ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଧର୍ମପୁତ୍ର ବଲଂ କୀର୍ତିର୍ଯଶୋ ଧନମ୍
ମୋର କୃପାରେ, ଧର୍ମପୁତ୍ର, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି, ଯଶ ଓ ଧନ ମିଳିବ।
ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ମଦ୍ଭକ୍ତାସ୍ତେଷାଂ ଦାସ୍ଯାମି ହୃଦ୍ଗତମ୍ 4.73.
ଯେମାନେ ମୋ ପୂଜା କରିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟର ଆଶା ପୂରଣ କରିଦେବି।
ଭାଂଡୀରପାଦପତଲେ ମିଲିତୈର୍ମହଦ୍ଭିର୍ମଲ୍ଲୈରନାକୁଲିତବାହୁବଲୈର୍ବଲିଷ୍ଠୈଃ
ଭାଣ୍ଡୀର ବୃକ୍ଷ ତଳେ, ବହୁତ ପହଳବାନ ଏକଠା ହୋଇ, ଯାହାଙ୍କର ବାହୁବଳ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମଲ୍ଲଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ମଲ୍ଲଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ତିରିସଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ଭୀମଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦମଯଂତ୍ଯାଃ ପିତା ପୂର୍ଵଂ ନଲସ୍ଯ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଭୁଵି
ଭୀମଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା।
ସତ୍ଯଵାଦନଶୀଲଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପାଲନତତ୍ପରଃ
ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କ ପିତା, ନଳଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର, ପୃଥିବୀରେ,
ତସ୍ଯାପି କୁର୍ଵତୋ ରାଜ୍ଯଂ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରବାନ୍, ପ୍ରଜାର ରକ୍ଷାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ସର୍ଵଜ୍ଞାନନିଧିଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରସଂଗତଃ
ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରୁଥିବାବେଳେ,
ଉତ୍ଥାଯ ପ୍ରଦଦୌ ରାଜା ସ୍ଵମାସନମଭୀପ୍ସିତମ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର ଓ ମହିମାଶାଳୀ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ,
ରାଜ୍ଯଂ ଚୈଵାତ୍ମନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନିଵେଦ୍ଯ ସ କୃତାଂଜଲିଃ
ଉଠି, ରାଜା ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଆସନ ଦାନ କଲେ,
ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲପ୍ରଶ୍ନଂ ତପସ୍ଯଧ୍ଯଯନେ ତଥା
ସେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସହିତ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ଧର୍ମେ ଚ ତେ ମତିର୍ନିତ୍ଯଂ କଚ୍ଚିତ୍ପାର୍ଥିଵ ଵର୍ତତେ
ହେ ରାଜା, ତୁମର ମନ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହେ କି?
ତଵ ଚାଗମନେନାହଂ ପାଵିତଃ ସଂଗଵାରିଣା
ତୁମେ ଆସିବାରୁ ମୁଁ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ଯେପରି ଶୁଭ ସଙ୍ଗର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲି।
ଏଵଂ ତୌ ସଂଵିଦଂ କୃତ୍ଵା ସଂଭାଷ୍ଯାଥ ପରସ୍ପରମ୍ 4.74.
ଏଭଳି ଦୁଇଜଣେ ଏକାପରେ ଏକ ଆଲୋଚନା କରି, ସମ୍ବାଦ କଲେ।
ତତଃ କଥାଂତେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପୁଲସ୍ତ୍ଯଂ ଜାତଵିସ୍ମଯଃ
ତାପରେ, କଥା ଶେଷରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଲେ।
ଭଗଵନ୍ପ୍ରାଣିନଃ ସର୍ଵେ ସଂସାରାର୍ଣଵମଧ୍ଯଗାଃ
ହେ ଭଗବନ୍, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରରେ ଫସି ରହିଛନ୍ତି।
ନରକେ ଗର୍ଭଵାସେ ଚ ଵ୍ଯାଧିଭିର୍ଜନ୍ମନା ତଥା
ସେମାନେ ନରକରେ, ଗର୍ଭରେ ଓ ଜନ୍ମ ଓ ରୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଟକି ରହନ୍ତି।
ଲାଲପ୍ଯମାନା ବହଵଃ ପରପୀଡୋପଜୀଵିନଃ
ଅନେକ ଲୋକ ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତାନି ତାନ୍ଯେଵ ଭୃଶଂ ମେ ଵ୍ଯାଧିତଂ ମନଃ
ଏସବୁ ଦେଖି, ମୋର ମନ ବହୁତ ଅଶାନ୍ତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଉପକାରକରଂ ବ୍ରୂହି ମମାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା
ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା ଥିଲେ, ଦୟାକରି କହ, କଣ କଲେ ଉପକାର ହେବ।
ଯଦୁପୋଷ୍ଯ ନ ଦୁଃଖାନାଂ ଭାଜନୋ ଜାଯତେ ଜନଃ
କଣ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଲୋକେ ଦୁଃଖର ଶିକାର ହୁଏ ନାହିଁ?
ମାଘମାସେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଦ୍ଵାଦଶୀ ପାଵନୀ ସ୍ମୃତା
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଵିଧିନା କେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ଯଥାକ୍ରମମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ? ଦୟାକରି କ୍ରମକ୍ରମେ କହ।
ତଵ ଶୁଶ୍ରୂଷଣାଦ୍ଵାଚ୍ଯଂ ମମାପ୍ଯେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ ।। 4.74.
ତୁମର ସେବା ଦେଖି, ଏହି କଥା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମକୁ କହିବି।
ଅଦୀକ୍ଷିତାଯ ନୋ ଦେଯା ନାଶିଷ୍ଯାଯ କଦାଚନ
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ଏହି କଥା କେବେ ଦେଉନାହିଁ।
ଵାଚ୍ଯମେତନ୍ମହାରାଜ ଭଵତାନ୍ଯସ୍ଯ ନ କ୍ଵଚିତ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଏହି କଥା ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କେବେ କହିବ ନାହିଁ।
କୃତଘ୍ନୋ ମିତ୍ରଧ୍ରୁକ୍ଚୌରଃ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ଭଗ୍ନଵ୍ରତସ୍ତଥା
ଯିଏ କୃତଘ୍ନ, ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହୀ, ଚୋର, ନିଚ କିମ୍ବା ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିଛି—
ଶୁଦ୍ଧେ ତିଥୌ ମୁହୂର୍ତେ ଚ ମଂଡପଂ କାରଯେତ୍ତତଃ
ଶୁଭ ତିଥି ଓ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ପଞ୍ଚହସ୍ତାଂ ତୁ ଵେଦିକାଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପାଞ୍ଚ ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଲିଖେନ୍ମଂଡଲଂ ତତ୍ର ପଂଚଵର୍ଣୈର୍ଵିଧାନତଃ
ସେଠି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପାଞ୍ଚ ରଙ୍ଗରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।