ଵେଦ୍ଯାଃ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଗ୍ରହପୀଠଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ବେଦିର ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର କୋଣରେ ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଶକ୍ରସ୍ଯ ପୂଜାଂ କୁର୍ଵୀତ ଯତ୍ନତଃ ୩୮ କୁବେରସ୍ଯ ତଥୋଦୀଚ୍ଯାଂ ବଲିଂ କୁର୍ଯାତ୍ଫଲାକ୍ଷତୈଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜା ଯଥାଯଥ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ଉତ୍ତର ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ସମାଲଭ୍ଯ ଶୁଭୈର୍ଗଂଧୈର୍ଦ୍ଦର୍ଭପାଣିରତଂଦ୍ରିତଃ 4.74.
ଶୁଭ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ଏବଂ ଅତି ଆଦର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଜମାନୋଽପି ଦେଵସ୍ଯ ସଂମୁଖଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ
ଯଜମାନ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶୁଚି ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଠିଆ ହେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ନମସ୍ତେ ଭୁଵନେ ଶ୍ଵର
‘ନମସ୍କାର ହେ ଦେବଦେବେଶ, ନମସ୍କାର ହେ ଭୁବନେଶ୍ୱର।’
ତତୋଦକସ୍ଯ ଧାରାସ୍ତାଃ ପ୍ରତ୍ଯଂଗଷୁ ସମନ୍ଵିତାଃ
ତାପରେ ଜଳଧାରା ଦ୍ୱାରା ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ।
ହୋମଂ କୁର୍ଯୁସ୍ତତୋ ଵିପ୍ରା ଦିକ୍ଷୁ ସର୍ଵାସୁ ତତ୍ପରାଃ
ତାପରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିହୋମ କରିବେ।
ଵାଦିତ୍ରୈସ୍ତାଡ୍ଯମାନୈଶ୍ଚ ଶଂଖଗେଯ ସ୍ଵନୈସ୍ତଥା
ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ଓ ଶଂଖ ଓ ଗୀତର ମଧୁର ଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି।
ମଂଗଲୈଃ ସ୍ତୁତିସଂଯୁକ୍ତୈଃ କାରଯେତ୍ତନ୍ମହୋତ୍ସଵମ୍
ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ସେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିଵଂଶାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵରଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହରିବଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ି ଶ୍ରବଣ କରାଇବେ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନକୁଶଲାଃ କେଚିଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଯୁରତଂଦ୍ରିତାଃ
କିଛି ଜଣେ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକେ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ପଢ଼ି ଶ୍ରବଣ କରାଇବେ।
ଯଜମାନୋ ନଯେଦ୍ଧୀମାନ୍ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋଦଯୋ ଭଵେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯଜମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ କ୍ଷପଯେଯୁର୍ମହୀପତେ 4.74.
ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ତ୍ରରେ ସାରା ରାତି କାଟିବେ।
କ୍ଷୀରେଣାଜ୍ଯେନ ଵା ରାଜନ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ହେ ରାଜା, ଦୁଧ କିମ୍ବା ଘିଅ ସହିତ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ।
ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦ୍ଯାଂ ସରସି ଵା ପୁନଃ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ପୁଣି ନଦୀ କିମ୍ବା ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରିବେ।
ତତଃ ଶୁକ୍ଲାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ପରିଧାଯ ଯତଵ୍ରତଃ
ତାପରେ ଧ୍ୟାନ ଓ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ଥାଇ, ସେ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈଃ ସନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯେତ୍ପୁ ରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେ ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ।
ପୂଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ହୋତାରୋ ଯଜ୍ଞକଲ୍ପିତାଃ
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସେ ପୂଜା କରିବେ।
ଆଚାର୍ଯଃ ପୂଜନୀଯୋଽତ୍ର ସର୍ଵସ୍ଵେନାପି ଭାରତ
ହେ ଭାରତ, ଏଠାରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିହୀନସ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଲୋଭ ଛାଡ଼ି, ଭକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଉଚିତ।
ତେଷାମନ୍ନଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛୁଦ୍ଧେନ ଚେତସା
ସେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ମନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥାଵିଭଵସାରେଣ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୁଂଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ସେ ନିଜ ସମ୍ପଦ ଓ ସାଧ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ପରେ ମୌନ ରହି ଭୋଜନ କରିବେ।
ଏଵଂ ଯଜ୍ଞୋ ମହାରାଜଶ୍ଚୋକ୍ତସ୍ତେ ସଂପ୍ରକୀର୍ତିତଃ 4.74.
ହେ ମହାରାଜ, ଏପରି ଭାବେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଵାଜପେଯାତିରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଯେ ଯଜଂତି ଶତଂ ସମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ବାଜପେୟ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—
ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ସୌଭାଗ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପଦଃ
ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ସୁସ୍ଥ ଶରୀର ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ମିଳେ।
ମୃତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ମୋଦତେ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ରୁଦ୍ରଲୋକେ ତଥା ରାଜନ୍ଯୁଗାନି ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ
ଏହିପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ରାଜା ଯୁଗ ଯାଏଁ ରହିଥାଏ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲା ପରେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ଧର୍ମିକ ରାଜା ହେଉଛି।
ଵ୍ରତମେତତ୍ପୁରା ଚୀର୍ଣଂ ସଗରେଣ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ସଗର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀପାଲୈଃ ପାଲିତାଶେଷଭୂତଲୈଃ
ଏହା ଅନ୍ୟ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂତଳକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଅନ୍ୟ ଶାସକମାନେ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।