କୃତାତିଥ୍ଯୋ ଯଥାଲାଭଂ ଗମିଷ୍ଯସି ଯଥାସୁଖମ୍
'ଅତିଥିକୁ ଯେପରି ହେଉ, ସମ୍ମାନ କରି, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆଗକୁ ଯିବ।'
ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତତସ୍ତଂ ଦେଶମାଗତଃ ଦଧ୍ଯୋଦନସମାଯୁକ୍ତୋ ଵର୍ଧମାନେନ ସଂଯୁତଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଦହି ଭାତ ନେଇ, ବର୍ଧମାନଙ୍କ ସହିତ।
ଆଗତେ କରକେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରାଦାଦତିଥଯେ ତଦା ଵିତୃଷ୍ଣୋ ଵିଜ୍ଵରଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷଣେନ ସମପଦ୍ଯତ
ପାତ୍ର ଆସିଲାପରେ, ସେ ଏହା ଅତିଥିଙ୍କୁ ଦେଲେ; ତୁରନ୍ତେ ସେ ତିଆରି ଓ ଜ୍ୱରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତୁ ପ୍ରେତସଂଘସ୍ଯ ଭୋକ୍ତୁକାମସ୍ଯ ଵୈ ଦଦୌ
ତାପରେ ସେ ଭୋଜନ ଚାହୁଁଥିବା ଭୂତମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଅତିଥିଂ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଚ ପ୍ରେତଲୋକଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଅତିଥି ଓ ସମସ୍ତ ଭୂତଲୋକକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,
ତସ୍ଯ ଭୁକ୍ତଵତଶ୍ଚାନ୍ନଂ ପାନୀଯଂ ଚ କ୍ଷଯଂ ଯଯୌ 4.75.
ସେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ହେଇଗଲା।
ଆଶ୍ଚର୍ଯମେତତ୍ପରମଂ ଵନେଽସ୍ମିନ୍ପ୍ରତିଭାତି ମେ
'ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ମୋତେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଛି।'
ସ୍ତୋକେନ ଚ ତଥାନ୍ନେନ ବିଭର୍ଷି ସୁବହୂନ୍ପୃଥକ୍
'ଏତେ ଥୋଡ଼ା ଖାଦ୍ୟରେ, ତୁମେ ଏତେ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ପୋଷଣ କରୁଛ।'
ଅପରଂ ଚ କଥଂ ଚେହ ମମ ପାପପରିକ୍ଷଯଃ ତୃପ୍ତଶ୍ଚାସି କଥଂ ଗ୍ରାସମାତ୍ରେଣ ଚ ଶୁଭଵ୍ରତ
ଏଠାରେ ମୋର ଅପରାଧ କିପରି କମିଗଲା ଏବଂ ତୁମେ କିପରି ଏକମାତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲା, ଓ ଶୁଭ କର୍ମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି?
କସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯାଂ ସୁଘୋରାଯାମଟଵ୍ଯାଂ ତୁ କୃତାଲଯଃ
ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ତୁମେ କିଏ, ଯେ ଏଠାରେ ଘର କରିଛ?
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଵାଣିଜ୍ଯା ପ୍ରେତୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ
ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ, ସେ ମରିଥିବା ବ୍ୟବସାୟୀ କହିଲେ:
ଶାକଲେ ନଗରେ ରମ୍ଯେ ଅହମାସଂ ସୁଦୁର୍ମତିଃ
ଶାକଳ ନଗରରେ, ମୁଁ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ମନିଷ ଥିଲି.
ଧନଲୋଭାନ୍ମଯା ତତ୍ର କଦାଚିଚ୍ଚ ପ୍ରମାଦିନା
ସେଠାରେ ଧନ ଲୋଭରେ, ମୁଁ କେବେ କେବେ ଅସାବଧାନ ହୋଇ କାମ କରିଥିଲି.
ପ୍ରତିଵେଶେ ଚ ତତ୍ରାସୀଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଗୁଣଵାନ୍ମମ
ମୋ ପଡ଼ୋଶିରେ ଏକ ଗୁଣବତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ.
ସ କଦାଚିନ୍ମଯା ସାର୍ଧଂ ତୋଷାଂ ନାମ ନଦୀଂ ଯଯୌ
ଏକ ଦିନ, ସେ ମୋ ସହିତ ତୋଷା ନଦୀକୁ ଗଲେ.
ଚଂଦ୍ରଭାଗା ସୋମସୁତା ତୋଷା ଚୈଵାର୍କନଂଦିନୀ 4.75.
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସୋମର କନ୍ୟା, ଏବଂ ତୋଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରିୟା — ଏହି ଦୁଇଟି ନଦୀ.
ତତ୍ତୀର୍ଥଵରମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରାତିଵେଶ୍ଯଃ ସ ଚ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ ତୀର୍ଥରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମୋ ପଡ଼ୋଶି ବ୍ରାହ୍ମଣ.
ଚଂଦ୍ରଭାଗାତୋଷଯୋଶ୍ଚ ଵାରିଧାନ୍ଯୈର୍ନଵୈର୍ଦୃଢୈଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଏବଂ ତୋଷାର ନୂତନ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାନ ନେଇ,
ଛତ୍ରୋପାନଦ୍ଯୁଗଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରତିମାଂ ଵିଧିଵଦ୍ଧରେଃ
ଛତା, ଜୋଡ଼ା ଚପଲ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପ୍ରତିମା, ସଠିକ ରୀତିରେ,
ଏତତ୍କୃତ୍ଵା ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତଃ କାଲେନ କେନଚିତ୍ ଅସ୍ଯାମଟଵ୍ଯାଂ ଘୋରାଯାଂ ଯଥା ଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଯାନଘ
ଏହା କରି ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ; କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ, ଯେପରି ତୁମେ ଦେଖିଛ, ଓ ନିରପରାଧ ଜଣେ,
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହାରିଣସ୍ତ୍ଵେତେ ପାପାଃ ପ୍ରେତତ୍ଵମାଗତାଃ
ଏହି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି.
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହରତାଃ କେଚିଦ୍ଦେଶେଽସ୍ମିଂସ୍ତୁ ସୁଦାରୁଣେ
ଏଠାରେ, ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ, କିଛି ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଅଛନ୍ତି.
ଅକ୍ଷଯ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ ପରମାତ୍ମା ସନାତନଃ
ଅକ୍ଷୟ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସନାତନ ଅଛନ୍ତି.
ମଯା ଵିହୀନାଃ କିଂ ତ୍ଵେତେ ଵନେଽସ୍ମିନ୍ଭୃଶଦାରୁଣେ
କିନ୍ତୁ ଏମାନେ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିତ, ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଇଛନ୍ତି.
ଏତେଷାଂ ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗ ମମାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା
ଓ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋତେ ଦୟା କରିବା ପାଇଁ, ତୁମେ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛ.
ଅସ୍ତୁ କକ୍ଷାଗତା ଚୈଵ ତଵ ସଂପୁଟିକା ଶୁଭା 4.75.
ତୁମର ଶୁଭ ସଂପୁଟିକା, ଯାହା ତୁମର ପାଖରେ ରଖାଯାଇଛି, ଏଭଳି ହେଉ.
ଗଯାଶୀର୍ଷେ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁ ମହାମତେ
ତୁମେ ଗୟାର ଶିର ଭାଗକୁ ଯାଇ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଚିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ।
ଏଵଂ ସମ୍ଭାଷମାଣୋଽସୌ ତପ୍ତଜାଂବୂନଦପ୍ରଭଃ
ଏଭଳି କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ, ସେ ତପ୍ତ ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗତେ ପ୍ରେତନାଥେ ତୁ ପ୍ରଭାଵାତ୍ସ ଵଣିକ୍ପୁମାନ୍
ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ପିତୃନାଥଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ବ୍ୟାପାରୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯ ନିଧିଂ ଗତ୍ଵା ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ସ୍ଵକେ ଗୃହେ ପ୍ରେତାନାଂ କ୍ରମଶସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦିନେଦିନେ
ସେଠାରେ ଧନ ମିଳିବା ପରେ, ଗୃହକୁ ଯାଇ ଏହାକୁ ରଖିଦେଲେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଏକେକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।