଵିଵିଧଂ ଦାନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵୈତାଲସଂଯୁତଃ 3.2.23.୧
ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦେଇ, ବୈତାଳ ସହିତ ଥିଲେ।
ଭୋଭୋ ରାଜନ୍ମହାଭାଗ କଲୌ ପ୍ରାପ୍ତେ ଭଯଂକରେ
ହେ ରାଜା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିବ—
ଦତ୍ତ୍ଵା ସୁଧାମଯଂ ତୋଯଂ ଚଂଦ୍ରଶ୍ଚାନ୍ତର୍ଦଧେ ପୁନଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଅମୃତ ଭଳି ପାଣି ଦେଇ, ପୁନି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଦତ୍ତଂ ରାଜ୍ଞା ତଦମୃତଂ ଶକ୍ରଃ ସ୍ଵର୍ଗମୁମୁପାଗତଃ
ରାଜାଙ୍କ ଠାରୁ ଅମୃତ ପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଦ୍ଵିଜଃ କଶ୍ଚିଜ୍ଜଯନ୍ତୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେ ସମୟରେ ଜୟନ୍ତ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଜଯନ୍ତୋ ଭର୍ତୃହରଯେ ଲକ୍ଷସ୍ଵର୍ଣେନ ଵର୍ଣଯନ୍
ଜୟନ୍ତ, ଭର୍ତ୍ତୃହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯ ଏଵାସ୍ଯ ରାଜ୍ଯମକଂଟକମ୍
ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ଏକାକି ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ କେଉଁସି ବିପଦ ବିନା ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଶୌନକାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ଋଷଯୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୂପସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗତିମ୍
ଶୌନକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ରାଜାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ବିଷୟରେ ଜାଣି,
ତେଭ୍ଯଃ ସୂତଃ ପୁରାଣାନି ଶ୍ରାଵଯାମାସ ଵୈ ପୁନଃ ତେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଜଗ୍ମୁର୍ହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ସୂତା ଏବେ ପୁନି ପୁରାଣ କଥା ଶୁଣାଇଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗଂ ପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ତ୍ରଯୋଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଭାବେ ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ ଚତୁର୍ଯୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହର ଏକୋଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।