ମେଘାଶ୍ଛାଦନ୍ତି ନୃପତିଂ ଦ୍ରୁମପୁଷ୍ପାଦିପଂକ୍ତିଷୁ
ଫୁଲିଥିବା ଗଛମାନଙ୍କର ଶାରିରେ ମେଘମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଢାକି ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯାମିକା ମଧ୍ଯକକ୍ଷାଯାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଗୀତତତ୍ପରାଃ
ମଧ୍ୟ କକ୍ଷରେ ଯାମିକାମାନେ ଓ ଗାନରେ ଲଗ୍ନ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତଃ ପାନେ ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ହୁତାଶନଃ 4.71.୧
ପାନ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ, ଘରେ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଜଳୁଛି।
ତିଷ୍ଠଂତି ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ ପୁରଃସେଵାଵିଧାଯିନଃ
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ରାଜସେବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି।
ସଂଦୃଶ୍ଯ ରାଵଣଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ପ୍ରତିହାରକମ୍
ଏହା ଦେଖି ରାବଣ ପ୍ରଶଂସିତ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯାଗ୍ରେ ଦଂଡପାଣିର୍ନିଶାଚରଃ
ନିଶାଚର ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ଧରି, ପ୍ରଣାମ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯଯାତିର୍ନହୁଷୋ ଭୀମୋ ରାଘଵୋଯଂ ଵିଦୂରଥଃ
ଯୟାତି, ନହୁଷ, ଭୀମ ଏବଂ ଏହି ରାଘବ, ବିଦୂରଥ।
ମେଘାକାରାସ୍ତଵ ସ୍ଥାନେ ନାଜପାଲ ଇହାଗତଃ
ତୁମର ସ୍ଥାନରେ ମେଘ ଭଳି ଆକୃତି ଥିବାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଜପାଳ ନାହାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ପ୍ରହିତୋ ଦୂତୋ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଦୂତକୁ ପଠାଯାଇଲା।
ସେଵାଂ କୁରୁ ସମାଗଚ୍ଛ କବନ୍ଧୋ ଯସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ତୁମେ କବନ୍ଧଙ୍କୁ ସେବା କର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଅ, ଯାହାର ରାଜା ତୁମେ।
ରାଵଣେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଗରୁଡୋ ଯଥା
ରାବଣ ଏପରି କହିବା ପରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପରି କାମ କଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଯଂ ତମେକଂ ସ ଅଜପାଲମଜାଵୃତମ୍
ସେ ଏକମାତ୍ର ଅଜପାଳଙ୍କୁ ଛାଗମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯଷ୍ଟିସ୍କନ୍ଧଂ ରେଣୁଭୃତଂ ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ପରିଵାରିତମ୍ 4.71.
ଏକ ଲଠି ଧରିଥିବା, ଧୂଳିରେ ଢାକା, ରୋଗରେ ଘେରା ଏକ ଲୋକ।
ମହ୍ଯାମାଲିଖ୍ଯ ନାମାନି ଵିନିଘ୍ନିତଂ ଦ୍ଵିଷାଂ ଗଣମ୍
ମାଟି ଉପରେ ନାମ ଲେଖି, ଶତ୍ରୁମାନେ ସମାପ୍ତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟମନାଃ ପ୍ରାହ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ରାଵଣୋଦିତମ୍
ଏହା ଦେଖି ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ଖୁସି ହୋଇ, ରାବଣଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ କହିଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷଂ ତତଃ କୃତ୍ଯଂ ସମାଦଧେ
ତାପରେ ସେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ଦାୟିତ୍ୱ ନିଜେ ନେଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଲଂକାଧିପସ୍ଥାନମାଚରସ୍ଵ ଯଥୋଚିତମ୍
ଲଙ୍କାର ରାଜାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କାମ କର।
ଗତ୍ଵା ଚ କଂପଯାମାସ ସଗଣଂ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଯାଇ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ତିଷ୍ଠତୁ ନୃପସ୍ତେନ ମେ ନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ରାଜା ରୁହନ୍ତୁ, ମୋତେ ତାଙ୍କର କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ।'
ତେନୈଷା ନିର୍ମିତା ଶାଂତିରଜପାଲେନ ଧୀମତା
ଏହି ଶାନ୍ତିକାର୍ଯ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରଖାଳ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରଜନୀମୁଖେ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ରାତି ଆରମ୍ଭରେ,
ଵେଦ୍ଯଂତେ ରତ୍ନମାଲାଭୀ ରମ୍ଯେ ମାଲାନୁରଂଜିତେ
ମଣିମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ ମାଳାମାନେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଲା।
ଵର୍ଦ୍ଧମାନତରୂତ୍ଥାଭିର୍ଦୀପିକାଭିର୍ହୁତାଶନମ୍ 4.71.
ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଗଛର ଦୀପରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା।
ପୁଷ୍ପୈରଭ୍ଯର୍ଚିତଂ ଦେଵଂ ସମାଲବ୍ଧଂ ଚ ଚନ୍ଦନୈଃ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରାଗଲା ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଯାଇଲା।
ଗନ୍ଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈରଂଲକାରୈର୍ଵସ୍ତ୍ରୈ ରତ୍ନୈଶ୍ଚ ପୂଜିତୈଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଆଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମଣିମାଳାରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଆଦିତ୍ଯଂ ଶଂକରଂ ଗୌରୀଂ ଯକ୍ଷଂ ଗଣପତିଂ ଗ୍ରହାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶଙ୍କର, ଗୌରୀ, ଯକ୍ଷ, ଗଣେଶ ଓ ଗ୍ରହମାନେ—
ଗଵାଂ ନୀରାଜନଂ କୁର୍ଯାନ୍ମହିଷ୍ଯାଦେଶ୍ଚ ମଂଡଲମ୍
ଗାଈମାନେ ଓ ରାଣୀଙ୍କ ମଣ୍ଡଳରେ ଦୀପ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ।
ତା ଗାଵଃ ପ୍ରସୁତା ଯାଂତି ସ୍ଵାପୀଡାସ୍ତବକାଂଗଦାଃ
ଯେଉଁ ଗାଈମାନେ ବଛା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାଳା ଓ ଆଙ୍ଗୁରା ପିନ୍ଧି ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଅନୁଯାଂତି ସଗୋପାଲାଃ କାଲଯଂତୋ ଧନାନି ତେ
ଗୋପାଳମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି, ନିଜ ଧନ ଗଣନା କରନ୍ତି।
ଏଵଂ କୋଲାହଲେ ଵୃତ୍ତେ ଗଵାଂ ନୀରାଜନୋତ୍ସଵେ
ଏଭଳି ଉତ୍ସବରେ, ଗାଈମାନେ ଦୀପ ଦେଖାଇବା ବେଳେ ଦେଖାଯାଉଥିବା କୋଳାହଳ।